مأموریت زنگنه برای احقاق حقوق ایران در نشست آتی اوپک

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلومبرگ، بیژن نامدار زنگنه طولانی مدت ترین وزیر نفت ایران است. وی طی 14 سالی که بین تهران و مقر اوپک در وین رفت و آمد داشت، ثابت کرده هم در تجارت پشت درهای بسته جایی که در مورد سیاست تصمیم می‌گیرند مهارت دارد و هم در دیپلماسی عمومی وزیران که در مورد بازار جهانی نفت و گفتگو می کنند .

ولی وی در نشست روز دوشنبه ،چهل و هشتمین حضور خود در اوپک، از چند جنبه تحت فشار خواهد بود. صادرات نفت ایران پس از ازسرگیری تحریم های ترامپ سقوط کرده و باعث فشار به اقتصاد ایران و اجبار آن به رفتن تا مرز جنگ با آمریکا شده است . در این بین، دستور کار سیاست اوپک تا حد زیادی توسط عربستان نوشته می شود ،کشوری که در حال حاضر بیشترین تسلط را در بازار نفت دارد .

در سال‌های اخیر زنگنه 67 ساله ثابت کرده قادر است از بدترین شرایط بهترین را بسازد .هدف او این است که نشان دهد ایران را نمی توان دست کم گرفت .

وی عقیده دارد اوپک در حال ضعیف شدن است چون اولویت عربستان روابط دوجانبه با روسیه است. کشوری که حتی عضو رسمی اوپک هم نیست ولی موثر ترین عضو اتحاد اوپک و غیر اوپک است که در سال 2016 شکل گرفت.

زنگنه گفت:« اوپک در خطر یکجانبه گرایی برخی اعضا قرار دارد و خطر فروپاشی آن را تهدید می کند» .
صادرات نفت ایران از زمان وضع دوباره تحریم ها توسط آمریکا کاهش یافته است . در هفته‌های اخیر وی در

گیر مسئله جزئی زمان نشست اوپک بود‌‌. پس از توافق
به گزارش تسنیم، وزرا برای ماه ژوئن، روسیه اصرار داشت تاریخ نشست تا پس از اجلاس جی 20 به تعویق بیفتد. ایران مخالف این تاریخ بود .

زنگنه رابطه کاری خوبی با علی النعیمی وزیر انرژی سابق عربستان داشت. در سال 2000 زنگنه از امضای ابلاغیه نهایی پس از مشورت نعیمی با وزیر انرژی آمریکا در اجلاس خودداری کرد .

این اتفاق بارها پس از وضع دوباره تحریم ها توسط آمریکا در 2018 افتاد. در ژوئن سال گذشته، زنگنه با عصبانیت از یک نشست بیرون آمد چون اعتقاد داشت عربستان از تحریم ها برای دزدیدن سهم ایران در بازار استفاده می کند .شش ماه بعد وی این نشست را به روز دوم کشاند تا ایران را از کاهش تولید معاف کند .

زنگنه در 1997 توسط محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ،وزیر نفت شد و تا زمان انتخاب محمود احمدی نژاد وزیر نفت بود و در اولین وظیفه اش سعی کرد سرمایه گذاران خارجی را به صنعت انرژی ایران بازگرداند و این کار را با قراردادهای خرید متقابل انجام داد. طی این قراردادها پول سرمایه‌گذاران با نفت پرداخت می‌شد . شرکت توتال فرانسه و ایکوینر نروژ در پروژه های ایران سرمایه گذاری کردند .

وی در دولت حسن روحانی دوباره وزیر نفت شد. طی دوره وزارتش تولید نفت ایران تحت فشار تحریم ها کاهش یافت. با سقوط ایران از رتبه دوم به ششم تولید نفت در اوپک، قدرت آن هم در این گروه کاهش یافت .

وقتی تحریم ها در 2015 برداشته شدند، صادرات افزایش یافت و زنگنه سعی کرد دوباره شرکت‌ها را به ایران بازگرداند. ولی پس از انتخاب ترامپ در 2016 همه چیز مشکل تر شد .

هنوز هم زنگنه در وین جدی گرفته می‌شود و وزرای نفت اوپک به او احترام می گذارند .

وقتی زنگنه در دسامبر سال گذشته وارد هتل کمپینسکی شد ،خبرنگاران سعی داشتند دوربین ها و میکروفن های خود را به او برسانند ولی وی با آرامش یک پیام ساده را منتقل کرد :« ایران تا زمانی که تحت تحریم باشد، نمی‌تواند در توافق کاهش تولید شرکت کند و اجازه نمی‌دهد سایر اعضا سهم آن را در بازار بدزدند» .

انتهای پیام/