4 خشتی که سمنان را از بلایای طبیعی حفظ کرده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از شاخه طوبی، حاج ملا علی سمنانی یکی از علمای متبحر و حکمای بزرگ قرن اخیر بود که در میان مردم سمنان و دیگر شهرها شهرت خاصی داشت او به سال ۱۲۵۳هجری قمری در شهرستان سمنان متولد شد و پس از گذراندن سالهای پرمشقت که از سوی حکام وقت بر مردم تحمیل میشد با نداشتن امکانات مادی در کمال زهد وتقوی به کسب علوم الهی پرداخت و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی جهت تکمیل دروس خود به شهر های کربلا، نجف ونیزتهران و اصفهان رفته و از علمای صاحب نام مشهور آن زمانه کسب فیض کرد و پس از طی نمودن مدارج عالی علمی به زادگاه خویش مراجعت کرده و در سمنان سکنی گزید او در همان اوان جوانی با داشتن زهد و پارسائی توانست در قلب مردم این سامان جای گرفته و به ارشاد و هدایت مردم بپردازد وی با تدریس و برگزاری مراسم نماز جماعت و جمعه پایگاه اجتماعی آن روز را در دست داشته و مردم را راهبری می نمود.

مرحوم حاج ملا علی در علم و حکمت سر آمد روزگار خویش بود او در حکمت و نجوم و در علوم الهی حرف تام و تمام را می زد و اغلب در مسائل دینی و اجتماعی نظریه های بسیار صریح و روشن را ابراز می کرد وی در تمام مدت عمر خود با جدیت تمام با خرافات و عوام فریبی مبارزه می کرد و اغلب محفل درسهای او پر جمعیت بود و با داشتن علوم بسیار و سواد بالای علمی اغلب به راحتی با مخاطبین خود ارتباط برقرار می کرد.

حاج ملا علی سمنانی حافظ بلایای طبیعی

مردم سمنان معتقدند که یکی از کار های بزرگی که او برای سمنان انجام داد این بود که ایشان چهار خشت را گرفته و بر آنها دعا خوانده و خشت ها را در چهار گوشه سمنان خاک کرد تا شهر سمنان از بلایای طبیعی (زلزله و سیل و...) در امان باشد. به طوری که چند وقط پیش زلزله ای در ایران آمد و تقریبا شهر های اطراف سمنان این زلزله را ثبت کردند ولی در سمنان هیچ زلزله ای ثبت نشد.

حکایت های زیاذی از حاج ملاعلی آمده است که دو حکایت را در ادامه بخوانید:

حکایت اول: قحطی در سمنان           
می گویند در یکی از سالها در سمنانقحطی اتفاق افتاد ( گویا در سال 1320 هـ.ق). محتکران گندمها را پنهان کردند. حاکم ستمکار سمنان هم از فرصت استفاده نمود، از سوداگران غله بهره ها برد. مردم از گرسنگی به حاجی ملا علی متوسل شدند. مرحوم حاجی فریاد گرسنگان را به حااکم رسانید. حاکم چاره ای نکرد. حاجی ملاعلی پیامی سخت به حاکم فرستاد که هر گاه نان به مردم نرسد شخصاً دکان نانوایی باز خواهد کرد و نان ارزان و فراوان خواهد فروخت. به طوری که می گویند سرانجام حاجی ملا علی و همراهی ثروتمندان سمنان، دامغان و شاهرود قحطی این شهر را شکست و همه مردم این شهر نان خوب و ارزان و فراوان گرفتند و استفاده نمودند و دعا به جان حاجی ملا علی و نفرین به محتکران کردند.

حکایت دوم: کمی صرفه جویی کن
می گویند حاج ملا علی سمنانی تنوری در خانه داشت که در آن نان می پخت. یک روز مرحوم رو به زن نانوا کرد که در کنار تنور بود و نان می پخت  و گفت: این هیزم حیف است که همچنان به داخل تنور می ریزی می سوزانی. کمی صرفه جویی کن و به همان اندازه هیزم بریز که با آن همان اندازه نان می پزی.

این حکیم فرزانه در سال ۱۳۳۳هجری قمری در سمنان وفات یافت آرامگاه وی در ابتدای خیابان حکیم الهی در کنار ایوان و داخل صحن مشجر و سر سبز و با صفائی در فضای باز قرار گرفته است.

انتهای پیام/ص