به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه اطلاع رسانی مرصاد ، یادداشت سردبیر: هرچند بخش زیادی از کاهش نرخ بیکاری استان کرمانشاه و فروکش کردن آن به خاطر همین بازسازی مناطق زلزله زده بود که برخی صنایع راکد را به حرکت وا داشت، اما این زلزله به کلی توسعه کرمانشاه را به حاشیه راند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,شاید بعضی ها فکر کنند که تهدید زلزله را به فرصت تبدیل کرده‌اند، ولی هر چقدر هم که این موضوع درست باشد در جاهای دیگر و بخش های دیگر این بلای طبیعی اثراتی را بر جای گذاشته که به مراتب مخرب تر است.
وضعیت فعلی کرمانشاه در تمام حوزه‌ها نشان می‌دهد که حداقل طی چندین سال اخیر استراتژی مناسبی برای توسعه این استان مرزی وجود نداشته و مدیران ارشد آن نتوانسته‌اند یک برنامه راهبردی را با تکیه بر مزیت‌های موجود پیش ببرند و این موضوع در یکسال اخیر شدت یافته است.
هرچند زمانی برای آن استراتژی توسعه صادرات را در نظر گرفتند با برنامه بلندپروازانه‌ای همچون صادرات 10 میلیارد دلاری آن هم برای کرمانشاهی که در بهترین حالت صادرات 3 میلیارد دلاری را تجربه کرده بود و همین آرمانگرایی مدیران موجب شکست استراتژی مذکور شد و کرمانشاه ماند و آرزوهای بر باد رفته!
مدیران دیگری هم با همین نگاه غیرواقع‌بینانه و آرمانگرایانه بر ابرپروژه ها تاکید داشتند و معتقد بودند این پروژه های بزرگ است که می‌تواند کرمانشاه را به توسعه برساند، اما آنها هم در نیمه راه کار را ناتمام رها کردند.
یکی دیگر هم معتقد بود با وجود این همه جاذبه توریستی و تاریخی مسیر توسعه کرمانشاه از گردشگری می‌گذرد، اما ته این مسیر نافرجام هم سر از بیراهه درآورد و نتوانست کرمانشاه را از مسیر گردشگری به سمت مقصد گردشگری تبدیل کند.
کشاورزی نیمه سنتی هم شاید زمانی راهی برای توسعه استان محسوب می‌شد، اما مشکلاتی از قبیل بهره وری پایین، عدم وجود صنایع تبدیلی و... مانع از این شد که توسعه کرمانشاه از راه کشاورزی بگذرد.
هرچند کرمانشاه یک استان صنعتی نیست اما برخی والیان استان نیمه نگاهی به صنعت نیمه جان آن داشتند.
در یکسال اخیر هم که استان کرمانشاه درگیر بازسازی مناطق زلزله بود، توجه به سایر بخش‌ها تا حدی مغفول ماند و تیم اقتصادی استان با تعویض های بین دو نیمه سال هم نتوانست نقشه راهی برای توسعه ترسیم کند.
ظاهرا خبری از بخش های پیشران نیست یا حداقل در بحث‌های تیم مدیریت اقتصادی استان چیزی در این مورد به گوش نمی‌رسد.
بخش‌های پیشران همان بخش هایی هستند که بر اساس ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های آن منطقه انتخاب شده و در اولویت سرمایه‌گذاری و حمایت قرار می‌گیرند تا موتور توسعه استان را روشن کنند و در نهایت زمینه‌ساز رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی شود.
تدوین سند آمایش استان کرمانشاه بعد از کش و قوس‌های فراوان و سالها انتظار زمانی که به پایان رسید این نوید را می‌داد که یک نقشه راه اصولی برای توسعه استان به دست آمده است، اما تا به حال که تنها در حد تئوری‌ها باقی مانده و تیم مدیریت اقتصادی کرمانشاه در امر توسعه هنوز باری به هر جهت عمل می‌کند.
شاید بعضی ها فکر کنند که تهدید زلزله را به فرصت تبدیل کرده‌اند، ولی هر چقدر هم که این موضوع درست باشد در جاهای دیگر و بخش های دیگر این بلای طبیعی اثراتی را بر جای گذاشته که به مراتب مخرب تر است.
,وضعیت فعلی کرمانشاه در تمام حوزه‌ها نشان می‌دهد که حداقل طی چندین سال اخیر استراتژی مناسبی برای توسعه این استان مرزی وجود نداشته و مدیران ارشد آن نتوانسته‌اند یک برنامه راهبردی را با تکیه بر مزیت‌های موجود پیش ببرند و این موضوع در یکسال اخیر شدت یافته است.
,هرچند زمانی برای آن استراتژی توسعه صادرات را در نظر گرفتند با برنامه بلندپروازانه‌ای همچون صادرات 10 میلیارد دلاری آن هم برای کرمانشاهی که در بهترین حالت صادرات 3 میلیارد دلاری را تجربه کرده بود و همین آرمانگرایی مدیران موجب شکست استراتژی مذکور شد و کرمانشاه ماند و آرزوهای بر باد رفته!
,مدیران دیگری هم با همین نگاه غیرواقع‌بینانه و آرمانگرایانه بر ابرپروژه ها تاکید داشتند و معتقد بودند این پروژه های بزرگ است که می‌تواند کرمانشاه را به توسعه برساند، اما آنها هم در نیمه راه کار را ناتمام رها کردند.
,یکی دیگر هم معتقد بود با وجود این همه جاذبه توریستی و تاریخی مسیر توسعه کرمانشاه از گردشگری می‌گذرد، اما ته این مسیر نافرجام هم سر از بیراهه درآورد و نتوانست کرمانشاه را از مسیر گردشگری به سمت مقصد گردشگری تبدیل کند.
,کشاورزی نیمه سنتی هم شاید زمانی راهی برای توسعه استان محسوب می‌شد، اما مشکلاتی از قبیل بهره وری پایین، عدم وجود صنایع تبدیلی و... مانع از این شد که توسعه کرمانشاه از راه کشاورزی بگذرد.
,هرچند کرمانشاه یک استان صنعتی نیست اما برخی والیان استان نیمه نگاهی به صنعت نیمه جان آن داشتند.
,در یکسال اخیر هم که استان کرمانشاه درگیر بازسازی مناطق زلزله بود، توجه به سایر بخش‌ها تا حدی مغفول ماند و تیم اقتصادی استان با تعویض های بین دو نیمه سال هم نتوانست نقشه راهی برای توسعه ترسیم کند.
,ظاهرا خبری از بخش های پیشران نیست یا حداقل در بحث‌های تیم مدیریت اقتصادی استان چیزی در این مورد به گوش نمی‌رسد.
,بخش‌های پیشران همان بخش هایی هستند که بر اساس ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های آن منطقه انتخاب شده و در اولویت سرمایه‌گذاری و حمایت قرار می‌گیرند تا موتور توسعه استان را روشن کنند و در نهایت زمینه‌ساز رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی شود.
,تدوین سند آمایش استان کرمانشاه بعد از کش و قوس‌های فراوان و سالها انتظار زمانی که به پایان رسید این نوید را می‌داد که یک نقشه راه اصولی برای توسعه استان به دست آمده است، اما تا به حال که تنها در حد تئوری‌ها باقی مانده و تیم مدیریت اقتصادی کرمانشاه در امر توسعه هنوز باری به هر جهت عمل می‌کند.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه