شهیدی که آرزوی وصالش را در پشت قرآن نوشته بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از بیجار بام ایران، اولین روز فصل رویش گل های بهاری سال 1343 در شهرستان بیجار در خانواده ای پر جمعیت به دنیا آمد، پدرش علی اصغر که کاسب  و مادرش فاطمه خانه دارد بود.

از همان دوران طفولیت صفا و صمیمت را در فضای یکدلی در کنار خانواده عمو خودش و عموی پدرش آموخته بود.ولادتش مایه فزونی رزق و روزی خانواده شده بود و همه وی را منشاء خیر و برکت می دانستند.

همیشه با مادرش در مجلس عزای امام حسین(ع) شرکت می کرد و گاهی هم همراه پدر به مغازه می رفت.

با رسیدن به سن هفت سالگی برای یادگیری علم و دانش در دبستان خاقانی ثبت نام شد ، از همان سن کودکی با توجه به علاقه شدید و صفای وجودش در کارهای تیمی همیشه بعنوان سرپرست بود و به بازی فوتبال علاقه شدیدی داشت.

قبل از رسیدن به سن تکلیف ، با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان همپای بزرگترها برای سحری بیدار می شد و اگر گاهی وی را بیدار نمی کردند ، بدون سحری روزه می گرفت.

سن نوجوانی شهید

با اتمام تحصیلات ابتدایی ، در مدرسه کاشانی ثبت نام نمود ، در پایه دوم راهنمایی درس می خواند که تظاهرات مردمی علیه حکومت طاغوتی به اوج خود رسید و او در کلاس و مدرسه جز فعالان انقلابی بود که دانش آموزان را به تحرک و شرکت در راهپیمایی تشویق می کرد ، تا جایی که به خاطر همین کار چندین بار از مدرسه اخراج شد.

از سال 1358 فعالیت خود با سپاه را آغاز کرد و به صورت افتخاری در مرکز فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان بیجار فعالیت می کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی چندین بار به صورت داوطلب به جبهه اعزام شد که به دلیل نرسیدن به سن قانونی از اعزام وی ممانعت بعمل می آمد.

با رسیدن به سن 18 سالگی لباس مقدس سربازی بر تن کرد و در سال های که جنگ تحمیلی به اوج خود رسیده بود با گذراندن آموزش های مقدماتی در قالب تیپ 55 هوابرد به مناطق عملیاتی جنوب کشور اعزام شد در طی دوران خدمت و دفاع از میهن و با شرکت در عملیات های متعدد من جمله عملیات بدر تا مرز شهادت پیش رفت و در این راه به مقام جانبازی نائل آمد.

توان رزمی شهید زبانزد عام و خاص بود

بعد از اتمام خدمت نظام وظیفه بلافاصله به خدمت سپاه در آمد و در لباس سبز پاسداری به جهاد فی سبیل الله در پایگاه های عملیاتی کردستان به مبارزه با گروهک های ضد انقلاب پرداخت و خیلی زود لیاقت و شایستگی خود را در سپاه به نمایش گذاشت و بعنوان قائم مقام ، جانشینی گردان عملیاتی حسین آباد سنندج مشغول خدمت شد.

از توان رزمی بالایی برخوردار بود و در این راه سختی های خیلی زیادی تحمل کرد اما هیچگاه از خستگی صحبت نکرد و با اراده آهنین از آرمان های بلند امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی دفاع میکرد.

بعلت مدیریت شایسته و برخورداری از انگیزه والای خدمتگزاری و توان رزمی بالا در سال 1367 بعنوان پاسدار نمونه برگزیده شد.

بعد از پایان جنگ تحمیلی با عزیمت به تیپ 2 ویژه سقز همواره یکی از نیروهای فعال و عملیاتی تیپ بود ، در همان سال های حضورش در سقز ازدواج کرد اما به دلیل عدم تفاهم فکری و اخلاقی این وصلت یکسال بیشتر طول نکشید و منجر به طلاق شد.

شهید باقر منصوری با تمام وجودش به رهبر کبیر انقلاب عشق می ورزید و در سال 1368 با دریافت خبر ارتحال امام (ره) خود را به خیل عظیم عزاداران در تهران رساند و در مراسم تشیع پیکر آن پیامبر زمان شرکت نمودودر سال 1371 پس از سال ها ایثار و از خودگذشتگی در چهارم مهرماه ساعت 4 بعدظهر حین عملیات و تعقیب گروهک های ضد انقلاب خودروی حامل وی به دره سقوط کرد و به آرزوی دیرینه اش که همانا شهادت بود رسید

آرزوی وصال

در پشت قرآنی که همواره آن را تلاوت می کرد با خط زیبا این دعا را نوشته بود" اللهم ارزقنی توفیق الشهاده فی سبیلک" خدایا رزق مرا شهادت در راه خودت قرار بده  و سرانجام دعای او مستجاب شد و خداوند شهادت را رورش او قرار داد.

آخرین دیدار

مادر شهید نقل می کند: یک روز قبل از شهادتش برای دیدار با اقوام به شهر بیجار آمده بود، همه را دور خود جمع کرده بود و بعد با ماشینی که با خود آورده بود مرا بیرون برد ، همه خیابان های شهر را دور زدیم تا جایی که من خسته شدم و گفتم باقر جان برگردیم خانه ، او در جواب گفت ، مادر صبر کن شاید این آخرین دیدار باشد.

شب همان روز در خانه ماند و صبح زود بیدار شد، نمازش را خواند و کم کم راهی شد و بعذظهر همان روز به سعادت ابدی دست یافت.

روحش شاد و یادش گرامی

انتهای پیام/