به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ روز گذشته بود که خبر انتصاب سرپرست کاروان کشورمان برای بازیهای المپیک 2020 منتشر شد. نصر الله سجادی برای این پست انتخاب شده بود که مروری بر سوابق وی نشان می دهد که میان گفتمان عمومی در کشور و عملکرد این کمیته، فاصله از زمین تا آسمان است و گویا در ساختمان خیابان سئول، مبنای تصمیمات متفاوت و شاید متعارض با مطالبات عمومی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,در خبر روابط عمومی کمیته المپیک درباره سجادی عنوان شده که "وی پیش از این در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۱۹۹۶ آتلانتا، ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن و همچنین در در بازیهای آسیایی ۱۹۸۶ سئول، ۱۹۹۰ پکن، ۱۹۹۴ هیروشیما، ۱۹۹۸ بانکوک، ۲۰۰۶ دوحه و ۲۰۱۸ جاکارتا سرپرست کاروان ایران بود." این بخشی از کارنامه فردی است که در آستانه هفتاد سالگی (!) قرار دارد و باید این کاروان را راهبری کند.
,اگرچه در سلامت شخصی سجادی تردیدی وجود ندارد؛ اما آیا قحط الرجال است که فردی در آستانه هفتاد سالگی، باید به عنوان سرپرست کاروان اعزامی انتخاب شود و همچنان شاهد حضور او در راس کاروان باشیم؟ مگر در کشور جنبشی مبنی بر استفاده از نخبگان و کارشناسان جوان وجود ندارد؛ پس چرا کمیته المپیک در جهت عکس آن حرکت می کند و کار را به کسانی واگذار می کند که عملا، مانع چرخش نخبگان شده و عرصه را بر نیروهای جوان و علاقه مند بسته اند؟
,البته، انتقاد به این انتصاب فقط مربوط به کهنسال بودن سرپرست کاروان نیست که عملکرد فنی وی در بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا نیز به قدری انتقادبرانگیز بود که عملا موجب اعتراض شد. تشخیص نادرست و به روز نبودن نسبت به مسائل و اتفاقات، بخشی از انتقادات به استفاده از مدیران کهنسالی مانند سجادی است که در آستانه ورود به هفتادمین بهار زندگی خود هستند.
,امیدواریم این کاروان در بازیهای 2020 توکیو موفق باشد و بتواند با مدال های رنگارنگ، دل مردم را شاد کرده و آنها را امیدوار به فرداها کند؛ در غیر اینصورت، امیدی به مدیران نیست که نیست!
]
ارسال دیدگاه