به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرگزاری علم و فناوری؛ هوافضا یکی از رشته‌های بسیار جذاب علوم مهندسی است. اگه بخواهیم کمی دقیق‌تر شویم قدمت این رشته در دنیا به قرن ۱۸ و ۱۹ و زمانی که علاقه‌مندان به پرواز فهمیدند که طراحی وسیله‌ای که قابل پرواز باشد و به راحتی کنترلش کنند، کار راحتی نیست و نیاز به انجام محاسبات ریاضی دارد و این کار باید علمی انجام بشود. همین موضوع به تدریج باعث شد تا به هوافضا به عنوان یک علم نگاه شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,هوافضا در ایران بسیار نوپاست و کمی بیشتر از ربع قرن از قدمتش می‌گذرد. این رشته اولین بار پس از انقلاب شکوهمند اسلامی و در اواسط دهه شصت توسط دانشگاه صنعتی امیر کبیر یا دانشگاه صنعتی مالک اشتر شروع به جذب دانشجو کرد و بنیانگذاران این رشته، اغلب فارغ‌التحصیلان ایرانی دانشگاه‌های آمریکا بودند که رشته مهندسی هوافضا را با خودشان به ایران آورده بودند و همان روش آموزشی که در آنجا براساسش درس خوانده بودند، در ایران هم اجرا کردند. با توجه به اینکه مهندسی هوافضا شباهت زیادی با مهندسی مکانیک داشت به دانشگاه‌های دیگر هم راه پیدا کرد و امروزه دانشگاه‌ها مختلفی از طریق کنکور سراسری در این رشته پر مخاطب دانشجو جذب می‌کنند.
مهندسی هوافضا شاخه‌ای است از مهندسی که با طراحی هواپیما، فضاپیما، ماهواره، ماهواره برها و مسائل و موضوعات وابسته به آن‌ها سر و کار دارد، اما در برخی از اوقات مهندس هوافضا به طراحی سیستم‌های با تکنولوژی بالا مانند خودروهای کم مصرف و تجهیزات نفت و گاز و سیستم‌های تولید توان، اشتغال پیدا می‌کند. به عبارت دیگر مهندسی هوافضا دانشی راهبردی است که در آن از دانش‌های دیگر مانند مکانیک، متالورژی، علوم کامپیوتر، عمران و الکترونیک استفاده می‌شود. موضوعاتی از قبیل طراحی و ساخت هلیکوپتر، هواپیمای بدون سرنشین، بدون موتور، عمود پرواز و یا جنگنده از یک طرف و ساخت پایگاه‌های فضایی و مسافرت به کرات دیگر از طرف دیگر جامعیت و حساسیت رشته مهندسی هوافضا را بیش از پیش روشن می‌سازد.
مهندسین هوافضا، فناوری‌های جدیدی را برای استفاده در هوانوردی، سیستم‌های دفاعی و اکتشافات فضائی بوجود آورده و اغلب در زمینه‌هایی مانند طراحی ساختار، هدایت، ناوبری و مراقبت، تجهیز و ارتباطات و یا شیوه‌های تولید متخصص می‌شوند. آن‌ها اغلب از طراحی کامپیوتری، روبات‌ها، لیزر و تجهیزات نوری الکترونیکی پیشرفته در کارشان بهره می‌گیرند.
.jpg)
هوافضای ایران، مقام اول آسیای غربی
جدیدترین رتبه‌بندی سایمگو برای سال 2018 منتشر شده و تحلیل اعداد و ارقام آن نشان می‌دهد ایران در سال 2018، به مقام نخست تولیدات علمی در رشته مهندسی هوا فضا در سطح کشورهای آسیای غربی رسیده است.
سایمگو یکی از جدیدترین و جامع‌ترین نظام‌های رتبه‌بندی پژوهشی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهش‌محور در جهان است.
اخیراً این نظام رتبه‌بندی دو شاخص جدید عملکردی (نمایه تخصصی و میزان تعالی) را به 4 شاخص قبلی برای ارزیابی دستاوردهای پژوهشی دانشگاه‌ها افزوده است.
در تصویر زیر صدرنشینی ایران در مهندسی هوا فضا را مشاهده می‌کنید:
.jpg)
بررسی‌های منتشر شده در مجله «SCImago Journal & Country Rank» نشان می‌دهد ایران با تعداد 486 مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا در رتبه نخست و ترکیه با یک اختلاف چشمگیر در رتبه بعد و در مقام دوم قرار گرفته است.
بر اساس آنچه که این رتبه‌بندی منتشر کرده، رژیم صهیونیستی و کشورهای عربستان سعودی، مصر، عراق، امارات متحده عربی، اردن،عمان، لبنان، قطر، کویت، سرزمین اشغالی و سوریه در جایگاه‌های بعد از ایران و ترکیه قرار گرفته‌اند.
از میان 486 مقاله منتشر شده محققان ایرانی، 441 مقاله قابل استناد بوده است؛ در حالی که ترکیه به عنوان کشوری که مقام دوم را کسب کرده، در این زمینه تنها 283 مقاله تولید کرده که از این تعداد تنها 259 مقاله قابل استناد بوده است؛ همین وضعیت برای کشورهایی که بعد از ایران در جدول قرار گرفته‌اند نیز صدق می‌کند.
دانشمندان رژیم صهیونیستی با ارائه کمتر از 50 درصد مقالاتی که محققان ایرانی تولید و منتشر کرده‌اند، جایگاه سوم جدول را به خود اختصاص داده‌اند.
آمارها بیانگر آن است که محققان رژیم صهیونیستی 210 مقاله، عربستان سعودی 127 مقاله، مصر 121 مقاله، عراق 59 مقاله، امارات متحده عربی 43 مقاله، اردن 37 مقاله، عمان 14 مقاله، لبنان 12 مقاله، قطر 11 مقاله،کویت 5 مقاله، سرزمین اشغالی 2 مقاله و سوریه تنها یک مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا تولید و منتشر کرده‌اند.
ایران در یک بررسی کلی‌تر میان 155 کشور جهان، جایگاه سیزدهم جهان را به خود اختصاص داده و صدرنشین کشورهای جهان، دانشمندان چینی هستند.
در تصویر زیر جایگاه کشورهای مختلف در زمینه تولیدات علمی در رشته مهندسی هوا فضا را مشاهده می‌کنید:
.jpg)
دانشمندان چینی با تولید و ارائه 9310 مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا مقام نخست جهان را در میان 155 کشور به خود اختصاص داده‌اند؛ از تمام مقالاتی که توسط چین در رشته مهندسی هوا فضا تولید شده 8870 مقاله قابل استناد بوده است.
بر اساس جدولی که سایمگو منتشر کرده کشورهای آمریکا، هند، انگلیس، آلمان، ایتالیا، فرانسه، روسیه، ژاپن، کانادا، کره‌جنوبی و استرالیا قبل از ایران و کشورهای برزیل، اوکراین، هلند، اسپانیا، لهستان، ترکیه، سوئد، بلژیک، پاکستان، سنگاپور، رژیم صهیونیستی و کشورهای تایوان، هنگ‌کنگ، مالزی، تونس، مجارستان، جمهوری چک، سوئیس، ویتنام، فنلاند، عربستان سعودی، مصر، پرتغال، دانمارک، رومانی، نروژ، آسیا، استرالیا، اندونزی، یونان، تایلند، آفریقای جنوبی، اسلواکی، مکزیک، عراق، الجزایر، نیوزلند، ایرلند، امارات متحده عربی، صربستان، اردن، آرژانتین، کلمبیا و نیجریه به ترتیب در رتبه‌های بعد از ایران قرار گرفته‌اند.
آمریکا به عنوان دومین کشور در تولیدات علمی مهندسی هوا فضا، 6596 مقاله تولید و منتشر کرده که از این تعداد 6 هزار و 268 مقاله قابل استناد بوده است.
هوافضا در ایران بسیار نوپاست و کمی بیشتر از ربع قرن از قدمتش می‌گذرد. این رشته اولین بار پس از انقلاب شکوهمند اسلامی و در اواسط دهه شصت توسط دانشگاه صنعتی امیر کبیر یا دانشگاه صنعتی مالک اشتر شروع به جذب دانشجو کرد و بنیانگذاران این رشته، اغلب فارغ‌التحصیلان ایرانی دانشگاه‌های آمریکا بودند که رشته مهندسی هوافضا را با خودشان به ایران آورده بودند و همان روش آموزشی که در آنجا براساسش درس خوانده بودند، در ایران هم اجرا کردند. با توجه به اینکه مهندسی هوافضا شباهت زیادی با مهندسی مکانیک داشت به دانشگاه‌های دیگر هم راه پیدا کرد و امروزه دانشگاه‌ها مختلفی از طریق کنکور سراسری در این رشته پر مخاطب دانشجو جذب می‌کنند.
,مهندسی هوافضا شاخه‌ای است از مهندسی که با طراحی هواپیما، فضاپیما، ماهواره، ماهواره برها و مسائل و موضوعات وابسته به آن‌ها سر و کار دارد، اما در برخی از اوقات مهندس هوافضا به طراحی سیستم‌های با تکنولوژی بالا مانند خودروهای کم مصرف و تجهیزات نفت و گاز و سیستم‌های تولید توان، اشتغال پیدا می‌کند. به عبارت دیگر مهندسی هوافضا دانشی راهبردی است که در آن از دانش‌های دیگر مانند مکانیک، متالورژی، علوم کامپیوتر، عمران و الکترونیک استفاده می‌شود. موضوعاتی از قبیل طراحی و ساخت هلیکوپتر، هواپیمای بدون سرنشین، بدون موتور، عمود پرواز و یا جنگنده از یک طرف و ساخت پایگاه‌های فضایی و مسافرت به کرات دیگر از طرف دیگر جامعیت و حساسیت رشته مهندسی هوافضا را بیش از پیش روشن می‌سازد.
,مهندسین هوافضا، فناوری‌های جدیدی را برای استفاده در هوانوردی، سیستم‌های دفاعی و اکتشافات فضائی بوجود آورده و اغلب در زمینه‌هایی مانند طراحی ساختار، هدایت، ناوبری و مراقبت، تجهیز و ارتباطات و یا شیوه‌های تولید متخصص می‌شوند. آن‌ها اغلب از طراحی کامپیوتری، روبات‌ها، لیزر و تجهیزات نوری الکترونیکی پیشرفته در کارشان بهره می‌گیرند.
,
, هوافضای ایران، مقام اول آسیای غربی
,جدیدترین رتبه‌بندی سایمگو برای سال 2018 منتشر شده و تحلیل اعداد و ارقام آن نشان می‌دهد ایران در سال 2018، به مقام نخست تولیدات علمی در رشته مهندسی هوا فضا در سطح کشورهای آسیای غربی رسیده است.
,سایمگو یکی از جدیدترین و جامع‌ترین نظام‌های رتبه‌بندی پژوهشی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهش‌محور در جهان است.
,اخیراً این نظام رتبه‌بندی دو شاخص جدید عملکردی (نمایه تخصصی و میزان تعالی) را به 4 شاخص قبلی برای ارزیابی دستاوردهای پژوهشی دانشگاه‌ها افزوده است.
,در تصویر زیر صدرنشینی ایران در مهندسی هوا فضا را مشاهده می‌کنید:
,
, بررسی‌های منتشر شده در مجله «SCImago Journal & Country Rank» نشان می‌دهد ایران با تعداد 486 مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا در رتبه نخست و ترکیه با یک اختلاف چشمگیر در رتبه بعد و در مقام دوم قرار گرفته است.
,بر اساس آنچه که این رتبه‌بندی منتشر کرده، رژیم صهیونیستی و کشورهای عربستان سعودی، مصر، عراق، امارات متحده عربی، اردن،عمان، لبنان، قطر، کویت، سرزمین اشغالی و سوریه در جایگاه‌های بعد از ایران و ترکیه قرار گرفته‌اند.
,از میان 486 مقاله منتشر شده محققان ایرانی، 441 مقاله قابل استناد بوده است؛ در حالی که ترکیه به عنوان کشوری که مقام دوم را کسب کرده، در این زمینه تنها 283 مقاله تولید کرده که از این تعداد تنها 259 مقاله قابل استناد بوده است؛ همین وضعیت برای کشورهایی که بعد از ایران در جدول قرار گرفته‌اند نیز صدق می‌کند.
,دانشمندان رژیم صهیونیستی با ارائه کمتر از 50 درصد مقالاتی که محققان ایرانی تولید و منتشر کرده‌اند، جایگاه سوم جدول را به خود اختصاص داده‌اند.
,آمارها بیانگر آن است که محققان رژیم صهیونیستی 210 مقاله، عربستان سعودی 127 مقاله، مصر 121 مقاله، عراق 59 مقاله، امارات متحده عربی 43 مقاله، اردن 37 مقاله، عمان 14 مقاله، لبنان 12 مقاله، قطر 11 مقاله،کویت 5 مقاله، سرزمین اشغالی 2 مقاله و سوریه تنها یک مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا تولید و منتشر کرده‌اند.
,ایران در یک بررسی کلی‌تر میان 155 کشور جهان، جایگاه سیزدهم جهان را به خود اختصاص داده و صدرنشین کشورهای جهان، دانشمندان چینی هستند.
,در تصویر زیر جایگاه کشورهای مختلف در زمینه تولیدات علمی در رشته مهندسی هوا فضا را مشاهده می‌کنید:
,
, دانشمندان چینی با تولید و ارائه 9310 مقاله در زمینه مهندسی هوا فضا مقام نخست جهان را در میان 155 کشور به خود اختصاص داده‌اند؛ از تمام مقالاتی که توسط چین در رشته مهندسی هوا فضا تولید شده 8870 مقاله قابل استناد بوده است.
,بر اساس جدولی که سایمگو منتشر کرده کشورهای آمریکا، هند، انگلیس، آلمان، ایتالیا، فرانسه، روسیه، ژاپن، کانادا، کره‌جنوبی و استرالیا قبل از ایران و کشورهای برزیل، اوکراین، هلند، اسپانیا، لهستان، ترکیه، سوئد، بلژیک، پاکستان، سنگاپور، رژیم صهیونیستی و کشورهای تایوان، هنگ‌کنگ، مالزی، تونس، مجارستان، جمهوری چک، سوئیس، ویتنام، فنلاند، عربستان سعودی، مصر، پرتغال، دانمارک، رومانی، نروژ، آسیا، استرالیا، اندونزی، یونان، تایلند، آفریقای جنوبی، اسلواکی، مکزیک، عراق، الجزایر، نیوزلند، ایرلند، امارات متحده عربی، صربستان، اردن، آرژانتین، کلمبیا و نیجریه به ترتیب در رتبه‌های بعد از ایران قرار گرفته‌اند.
,آمریکا به عنوان دومین کشور در تولیدات علمی مهندسی هوا فضا، 6596 مقاله تولید و منتشر کرده که از این تعداد 6 هزار و 268 مقاله قابل استناد بوده است.
,]
ارسال دیدگاه