به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:افراد گریان پنج نفر بودند: آدم،یعقوب،یوسف،یحیى و فاطمه علیها السّلام. اما آدم براى دورى از بهشت،آنقدر گریه کرد،که بر صفحۀ گونه‌اش شیارهایى چون دو رود ظاهر شد،و یعقوب در فراق یوسف آنقدر گریه کرد تا بینایى‌اش را از دست داد،و از بس یوسف براى یعقوب گریه کرد،که زندانیان از گریه‌اش خسته و ملول گشتند،و به او پیشنهاد کردند که:یا شب گریه کند و روز آرام گیرد،و یا روز گریه کند و شب آرام،و فاطمه علیها السّلام به اندازه‌اى بر فراق پدر گریست،که اهل مدینه آزرده شدند،لذا به قبرستان بقیع مى‌رفت و در آنجا گریه مى‌کرد و على بن الحسین علیه السّلام بیست سال گریه کرد و چشمش به غذا یا آب نمى‌افتاد مگر اینکه گریه مى‌کرد،برخى بر آن بزرگوار،در این مسأله خورده گرفتند،و در جواب فرمود:من هر گاه به یاد شهادت پدر و اهل بیت علیهم السّلام خود مى‌افتم،بغض گلویم را مى‌فشارد (و عنان اختیار را از کفم مى‌رباید)
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,إرشاد القلوب / ترجمه سلگی؛ ج. ۱ , ص. ۲۴۲
,منبع : میزان
,انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه