گفتار پوراحمد مغرضانه است/ برخی توهم سقوط نظام را دارند/ این افراد از جایی خط می گیرند

اکبر سنگی بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون در خصوص اظهارات جنجالی کیومرث پوراحمد در مراسم تشییع جنازه در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گفت: کیومرث پوراحمد گفته 40 سال است در سکوتیم، نمی خندیم و بدبختیم؛ به نظر من این گفتار پوراحمد مغرضانه است و مثال بارز آب در آسیاب دشمن ریختن است، اگر ما مسلمان هستیم پس بیاییم بر اساس دینمان و اعتقاداتمان صحبت کنیم، پیغمبر این دین می فرمایند : "مسلمان باید لب خندان و روی خوش داشته باشد".

وی افزود: اگر در این ارتباط آدم هایی با سلیقه خودشان گفته اند که خنده حرام است، این را باید پوراحمد یا هر کسی دیگری مستندا با خود طرف مطرح کند، نه این که احساسی عمل کند، شاید در یک فیلم وی گفته اند که یک سکانس را حذف کند، چون اینجا باعث خنده می شود؛ اگر به دلیل اینکه باعث خنده می شود گفته اند حذف کند حق با او است، ولی اگر در آن سکانس به یک شخصیتی با توهین قرار بوده است که مردم را بخنداند به نظر من حرف بیهوده ای است؛ ضمن آن که الان خیلی از آقایان اعم از نویسنده، بازیگر و کارگردان برای این که مردم را بخنداند و فیلمشان گیشه داشته باشد و فروش چند میلیاردی بکند، هر چیزی که دلشان بخواهد می گویند و هر کاری که دلشان بخواهد می کنند، آن وقت اگر یک روز به همین افراد بگویند که فلان پلان از فیلم را حذف کنید، آسمان را به زمین می آورند و می گویند من هنرمندم و 40 سال است که اجازه نداده اند حرف بزنم.

سنگی اظهار داشت: شرایط به گونه ای شده است که فکر می کنم دست هایی در کار است که می خواهند حتی آن هایی که صادقانه کار می کنند را زیر سوال ببرند؛ رضا کیانیان هم که در مراسم تشییع جنازه سیدضیاالدین دری سخنانی مشابه پوراحمد زده بود، از یک اوضاع آشفته استفاده می کند اما باید برگردیم و ببینیم که این گونه آدم ها از کجا و با چه اندیشه و شرایطی آمده اند.

وی در ادامه با بیان این که این افراد از جایی خط می گیرند گفت: بازاری شده است که خیلی از این دوستان یک تصور متوهمانه ای دارند، یا بهتر است بگویم توهم دارند که این نظام با سقوط مواجه است؛ این حرف ها را هم می زنند تا بتوانند در حکومت فرضی بعدی برای خود جایگاه کسب کنند و مورد تمجدید اجنبی ها قرار بگیرند.

اکبر سنگی در پایان اذعان داشت: این افراد اصولا روزهای خوبی که داشته اند را از یاد می برند، بدون این که فکر کنند آن زمان که آن ها سوار بر اسب به تاخت می رفته اند، یک عده بیکار بوده اند؛ البته این کار کردن متکی بر لیاقت آدم ها است، شاید این افراد لیاقت داشته اند و بقیه نداشته اند اما همه چیز را زیر سوال نبرند.

انتهای پیام/