آقای کارگردان! جنگ ما دفاع از سرزمین، ناموس و عقیده بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از سیمرغ، ماه مهرتنها بوی خوش مدرسه ومهربانی های راه مدرسه را نمی دهد، پاییز یاد آورحماسه است. حماسه ای که جوانان و دلیرمردان و زنان این مرزو بوم مظلومانه رقم زدند تا دنیا بداند اینجا،این خطه از خاک؛سرزمین دلیران مردان حماسه آفرین است و شیران این بیشه اسطوره سازان مقاومت وایمان وجانبازی هستند.

 

پاییزآغازهفته دفاع است.دفاعی مقدس که کسی که ذره ای عشق وایمان دررگهایش بجنبد نمی تواند دلیران مردان حماسه ساز و روزهای پرشوروالتهابش را منکر شود. چرا که آنها در راه خدا حماسه می سازند و جان می دهند با خدای خود معامله می کنند.و خدا در این باره می فرماید: «أذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر ، الذین أخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان یقولوا ربنا الله »
به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل گردیده، اجازه جهاد داده شده است؛ چرا که مورد ستم قرار گرفته اند؛ و خدا بر یاری آنها تواناست.(سوره حج آیه 39).

 

اما امروز که سالها ازروزهای دفاع مقدس می گذرد آیا پسندیده است که چشم بر تمام این دلاوریها ببندیم و خون شهدا را که برای آزادی، جهاد وایمان اعتقاد ازهزاران آرزو چشم بسته اند و شربت شهادت نوشیده اند انکار کنیم. ما را چه می شود که چشم بر این همه دلاوری و رشادت فرو بسته ایم و زبان انتقاد درازمی کنیم که امروز« مخاطب ایرانی دیگر حوصله جنگ ندارد و فیلم های فلان کارگردان نمی ماند چون راجع به یک پریودی از تاریخ ایران حرف می زند و...» و روزهای دفاع ما را آن هم با دادن عنوان «جنگ» زیرسوال می برد با عنوان در جنگی «که هیچ مفهومی نداشت.»

 

آقای کارگردان اینجا ایران است سرزمین مردان و زنانی که جنگ طلب نیستند اهل دفاع هستند آنها شروع نکردند. بلکه با جانهایشان دلاورانه ایستادند تا امروز مردانی چون شما با امنیت کامل کارگردان فیلم هایی باشید که مدام مردمان این سرزمین را بیچاره مفلس نشان می دهد.

 

این پاسخ این همه رشادت نیست،آقای کارگردان شما روزگاری کارگردانی بودید که سبک و سیاق خودتان را درساخت فیلمهای اجتماعی داشتید.هیچکس منکر فیلم«خانه دوست کجاست» نمی شود. اما فیلم هایی مثل «شیرین» شما که عملا حرفی برای گفتن ندارد وشاید بتوان با نظر بسیاری از منتقدان شما همسو شد که فیلم های شما تنها انعکاسی از بدبختی بیچارگی مردمان این سرزمین است ودیگر سبک و سیاق خاصی ندارد و شما تنها کارگردانی جشنواره های خارجی هستید.

 

آقای کارگردان شما خوب فیلم می سازید اما آیا بهتر نبود بجای مورد نقد قرار دادن کارگردانی که دفاع مقدس را سوژه کارهای خود قرار داده است. خودتان نیز ر در این باره کاری می کردید آیا انتظار دارید که درباره جنگی که برای ما مسئله حثیت و ناموس بود. جنگی که در آن ۲۰۰ هزار نفر جان خود را از دست داده اند، فیلمی ساخته نشود! در کجای دنیا فرازی به نام جنگ و دفاع از کشور را از فیلمسازی و روایت پردازی شان منها می کنند؟ کیارستمی که همه جشنواره های دنیا را گشته، حتماً بیش از همه ما فیلم هایی درباره جنگ دیده که ملت های مختلف نبردهای خود را روایت کرده اند.

 

 اگر فیلمی نمی سازید  یا به قول معروف «آباد اگر نمی کنید»حداقل نفرمایید«هیچ مفهومی نداشت» این جنگ برما تحمیل شد آنان که رفتند،هیجان زده نبودند عاشق بودند عاشقانی که به دین و سرزمین خودشان عشق می ورزید،امروز اگرما اینجا هستیم و آسوده نفس می کشیم بخاطر خون همین جوانان است، اگر شما امروزشماجوایز بین المللی زیادی را از آن خود کرده اید بخاطر همین خونها است.همان هایی که اگر امروز به هر دلیلی آنها را نادیده بگیریم گناهی بس نابخشودنی است!.


 انتهای پیام/خ