به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از شاخه طوبی، صدایی از دوردست از سرزمین زیتون های سبز شنیده می شود، شنیدنش طاقت می خواهد و دیدنش صبر، دیدن دستان خون آلود پدر آغشته به خون کودکش و چادر خاکی مادر.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, به نقل از شاخه طوبی،, شاخه طوبی,در این همهمه روزهای شلوغ، دستی از آن سو از سرزمین خون مرا به خود می خواند.
,دستت را خواهم گرفت در این روزهای سخت، می خواستم خودم را جای تو احساس کنم ولی به حقیقت تصورش هم زجرآور است جای تو بودن و دردت را لمس کردن.
,هیچ کس طعم اشکهایت را درک نخواهد کرد و فقط از دور دستت را خواهم گرفت.
,سرزمین زیتون های سبز چه کسی خاک تو را سرخ کرد، نفرین و نفرین به دستانی که دست به دست هم دادند تا نباشی.
,ولی فریاد استقامت توست که گوشهایشان را کر کرده است. پس فریاد بزن، هم آواهای خوبی هستیم و با تو هم صدا خواهم شد تا دوباره صدای خنده های کودکانت در کوچه پس کوچه های خسته شهرت شنیده شود پس لبخند بزن سرزمین زیتون های سبز.
,در این روزها قدم هایم را گلریزانت خواهم کرد تا مرهمی باشد بر زخم های شهری که مردانه استقامت کرد.
,نویسنده : زهرا زکی
,انتهای پیام/w
]
ارسال دیدگاه