به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل آسوبان، دوازدهمین همایش شیرخوارگان حسینی در نخستین جمعه ماه محرم سال 1436هجری در ششمین روز از ماه عزای حسینی (جمعه 9 آبان ماه) در شهرستان کوهدشت برگزار شد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,شیرخوارگان با لباس هایی سفید و سبز و با سربند قرمز رنگ «یا صاحب الزمان» و «یا حضرت علی اصغر» همراه با مادرانشان آمده بودند تا بگویند فریاد عاشورا هم چنان در زمان جاری است.
,
,
, در این مراسم که همزمان در بیش از 2500 نقطه دیگر در کشورمان در حال برگزاری بود؛ صدای مادران برای حضرت علی‌اصغر(ع) رباب به گوش می‌رسید.
,فاطمه 37 سال دارد. او فرزند کوچکش را در بغل گرفته است. حسین 2 سال دارد و زیر چادر مادرش به خواب رفته است. مادر، سر حسین را نزدیک سینه اش برده است.
,
,
, فاطمه می گوید قلبم برای حضرت علی اصغر داغدار است. به حسین که نگاه می کنم؛ آتش می گیرم. آن نانجیب چطور دلش آمد کودکی شیرخوار را نشانه برود؟
,حسین و فاطمه در آغوش یکدیگر می روند. مادر، کودکش را اندازه ی تمام دنیا دوست دارد. او حاضر نیست لحظه ای او را دور ببیند. حالا مادر بر سینه می زند و عزادار حضرت رباب است؛ مادری که طفل خردسالش، بزرگ تر از تمام تاریخ شد.
,
,
, نسرین هم همراه با کودکش آمده است. سارینا گریه می کند. مادر نذر کرده است سارینا شفا پیدا کند. دختر کوچکش ناراحتی قلب دارد و مادر به اجابت حضرت علی اصغر دخیل بسته است.
,نسرین و سارینا پرچم یاحسین را طواف می کنند. نسرین دستش را روی صورت دختر می کشاند و می گوید زندگی ام به فدای علی اصغر.
,مداح روضه ی حضرت علی اصغر را بلندتر می خواند:«آن نانجیب تیر سه شعبه را پرتاب کرد.» مادران بر سر و سینه ی خود می زنند. گریه است که فضا را داغدار می کند. مادری سرش را زیر چادر برده است و یاحسین مظلوم از زبانش ترک نمی شود.
,
,
,
, این مادر، پسرش را در تصادف از دست داده و حالا جای خالی پسر در روضه حضرت علی اصغر او را پریشان کرده است. پسر هر سال نذر داشته که در روضه ی علی اصغر بین عزاداران شیر توزیع کند و حالا مادر، نذر پسر را ادا می کند.
,کودکان خردسال و شیرخوارگان در آغوش مادران شان روضه ی ارباب را زمزمه می کنند؛ اربابی که تا انتهای تاریخ، فریاد آزادگی اش زنده است. اربابی که در بین راه کربلا از او می خواهند وارد میدان نشود و او «سامضی و ما بالموت عار علی الفتی ** اذا مانوی حقا و جاهد مسلما/ و واسی الرجال الصالحین بنفسه ** و فارق مثبورا و خالف مجرما/ اقدم نفسی لا ارید بقائها ** لتلقی خمیسا فی الهیاج عرمرما/ فان عشت لم اندم و ان مت لم الم ** کفی بک ذلا ان تعیش و ترغما»
,ترجمه: به من می گوئید نرو، ولی خواهم رفت. می گویید کشته می شوم، مگر مردن برای یک جوانمرد ننگ است؟ مردن آن وقت ننگ است که هدف انسان پست باشد و بخواهد برای آقایی و ریاست کشته بشود که می گویند به هدفش نرسید؛ اما برای آن کسی که برای اعلای کلمه حق و در راه حق کشته می شود که ننگ نیست؛ چرا که در راهی قدم برمی دارد که صالحین و شایستگان بندگان خدا قدم برداشته اند.
,پس چون در راهی قدم بر می دارد که با یک آدم هلاک شده بدبخت و گناهکار مثل یزید مخالفت می کند، بگذار کشته بشود. شما می گوئید کشته می شوم، یکی از این دو بیشتر نیست: یا زنده می مانم یا کشته می شوم.
,انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه