به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از راه آرمان، اکنون زمین با عبور ساعت ها و گذر ۳۶۵ روز دوباره زنده شده است، در کالبدش روح دمیده شده و با آمدن فروردین زندگی دوباره یافته است، از این رو ایرانیان از گذشته تا کنون این جان یافتن دوباره زمین را به شادی گرفته و سال جدید را با انجام آداب و رسومی که سینه به سینه نقل شده و بر انجامش پایبند بوده اند را آغاز می کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, راه آرمان،,کرمان شهر متمدنی است که به لحاظ اقلیم و مردمانش همچون سایر شهرهای کشور آداب و رسوم خاصی برای آغاز سال جدید دارد.
,آیین‌های مردم کرمان همزمان با آغاز بهار
, آیین‌های مردم کرمان همزمان با آغاز بهار,خانه تکانی از جمله رسومی است که نه تنها در کرمانی ها بلکه همه مردم شهرهی مختلف ایران به آن پایبند هستند و با این رسم تمام خانه و وسایل آن را تمیز می کنند.
,این رسم در کرمان آن هم در روزگاران قدیم با این باور نجام می شد که اگر این کار را انجام ندهند، تا پایان سال جدید همه چیز در زندگی آنها به شکل نامطلوبی اتفاق خواهد افتاد از این رو اگر اتاق ها به دلیل دودزدگی در ایام زمستان سیاه شده بودند، حتما آنها را کاهگل می کردند.
,آداب چهارشنبه و پنج شنبه آخر سال
, آداب چهارشنبه و پنج شنبه آخر سال,چهارشنبه و پنجشنبه آخر سال، هر یک برای خود داستان و آدابی دارد. چهارشنبه آخر سال که به چهارشنبه سوری معروف است، برای دور هم بودن خانواده ها دلیلی می شود تا شب را تا نیمه های آن در کنار هم باشند و با خوردن آجیل و خواندن مشکل گشا و البته پریدن بر روی آتش و خواندن شعر ” زردی من از تو و سرخی تو از من” سپری کنند.
,اما پنجشنبه آخر سال فرصتی می شود تا یادی از گذشتگان کنند و کرمانی ها به این روز ” عید مرده ها” می گویند. در این روز پخت حلوا، خیرات کردن شیرینی، غذا و میوه بر مزار مردگان از آیینی است که در آستانه نوروز برگزار می شود.
,رسوم کرمانیها برای شروع یک سال پر برکت
, رسوم کرمانیها برای شروع یک سال پر برکت,مردم کرمان در گذشته با این باور که اگر آش رشته درست کنند و در هنگام تحویل سال رشته را در آش بریزند، تا پایان سال رشته کارها در دستشان خواهد بود؛ از این رو آش رشته می پختند.
,سفره هفت سین کرمانی ها علاوه بر سبزه، سمنو، سیر، سرکه، سماق، سنجد، سیب با انواع شیرینی های مخصوص کرمان از جمله کماچ سهن و کلمپه همراه است تا شیرینی آغاز سال با هنر دست زنان کرمانی دوچندان شود.
,البته سهن ریختن برای خودش آداب خاصی دارد و اصولا از جمله کارهایی است که زن کرمانی قبل از عید به انجام آن متعهد است.
,بـرای ایـن کـار گنـدم را دو سـه روز در آب خیـس مـی کنند وسـپس آب را خالـی کـرده یـک شـب آن را در قابلمـه در بسـته قـرار مـی دهند تـا جوانـه بزنـد. سـپس جوانـه هـا را داخـل یـک سـبد یـا کیسـه قـرار داده و هـر روز آن را خیـس مـی کنند تـا جوانـه هـا کام‍لا در هـم فـرو رونـد،سـپس جوانـه هـا ی در هـم تنیـده شـده را خشـک و آرد مـی کنند واز آن نـو عـی کمـاچ بـه نـام “کمـاچ سـهن ” و “سـمنو” مـی پزند.
,اما قوتو نیز پای ثابت هر خانه کرمانی است که با آمدن عید جزء یکی از مهم ترین و اصیل ترین پذیرایی های است که کام میهمانان را شیرین می کند، قوتو با چندین گیاه دارویی به همراه شکر آسیاب می شود و در نهایت به عنوان یکی از پذیرایی های مردم کرمان در دید و بازدیدهای نوروز استفاده می شود.
,دید و بازدیدهای عیدانه
, دید و بازدیدهای عیدانه,در سال جدید عموما کوچکتر ها به دیدار بزرگتر ها می روند برایشان آررزو می کنند که ” صد سال به این سال ها” البته اگر در میان اقوام و خویشان کسی عزیز را از دست داده باشد، سرزدن به آن خانواده در اولویت دید و بازدیدها است و البته اگر آن ها مدت طولانی است که لباس مشکی به تن دارند، منش کرمانی ها این است که لباس مشکی او را از تن در آورند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه