روزگارم به سختی می‌گذرد/ نگرانم که دیگر نتوانم بافندگی کنم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، کم نیستند معلولانی که توانمندی های شان در اندیشه و دستانشان خاموش مانده و کمتر به آنها توجه می شود و شاید امروز بهانه ای برای توجه به این قشر از جامعه باشد.معلول از آن واژه هایی است که شرح الفاظیش و مصداق اجتماعیش، تفاوت و فاصله فراوان دارد. معلول در لغت آبستن معنای ناتوانی و نیاز است و در اجتماع ناظر بر صبر پیشگانی است که جزئی از توان ظاهری خود را داده اند و بسیاری بر توانمندی های پنهان خود افزوده اند، و این بیان نه اغراق است نه چاپلوسی بلکه کوتاهترین گزارشی است بر تمجید روز جهانی معلولین و تقدیر از آنهائیکه چنانچه عضو ناقصی دارند، افکارشان نافذتر است و چنانچه ذهنشان نارساست، در عوض عواطف و احساساتشان جانفزاست.

هر ساله در روزهای قبل و بعد سوم دسامبر یا دوازدهم آذر ماه اخبار گوناگونی پیرامون مسایل‌ مربوط به معلولان می‌خوانیم، جشن‌ها و برنامه‌های مختلفی برگزار می‌شود و مسوولان همه متفق‌القول به اینکه باید مشکلات را حل کنیم، اذعان دارند.

بارزترین مشکل حضور یک معلول در اجتماع مناسب نبودن خیابانها، کوچه ها، اماکن، سازمانها، سیستم حمل و نقل، و کلیه اموری است که یک فرد برای انجام امور روزمره با آنها سروکار دارد. راه حل آن نیز پیگیری امر مناسب سازی به نحو احسنت است که ملزومه آن تلاش و کوشش همگانی است.

عظیمه نصیری معلول جسمی حرکتی ساروی که سال‌هاست از معلولیت در سمت راست بدن خود رنج می‌برد در گفت‌و‌گو با خبرنگار ما، گفت: زمانی که تنها یک سال داشتم بیمار شدم، و در اثر تزریق آمپولی نامربوط معلول شدم، هزینه درمان بسیار بالا بود و خانواده‌ام توان پرداخت آن را نداشتند.
 
وی افزود: الان حدود ۵۰ سال است که معلولیت با من است، این مشکل در روند کلی زندگی من اثرات منفی داشت به طوری که در سن ۴۶ سالگی موفق به ازدواج آن هم با فردی که بیست و چند سال از خودم بزرگتر است و دارای فرزند و مشکلات مربوط به آنهاست ازدواج کنم.
 
نصیری یادآور شد: از گذشته تا کنون درآمد خاصی بجز مستمری بهزیستی نداشتم، کم کم به بافندگی روی آوردم و با تمام مشکلات و سختی‌ها توانستم در این کار ماهر شوم و تولیدات خودم را در کوچه و بازار به فروش برسانم.
 
این معلول تصریح کرد: من با کمک عصا راه میروم، متأسفانه پس از ازدواج مشکلاتم بیشتر شد، با اینکه از خودم فرزندی ندارم و برای این کار خیلی دیر شده، درگیر مشکلات همسرم شدم، درآمدم بسیار کم است و روزگار به سختی می‌گذرانم.
 
وی اضافه کرد: در حال حاضر مشکلاتی چون آرتروز و درد اندام‌های حرکتی دارم، که از پس هزینه‌های درمان برنمی‌آیم، تاکنون حمایت کننده‌ای نداشتم، نگران این هستم که دیگر نتوانم بافندگی کنم.
 
نصیری بیان کرد: ‌‌از مسئولان در بهزیستی درخواست حمایت بیشتری برای امرار معاش دارم، چرخ زندگی من بیشتر از همین طریق می‌چرخد، نگران از دست دادن سلامتی بدنم نسبت به گذشته هستم، از طرفی چون ازدواج کردم می‌گویند دارای سرپرست شدم ولی همسرم کهنسال است و مشکلات خودش را دارد.
 
این معلول در پایان از مدیران شهرستانی و استانی درخواست حمایت همه جانبه از زنان معلولی که در این شرایط به سر می‌برند را داشته باشند.

رئیس بهزیستی شهرستان ساری در گفت‌و‌گو با خبرنگار ما اظهار کرد: ۸ هزار و ۷۰۰ مورد معلول در شهرستان ساری وجود دارد، که در بخش‌های جسمی، حرکتی، ذهنی و شنوایی دچار معلولیت هستند.
 
سید آیت الله موسوی افزود: در بین این معلولان ۹ نفر از کارمندان بهزیستی شهر ساری هستند، که دارای معلولیت درصد پایین در بخش جسمی و حرکتی هستند.
 
رئیس بهزیستی شهرستان ساری خاطرنشان کرد: در سال‌های اخیر در شهر ساری در معابر و اماکن دولتی، پارک‌ها امکان تردد معلولان فراهم شده و پله‌های مخصوص یا آسانسور معلولان تعبیه شده البته در بخشی از اماکن دولتی این کار صورت نگرفته که در حال پیگیری است.
 
این مسئول تصریح کرد: در طی ماه اخیر، هر معلول تحت حمایت سازمان بهزیستی شهرستان ساری، علاوه بر یارانه ۴۵ هزار تومانی دریافتی از ما، مبلغ ۱۰۸ هزار تومان در بخش هدف‌مندی‌ها و بسته حمایتی بابت سهمیه بندی بنزین ۵۵ هزار تومانی نیز دریافت کردند.
 
وی یادآور شد: از حمایت‌های دیگر بهزیستی شهر ساری می‌توان به اعطای تسهیلات اشتغال از ۲۰ میلیون الی ۵۰ میلیون تومان و مبلغ ۱۰ میلیون بلاعوض برای ساخت مسکن، امتیاز آب و برق و گاز برای یک بار، هزینه مجوز ساخت در شهرداری یا دهیاری رایگان برای یک بار، اشاره کرد.
 
موسوی با اعلام اینکه از مردم، مسؤولان و افرادی که در جامعه تأثیرگذار هستند می‌خواهیم که در ارائه خدمت به معلولان نقش داشته باشند، ادامه داد: ‌کمک کنیم تا افراد معلول به راحتی و بدون واهمه در سطح شهر حضور پیدا کنند، وقتی امکانات نباشد باید بگوییم شهر ما معلول است نه اینکه افراد دچار معلولیت هستند.
 
رئیس بهزیستی شهر ساری بیان کرد: برای اینکه بخشی از مشکلات معلولان را در سطح شهر حل کنیم باید همه نمادها به ویژه شهرداری کمک کنند، البته اعتبارات دولتی جوابگوی نیازمندی‌های معلولان نیست و از خیرین دعوت می‌کنیم تا در جهت تسریع رفع موانع و مشکلات معلولان مؤثر باشند.
 
دیروز سوم دسامبر، روز جهانی معلولان بود؛ روزی که در آن حداقل باید به مسائل بیش از سه میلیون نفر در کشور که دچار معلولیت ویژه هستند، پرداخت؛ اما کارکرد مسئولان در این چند سال بیانگر این حقیقت است که روز معلولان در کشور هیچ‌گاه از مقام مناسبت فراتر نرفته، زیرا اگر از وعده‌هایی که در نشست‌های خبری مسئولان مطرح می‌شود، بگذریم، تاکنون به بهانه نبود بودجه و اعتبار برای رفع ابتدایی‌ترین نیاز معلولان قدم‌های جدی برداشته نشده است.

انتهای پیام/