به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پایگاه خبری تحلیلی شیرازه نوشت: نمایندگان مجلس شورای اسلامی که آخرین بار در 6 اسفند سال گذشته به صورت رسمی در صحن سبز پارلمان حضور یافته بودند و جلسه غیر علنی و برای دقایقی جلسه علنی داشتند، بالاخره پس از حدود ۴۰ روز تعطیلی، پارلمان روز گذشته(سه شنبه) و امروز چهارشنبه جلسات علنی خود را از سر گرفت.
روز گذشته (19 فروردین ماه 99) مجلس شورای اسلامی به ریاست مسعود پزشکیان تشکیل جلسه داد.
این جلسه در حالی آغاز شد که بیش از دو سوم از نمایندگان در جلسه حضور داشتند. این نخستین جلسه مجلس پس از شیوع بیماری کرونا است که با حضور نمایندگان تشکیل شده است.
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی غفلت چند هفته‌ای رخ داده در مبارزه با کرونا یکی از آسیب‌های اساسی را موجب گردیده است.
از عمر فعلی مجلس تنها ۴۰ روز باقی مانده و به نظر می رسد مجلس دهم دیگر انگیزه‌ای برای ماندن ندارد. بسیاری از نمایندگان مجلس به بهانه سرعت پائین اینترنت در دو جلسه قبل از عید و اولین جلسه بعد از عید، غیبت کردند.
اکنون در اکثر کشور‌ها کرونا وجود دارد، اما هیچ‌کدام مجالس خود را تعطیل نکردند بلکه از شیوه‌ای علمی برای نشست غیرحضوری استفاده کردند یا اینکه با رعایت موارد بهداشتی جلسات خود را تشکیل دادند. مجلس فعلی ما واقعا نوبرانه بود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
البته با توجه به شرایط کشور و دولت و عدم تحقق وعده های چهار سال قبل همین نمایندگان، این مجلس آنقدر بی‌انگیزه بود که رییس مجلس هم برای انتخابات مجلس بعدی کاندیدا نشد. این مجلس بودن و نبودن علی السویه است.
مردم هم مجلس را باور ندارند چرا که مجلس دهم مانند پدری بود که در حادثه‌ای که برای فرزندان شان اتفاق افتاد برای نجات جان خود از میدان حادثه گریخت.
ما در ایران حزب نداریم بنابراین مجلس کارکرد رابطه‌ای دارد و حلقه وصل مردم با طبقه حاکمیت است. مردم به نمایندگان دسترسی دارند. وقتی مردم می‌بینند در حادثه‌هایی از این دست نمایندگان‌شان اولین گروهی هستند که میدان را ترک می‌کنند، اعتمادشان را از دست می‌دهند. البته این موضوع چندین علت داشت؛ یکی عدم توفیق این دسته در انتخابات مجلس بود. عده‌ای رد صلاحیت، عده ای هم رای نیاورند و برخی هم اصلاً شرکت نکردند.
توقعی بیش از این نباید از این مجلس که بودجه را رها کرد داشت. مجلسی که می‌توانست در شرایطی که وضع اقتصاد کشور با وجود کرونا به هم ریخته و طبقات وسیعی از افراد فاقد پشتوانه مالی هستند، مصوباتی مهم برایشان بگیرد، خود را به تعطیلی کشاند. درصد وسیعی از مردم بیمه بیکاری ندارند. کارگاه ها به دلیل کمبود منابع، تعدیل نیرو می‌کنند و بخش‌های وسیعی از جامعه به خاطر کرونا عملا به بیکاری رفتند.
مجلس می‌توانست با حضور خود در صحنه از حداقل منابعی که داریم مصوباتی بگذراند. الان کارد به استخوان مردم رسیده است.
واقعیت آن است که دولت مکلف است منابع مالی مردم را تامین کند، اما به نظر می رسد دولت اوضاع چندان مناسبی ندارد و تنها نهادی که می‌تواند در شرایط موجود با طرح‌های انسان‌دوستانه و واقع‌بینانه به وضعیت کشور و مردم نگاه کند و مانع از وضعی شود که دو سه ماه دیگر با قابلمه‌های خالی مردم روبه‌رو شویم مجلس است. مجلس اگر احساس مسوولیت می‌کرد نباید به دامان عافیت می‌افتاد.
, ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ابراهیم شیشه گر
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه