ماجرای طلبه ای که در بیرون بیمارستان گریه می کرد چه بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  قم فردا، این روزها گاه به گاه و لحظه به لحظه تصاویری در فضای مجازی منتشر می‌شود که هر کدام دنیایی از حرف های نگفته دارد، یکی از این تصاویر مربوط به طلبه جوانی است که در بیرون یکی از بیمارستان‌ها در حال گریه کردن است ، تصویری که با دیدنش موجی از غم و اندوه  را برچهره هر ایرانی نشاند و خلوص نیت  این روحانی  را در کمک انسان دوستانه اش بیش از پیش آشکار کرد.

این  جوان طلبه یکی از صد‌ها جهاد گری است که این روز‌ها لباس رزم پوشیده و به مدافعان و سربازان خط مقدم سلامت پیوسته اند، از قضا همسر این طلبه جوان در بخش آی سی یوی همان بیمارستان بستری است این جهادگر که همراه سایر همسنگرانش  غرق در خدمت به بیماران کرونایی است، به یکباره خبر فوت همسر باردارش را دریافت می‌کند.

زیبایی ماجرا اینجاست که این طلبه با اخلاص و فداکار برای جلوگیری از خراب شدن روحیه بیماران کرونا ،دوستان جهادگرش و کادر درمانی، غم بی امانش را فرو می خورد به بیرون از محوطه بیمارستان  می‌رود و در گوشه‌ای زانوی ماتم  بغل می‌کند و  در غم فراق یارش اشک ماتم می ریزد .

مرگ و زندگانی دست خدا است و این روز‌ها بعضی از هم وطنان خبر درگذشت عزیزانشان را می شنوند، اما آنچه این خبر ناگوار را از دیگر اخبار فوتی‌های کرونایی متمایز می کند، نوع واکنش و برخورد طلبه جهادگر است، که به سهم خود تداعی کننده صحنه‌هایی از دفاع مقدس است. دفاعی که امروز در برابر ویروسی منحوس  نیز مقدس شمرده می شود.

میهمان خانه ساده اش شدیم،حجت الاسلام محمد مداح اصالتا آذری است در شهر قم غریب و به قول خودش در این شهر تنها آشنایشان حضرت معصومه(س) است.

داغ دار است و دعا می‌کند: هیچ کس داغ فرزند نبیند. هنوز باورش نیست، فرزند شش ماه ماهه اش قبل از اینکه به دنیا بیاید از دنیا رفته، در مدتی که همسرباردارش در بیمارستان بستری بود، دست از کمک به بیماران کرونایی بر نمی‌دارد.

محمد با بی تابی می‌گفت: بنا بود اسم بچه مان، محسن باشد.

مادر هم که از اول مجلس گاهی آرام و گاهی بلند، بی بهانه می‌گریست.

پدر خانمش می‌گوید، این هجوم ویروس به مانند جنگ آمریکا با ماست، ما نباید کوتاه بیاییم.

آخر مجلس با روضه حضرت زهرا(س)، مجلس غوغا شد.

(محمد) یکی از ایرانی‌هایی است که با روحیه‌ای جهادی و انسان‌دوستانه  به امید شکست دشمنی نامرئی این مهاجم منحوس، بیماری همسرش را درمقابل ناچیز شمرد و دل به دریا زد تا به هموطنانش یاری برساند.حقیقتا واژگان توان تصویر شکوه ایمان و اخلاص و فداکاری  این طلاب جهادگر در شرایط کرونایی را ندارد، طلابی خستگی ناپذیری که  شبانه روزر غریبانه و شجاعانه در کنار پرستاران و پزشکان  صحنه‌های مثال زدنی را خلق می کنند.

انتهای پیام/