مخاطبی که قید «شاهرگ» تلویزیون را زده است

به گزارش خبرنگار فرهنگی  شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یکی از مهم‌ترین سوژه‌های فیلم های سینمایی و حتی سریال و مستند می تواند وقایع تاریخی آن مملکت باشد، به خصوص اتفاقاتی که برهه‌های حساسی را رقم زده، حالا اگر این وقایع و اتفاقات فاصله زمانی اندکی هم با دوران خودمان داشته باشد قطعا مورد توجه بیشتری قرار خواهد گرفت.

این شب‌ها شبکه دوم سیما نیز یکی از همین برهه‌ها و مقاطع حساس کشورمان را در سریالی به نام شاهرگ به تصویر کشیده است، شاهرگی که دقیقا به اتفاقاتی که باعث جاری شدن خون‌های پاک زیادی شده اشاره می‌کند. بمب‌گذاری‌های منافقین در اوایل دهه 60 و در مقابل گروه اطلاعات عملیاتی که به چک و خنثی‌سازی این بمب ها می‌پردازد.

سریال موضوع بسیار خوبی دارد، موضوعی هر چند واقعی اما کمتر پرداخته شده در تلویزیون! البته در سال‌های اخیر و در قالب سینما به نوعی به موضوع فعالیت گروه‌های اطلاعات عملیات و مبارزه با منافقین پرداخته شده که شاید نمونه شاخص آن ماجرای نیمروز و قسمت دوم آن رد خون باشد. بنابراین شاهرگ ناخودآگاه تداعی کننده ماجرای نیمروز است. با این تفاوت که قطعا ساخت بسیار ضعیف تری دارد.

موضوع خوب و قابل تحسین است؛ اما واقعیت این است که نه فیلمنامه آن طور که باید و شاید جذاب پیش رفته و نه ساختار! حتی در بیشتر موارد بازی‌ها به شدت کلیشه ای شده اند، این در حالی است که بازیگران همگی توانمند و از هنرمندان باسابقه هستند و بنظر می رسد کارگردان نتوانسته خیلی خوب صحنه‌ها را جلو ببرد، مثلا در سکانس بیمارستان که پروانه به شهادت رسیده و جنازه اش در سردخانه است، و مهدی سلوکی که بسیار راحت و بدون ذره ای استرس در حالی که شنونده حرف‌های پرسنل بیمارستان است قدم زنان به سمت جنازه همسرش می رود، هر چند نمی داند که قرار است چه اتفاقی بیفتد اما قطعا در چنین زمانی استرس تمام وجود فرد را خواهد گرفت و بی خیال نخواهد بود.

در چنین سریال هایی، با ندیدن یک قسمت، چیزی را از دست نخواهی داد، زیرا اتفاق خاصی در هیچ یک از قسمت‌ها نمی افتد؛ هر شب مانند شب بعد است با کمی تفاوت ماجرا!

در این میان تنها برخی اتفاقات که در حاشیه جریان قرار دارند می توانند داستان را جذاب تر کنند، مثل گروگان گرفتن دخترعموی یکی و منافق بودن دختردایی دیگری!

با وجود ضعف در فیلمنامه و ساختار، فیلم نقاط قوتی هم دارد، بازی عباس غزالی برخلاف دیگر بازیگران، به چشم می آید و برای مخاطب جذابیت دارد، فی نفسه انتخاب این موضوع نیز خالی از جذابیت و کشش نیست، حساسیت و فعالیت گروه‌های خنثی کننده بمب و افرادی که با گذشته متفاوت در کنار هم جمع شده اند و گروه شاهرخ را تشکیل داده‌اند؛ همین تفاوت در عقبه چهارکارکتر اصلی توانسته برخی ضعف ها را بپوشاند.

در پایان می توان گفت شاهرگ می تواند شروع خوبی برای پرداخت به چنین موضوعاتی باشد، به شرط این که با ساختاری قوی تر و فیلمنامه ای با چارچوب محکم تر ساخته شود! و این را می توان ضعف بسیاری از کارهای شفیعی دانست، شاید به این دلیل که او بیش از کیفیت به کمیت و تعدد آثار رغبت دارد.

انتهای پیام/