دیروز دفاع مقدس امروز دفاعی دیگر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از قومس،سال ها از جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران می گذرد. جنگی نابرابر با کشوری که هنوز مدت زیادی از انقلاب و دگرگونی هایش نگذشته بود. نه ارتش چندان منسجم و سازمان یافته ای داشت و نه حامیان خارجی چندانی. تنها متکی بر همت و غیرت جوانان و نوجوانانی بود که با اعتماد و عشق به رهبر انقلابشان داوطلبانه به حفظ و صیانت از سرزمین شان برخواسته بودند. بعثی ها هشت سال ناجوان مردانه گلوله ریختند ولی خون شهدا سپر مقاومی در جهت پاسداری از خاک میهن مان شد. ساده انگارانه است اگر باور داشته باشیم حامیانی که هشت سال از رژیم بعث حمایت کردند، پس از آن، شکست را پذیرفته و کشورمان را به حال خودش رها کرده باشند.

با پایان جنگ تحمیلی تنها شیوه ی مبارزه تغییر کرد. زیرا دشمنان فهمیدند نمی توانند با اسلحه و توپ و موشک اتحاد و غیرتی را که در رگ تمامی مردان و زنان ایرانی برای دفاع از سرزمینشان تزریق شده را از بین ببرند. اینان مردمانی بودند که با نثار جوانان شان رژیم شاه را برانداختند تا از اعتقادات شان پاسداری پاسداری نمایند. نیروی ایمان و اتحاد مردم ایران آن روز ها مثال زدنی بود و این همان نکته ای بود که توجه دشمنان را به خود جلب کرد. این بار جنگی سرد آغاز شد که به جنگ نرم شهرت یافت. جنگی که ظاهرا نه خون در آن ریخته می شود و نه اسلحه ای مسلح. بازی با اعتقادات و باورهای ملتی اصیل. کمی که دقت کنیم صدای شلیک شان را می شنویم. شبکه های ماهواره ای بی شمار، سایت هایی با مضامین ضد اخلاقی و ضد دینی، شبکه های اجتماعی پر شماری که هر روز به تعداد شان افزوده شده و مضامینی را نشر میدهند که باب میل آنان است. رواج پیام ها و لطیفه های قومیتی ، توهین به اعتقادات دینی در قالب طنز، نفوذ در بازار و انتخاب نوع پوشش زنان و مردان، مد کردن پوشش هایی با برند های خاص که کم کم حیا و عفت را از میان برمیدارد. ترویج برخی عقاید و اعتقادات پوچ در میان جوانان که شاید کم ترین گمانی هم سوی منشاء غربی آن نرود.آری این ها ایزارهای جنگ نرمی است که سال ها از سوی دشمنان برنامه ریزی شده. وقتی پوشش زنان مان بر اساس طرحی باشد که آنها ریخته اند، وقتی بی حیایی و عریانی نشان از تجدد و روشنفکری باشد و غیرت معنای تعصب بی جا و تحجر دهد، دگرگونی های عظیم تری پیش رو خواهد بود، جنگ امروز مصیبت است . دشمنان ریشه ها را نشانه رفته اند. دیگر در مرز کشور با تانک نباید جنگید، سلاح هم تفنگ نیست. امروز دشمن در خانه هایمان نشسته است. شبانه روز چشم و گوش مان را خریده تا پای تبلیغات و خیمه شب بازی هایش بنشینیم.

جنگ امروز سخت تر است. اراده ای راسخ می خواهد و هوشیاری و بصیرتی بس عظیم تر، چراکه با دل های ما سر و کار دارد. اگردر دوران جنگ سخت بادعاوتوسل وندبه رزمندگان پیروزشدند.اگردرجهاد اصغربا جهاد اکبر پیروز شدیم.امروز نیز  برای پیروزی درجنگ نرم بایدریاضت بکشیم برای اوضاع فرهنگی شهر باید گریه کنیم؟ازخواب و خوراک خود مان بگذریم این جنگ گریه می خواهد.این جنگ، جنگ نور و تاریکی است.آب حیات به پای درخت این جنگ گریه است.امروز باید فرامین رهبری راخوب شنید و به کار بست این جنگ نیازمند به فرمانبر است نه فرمانده،رزمنده است نه مدعی رزمندگی،مطیع محض اوامر ولایت است نه آنانی که اما واگردر رفتارشان موج می زند ودریک کلام مردانی بی مدعا ،نه کسانی که به مدرک تحصیلی خودشان بنازند وبه میز ریاست غرّه شوند و بایدبا مردم باشیم و فرمانبر ولایت.

در شرایط کنونی که علاوه بر فعالیت های مذکور، تحریم ها، ترور ها و تهدیدها نیز با اهداف از پیش تعیین شده بر کشور هجوم آورده اند باید هوشیارانه و مقتدرانه ایستاد. باید اتحاد کمرنگ شده را احیا کرد. باید برخی خودخواهی ها و منفعت طلبی ها را فراموش کنیم و همدلانه تنها براتی پیشرفت کشورمان که مظهر انسجام ماست قدم برداریم. زمانی که هدف غایی حفظ کشور از هرگونه نفوذ بیگانه ای باشد، همه زنان سرزمین مان ناموس مشترک و همه مردان، برادرانی ارجمند و تکه تکه ی خاک وطن همچون سال های پیش، لایق جانسپاری. این تفکرات باید دوباره احیا شود تا اعتقاداتی که گاها کم رنگ شده دوباره جان بگیرد، تا این جنگ را نیز چون گذشته پیروزمندانه به نظاره بنشینیم.

انتهای پیام/ص