به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ماسال نیوز، کامران اسدنیا در یادداشت جدید خود نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ماسال نیوز,رفته رفته به ایام انتخابات نزدیک می شویم و تنور آن داغ تر و داغ تر می شود؛ انتخاباتی که در تالش و در بیشتر شهرستانهای گیلان به یک فستیوال سیاسی و اجتماعی شبیه است. شهرستان تالش، ماسال، شاندرمن و رضوانشهر این مقوله رنگ بیشتری دارد. زیرا دوباره طرح های نیمه تمامی که در این منطقه وجود دارد به عنوان شاخصهای عقب ماندگی و کم کاری نمایندگان قبلی لحاظ شده و قول بهبود وضعیت کارخانه هایی نظیر چوکا و صنایع چوب اسالم نور امید در دل هزاران پدر و مادری خواهد انداخت که فرزندان بیکار تحویل این جامعه ندهند. دوباره پروژه اتوبان پونل به آستارا و سد شفارود، کمربندی تالش و بندر تالش سر زبانها می افتد و یکی می رود و چهار سال دیگر تخریب و بهانه جویی از نماینده قبلی. عده ای از دوستان نامزد انتخاباتی، به راحتی اعتماد مردم را خرج ارتقاء خود می کنند و به مجلس راه می یابند، سپس پاسخ مردم را نمی دهند. آیا این یک دهن کجی به اعتماد مردم نیست؟
,براستی چرا کشور و بخصوص گیلان در انتخاب نمایندگان مجلس دچار این نوع انتخاب گردیده است. تا جایی که اگر نماینده ای به شعارهایی که سر داده عمل نکند، نباید آنرا نقد کرد. اگر کسی به فلان نماینده رأی نداده باشد نباید برای کاری نزد او برود. اینست پاسخ همه شور و شعفی که مردم نثار یک نماینده مجلس می کنند.
,پاسخ آن سکوتی است که نمایندگان محترم گیلان در برابر واردات برنجی دارند که به زحمت و بهای تمام شده بالا فراهم می شود. کشاورزی که تا کمر در گل و لای فرو می رود به امید روزی که زحمت خود را درو کند اما به یک باره با اعلام قیمت خرید توسط تعاونی ها، بازار در زمان اوج خرید و فروش برنج به خواب مطلق فرو می رود و قیمت را دوباره دلال و این روزها دولت تعیین می کند.
,در اقتصاد بازار مبحثی وجود دارد که بازار در شرایط طبیعی و رقابتی قیمت را خود تعیین می کند اما در اقتصاد ایران این سیستم هیچ گاه به بار ننشسته است. زیرا نه رقابتی سالم در بازار وجود دارد و نه قوانین حمایتی مناسب.
,سؤال اینجاست اگر مجلس جای رفع این مشکلات مردم نیست پس کجا باید این مشکلات را مطرح کرد؟ در رسانه ها که این روزها از حوصله مردم خارج است؟
,البته این نقص فقط به مجلس وارد نیست زیرا دولت نیز در ادوار گذشته و دوره جاری به نقطه ای می رسد که برنامه ها و بودجه ها را بر مبنای آمار هایی می نویسد که مدام غلط و نادرست از آب در می آید. تا جایی که رشد اقتصادی با یک جهش غیر طبیعی گزارش می شود. گاهی بانک مرکزی مسؤل این آمار غلط است و گاهی به قول وزیر محترم رسانه ها آمار غلط می دهند. دولت با تدوین و اجرای طرح هایی که بستر ها و زیر ساختهای آن فراهم نیست سبب گردیده تا تمام موازنات اقتصادی به هم بخورد. طرح سلامت می تواند با این افزایشهای نجومی در دستمزدهای جراحی یکی از این موارد باشد.
,این روزها با کشف اختلاسهای سنگین در کشور و حتی وضع حکم های سنگین باز از حجم این اختلاسها کاسته نمی شود و هر روز جزایری ها و زنجانیها و خاوریهای جدیدتری پا به عرصه می گذارند و میلیلاردها تومان پول بیت المال در جیب این آقایان و بستگانشان جا خوش می کند و در همین حال نمایندگان ما بر سر اینکه چه کسی آسفالت کرده، مدرک تحصیلی فلانی راست است یا دروغ، کارخانه چوکا را چه کسی به سود رسانده ، پل پونل را چه کسی تمام کرده و سد شفارود را چه کسی به راه انداخته، عوامفریبی می کنند. منابع ما در گیلان شسته و رفته اند و نیازی به اندیشیدن نیست که برای توسعه گیلان چه باید کرد.
,نباید کار های خوبی که همه نمایندگان تالش در گذشته و حال داشته اند را کتمان نمود. اما اگر دغدغه مادرانی را داریم که از فراغ فرزندان خود در غربت چشم از دنیا فرو میبندند، اگر نگران اشتغال جوانان این خطه زرخیز هستید، اگر از فقر مردمی که در بهشت کشاورزی به سر می برند احساساتی می شوید، برای این مردم در صحن علنی مجلس اشک بریزید. برای حقوق این مردم زجر کشیده در صحن مجلس با یکدیگر مناظره کنید نه در رسانه ها!
,هنوز اغلب نمایندگان ما برای برای منتفع شدن از جریانات فلان حزب قدم بر می دارند. مردم عزیز و آگاه به خوبی این سالهای سخت را در کنار مسئولان نظام سپری کرده اند و کارنامه درخشانی را در گذار از این دوران به جای گذاشته اند. برای رسیدن به آرمانهای این انقلاب از خون خود گذشتند تا آیندگان بر این استقلال و اقتدار ببالند. حال با این بی نظمی هایی که در عملکردهای مجلس و این روزهای دولت رخ می دهد، براستی چه آینده ای برای امور اقتصادی و سیاسی تالش می توان متصور شد؟
,,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه