به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از راه آرمان؛ خورشید تمام توانش را یکجا کرده بود تا انوار طلایی خود را از بوم کاه گلی خانه پیرزن جمع کند، با آخرین تلاش خورشید و پاشیدن رنگ نارنجی در آسمان، صدای ربنا از بلندگوهای مسجد به گوش می رسید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, راه آرمان,پیرزن دستمال دور سرش را محکم تر کرد، خمیده اما ایستاد و به سمت اتاقک کوچکی که تنها همسایه این اتاق بود، روانه شد.
,از گنجه ی اتاقش دو قوتو خوری بیرون آورد و بر روی سینی مسی ای گذاشت که پیچ و تاب نقشه های حک شده بر رویش خبر از گذشته می داد، به آن سوی اتاق رفت و این بار بشقابی که لبالب از “چنگمال” بود را میهمان سینی مسی خود کرد.
,پیرزن همانگونه که بابونه از قفسه ی اتاقش بر می داشت، رو به من گفت: دم افطار، بابونه، خاکشیر با عرق نسترن یا شله زرد و شیر برنج معده را برای غذا خوردن آماده می کند.
,او ادامه داد: قوتوی ما کرمانیها همیشه قوت بدن است، مادرم همیشه قبل از ماه رمضان و یا عید نوروز بساط چهل گیاه خود را پهن می کرد و پاک می کرد و به آسیاب می برد البته برای زن زائو هم قوتو خوب است.
,دستان پر از چین و چروک پیرزن که گواه تجربه ی او از گذر روزها را می داد، کتری آب جوش را برداشت و بر روی بابونه ها ریخت، نگاهی به سینی مسی اش انداخت و گفت: این روزها زنان جوان قبل از ماه رمضان کمتر به فکر درست کردن قوتو هستند اما قدیما ما از یکی دو هفته قبل از ماه مبارک وسایل مورد نیاز قوتو را تدارک می دیدیم تا روزه دارها با گیاهان دارویی مقوی افطار کنند.
,صدای اذان از بلندگوهای مسجد محله با صلوات پیرزن در هم آمیخته شد و اکنون دیگر سینی افطار پیرزن نیز چیده شده بود.
,زنان کرمانی در گذشته قبل از فرارسیدن ماه مبارک رمضان با در هم آمیختن گیاهان دارویی فراوان و مخلوط آن با شکر قاووت و یا در زبان محلی کرمان “قوتو” تهیه می کردند چرا که معتقد بودند توان بدنشان را بالا می برد.
,قوتو که خواص فراوانی دارد نه تنها قبل از ماه مبارک رمضان بلکه برای دید و بازدیدهای عید و یا در مراسم زائو(تولد فرزند نو رسیده) شیرینی محافل بوده است.
,مخلوط فلفل سیاه، دارچین، روناس، تخم کاهو، جو، رازیانه، موردانه، قهوه تاج، زیره سیاه کوه، بادیان، بادام، پسته، مرزنجوش، تخم قرفه، خشخاش، قهوه بندری، بذر کتان، گشنیز، هل باد، هل رسمی، روپاس، سیاه دانه، تخم کاهو، جدوا و شکر معجونی را می سازد به نام ” قوتو”…
,محمدعلی گلاب زاده مدیر مرکز کرمان شناسی استان کرمان در گفتگو با خبرنگار ما در رابطه با غذاهای محلی کرمان در ماه مبارک رمضان گفت: قوتو شاخص ترین تغذیه ی کرمانی ها در ماه رمضان بوده است، این پودر در هنگام افطار و سحر برای قوت بخشیدن به بدن و یا در شب های احیا برای بیدار ماندن استفاده می شد.
,وی ادامه داد: حتی در گذشته برخی قوتو را به عنوان نذر در مساجد پخش می کردند تا مردم روزه خود را با این پودر افطار کنند.
,گلاب زاده اشاره کرد: چنگمال خوراکی ساده در عین حال خوش مزه است که گذشتگان کرمان بیشتر آن را استفاده می کردند که از مخلوط خرما و نان با چنگ زدن و مخلوط کردنشان به دست می آمد و مناسب برای وعده های سحر، افطار، صبحانه وعده غذایی است.
,مدیر مرکز کرمان شناسی استان کرمان بیان کرد: انواع قاتق ها از جمله بابونه، بنه و آش هایی مثل آش جو و شلغم، اوماچ، آبگوشت کرمانی، گور ماست، کشک کدو، گندم شیری و روغن جوشی از جمله غذاهایی است که بر سر افطار سفره های مردم قدیم کرمان حتما دیده می شد.
,وی افزود: آبگوشت از اصلی‌ترین غذا‌ها برای افطار مردم کرمان در گذشته بوده است که عموما این غذا در قابلمه های مسی در زیر ذغال های برافروخته، مدفون می شد تا بپزد این غذا همچنین به عنوان نذری در مساجد پخش می شده است.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه