به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدرضاجهانزاده در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون، با اشاره به خاطرات زمان انقلاب خود، افزود: اول انقلاب را در بیرجند سپری کردم و زمانی که مبارزات انقلاب به اوج خود رسید، به دلیل موقعیت شغلی پدرم به زاهدان آمدیم.
وی اضافه کرد: با توجه به داشتن 15 سال سن، در تمام راهپیمایی ها و برنامه های پخش اعلامیه ها هم پای سایر مردم به دستور امام خمینی (ره) و آیت الله کفعمی شرکت داشتم.
وی ادامه داد: اولین باری که عکس امام خمینی (ره) را روی سنجاق سینه های کوچک از تهران و قم برای ما فرستادند، مقداری از این سنجاق ها را به من دادند تا به توزیع آنها بپردازم و من با شور و هیجان وصف ناشدنی و عشقی که از امام در وجودم ریشه دوانده بود در حالی که سر از پا نمی شناختم کار توزیع آنان را از کنار مسجد جامع زاهدان آغاز کردم.
جهانزاده بیان کرد: یک روز که در حال پخش کردن سنجاق های منقوش به عکس امام راحل(ره) بودم، مأموران شهربانی متوجه کار من شدند و برای دستگیر کردن بنده به سمتم حمله کردند، اما به کمک خداوند توانستم از دستشان فرار کنم.
وی تصریح کرد: با کمترین وسیله در مبارزات برعیله رژیم شاهنشاهی پیروز شدیم، با دست خالی توانستیم انقلاب را به پیروزی رسانده و شاه را با آن قدرت نظامی اش سرنگون کنیم.
به یاد دارم در قبل از انقلاب و ایام مبارزه با رژیم شاهنشاهی، هرشب نوبت یکی از ما بود که روی پشت بام های اشخاص مهم و روحانیون مطرح، نگهبانی و کشیک می دادیم، چه شب هایی بود، از اینکه این وظیفه خطیر را به عهده ما می گذاشتند به خودمان می بالیدیم.
جهانزاده ادامه داد: هیچ وقت خاطره 21 بهمن 57را فراموش نمی کنم، آن زمان که مردم زاهدان به همراه مرحوم «حاج محمد حسینی»، «سیدمحمود طباطبایی» و «شهید مزاری» گل به دست به سمت ارتش که آن زمان در کنار سینما فرهنگ بود، رفتند و با دادن گُل به نیروهای این ارگان نظامی، آنان را به آغوش کشیدند و نیروهای نظامی ارتش نیز با مردم هماهنگ شدند و پاسگاه ها را هم خلع سلاح کرده و به مردم پیوستند.
وی اضافه کرد: در این میان گروهی از ارتشیان هم که سوار بر خودرو های 911 خود بودند با اهداء گُل به مردم، از خودروها پایین آمده و به مردم پیوستند.
این مبارز انقلابی تاکید کرد: در سخت ترین شرایط حاکم بر کشور، در ایام مبارزات انقلابی، علما و روحانیون بودند که بر منبرها انقلاب و تفکر انقلابی گری را در کشور ترویج می دادند و این موضوع نباید از تاریخ و اذهان عمومی پاک شود.
وی گفت: این مردم بودند که با اتحاد و پیوستگی خود انقلاب را به پیروزی رساندند، چه مادرانی که با دستان خودشان داوطلبانه فرزندانشان را به راهپیمایی ها و قیام ها می فرستادند و با اشک هایشان آنان را بدرقه می کردند و چه زنان شیردلی بودند که شوهرانشان را به خیابان ها می فرستادند و خودشان بعدها به تنهایی بار زندگی را به دوش می کشیدند و چه جوانانی که این گونه عاشق و بی پروا از انقلاب دفاع می کردند.
جهانزاده اضافه کرد: اینها نشان می دهد انقلاب یعنی مردم، حال و هوای شهر زاهدان در 22بهمن57 و عصرآن روز، کاملاً مشخص شد که انقلاب به پیروزی رسیده و مردم هرکدام از محله ها و مساجد همراه روحانیون به سمت میدان آزادی زاهدان که آن زمان میدان پهلوی نام داشت، حرکت کردند تا مجسمه شاه سوار بر اسب را به پایین بیاورند،جالب بود به دلیل آنکه این مجسمه بسیار محکم بود مردم نتوانستند آن را سرنگون کنند و از جرثقیل برای این موضوع کمک گرفتند و موفق شدند یک قسمت از پای اسب را به زمین بیندازند و در نهایت چند روز بعد، مجسمه شاه را از روی ستون میدان پایین آوردند و این «میدان» به «میدان آزادی» تغییر نام پیدا کرد.
وی اظهار کرد: شور و شعف مردم در این روز وصف ناپذیر بود، آن چنان که مرد و زن، پیر و جوان در خیابان ها سجده شکر می کردند، در این روز مردم شعارهای «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» ،«در بهار آزادی جای شهدا خالی»٬ «نه شیعه نه سنی رهبر فقط خمینی»،«شیعه و سنی هُورِ دشمنِ چَما کُورِ» سرمی دادند و بین یکدیگر شیرینی و گل پخش می کردند.
جهانزاده تصریح کرد: انقلاب اسلامی ایران، انقلاب عظیمی بود، 22 بهمن روز پیروزی حق علیه باطل بود.
وی در پایان گوش به فرمان رهبر و ولی بودن را رمز پیشرفت و توسعه کشور بیان کرد.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
, ،,
,
, ،,
,
, ،,
,
, ،,
,
,
,
, ،,
,
, ،,
,
, ،, ،,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه