به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از زنگ خبر باز هم محرمی آمد. محرمی که بزرگترین روز تاریخ بشریت را در یادها زنده می کند. محرمی که سرشار از بندگی مخلصانه حسین(ع) واهل بیت ویاران با وفادارش بود.ماه محرم ماهی سرشار از درس است روزی است که امام معصوم علیه السلام به ما آموخت در هر برهه از زمانی که هستیم باید جلوی مستکبر جهانی خود بایستیم.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , زنگ خبر,
عاشورا صحنه ای سیاسی است و باید منبر ها برای عزاداری سیدالشهدا نیز رنگ و بویی از بصیرت افزایی و بالارفتن معلومات سیاسی افراد باشد. گاهی دیده می شود که در مجالس عزاداری سیدالشهدا می گویند ما صرفا برای عزاداری آمده ایم ؛چرا می خواهید مسائل روز را بیان کنید و حرف از سیاسیت بزنید.
حسین علیه السلام مرد سیاست بودند و در این راه شهید شدند حال آن که واقعا اگر عزاداری ایشان را صرفا به اشک اختصاص دهیم آیا شیوه ای درست است؟ آیا می شود محب حسین علیه السلام بود و پیرو ایشان، اما از مسائل روز آگاه نبود و از مبارزه با استکبار جهانی غافل شد.
سبک عزاداری هایمان باید بوی حسینی بگیرند، حال آیا این مساله در مراسم هایمان در محافل های خانگی و هیئت ها رعایت می شود؟
عزاداری به سبک حسینی چیست؟مگر نه اینکه حسین علیه السلام برای حفظ واحیای دین جدش رسول الله به کوفه رفت؟
مساله اول اقامه نماز اول وقت است.
آیت الله بهجت می فرمایند : بندگان خدا هر آن چه می خواهند از برکت نماز اول وقت از خداوند متعال بخواهند.
به راستی مجالسی که برای سیدالشهدا برپا می شود این مساله رعایت می‌شود؟
امام حسین (ع) ظهر روز عاشورا در صورتی که سی هزار نفر در برابرش ایستادند نماز را به جماعت اقامه می کنند! به راستی چه شد که حسین علیه السلام این گونه عمل نمودند مگر نه اینکه می توانستند در خیمه ها نماز به پا دارند و یا ایستادگی در برابر دشمن ارجحیت نداشت؟
امام ایستادند و نماز را برپا کردند تا به همه مردم اعلام نمایند که برای برپایی نماز قیام نمودند و هیچ گاه حتی در دل دشمن از این امر غافل نخواهند شد.
حال ما عزاداری برپا می کنیم و در سوگ این مصیبت می گرییم اما آیا مراقب هستیم که نماز اول وقتمان در میان هیاهوی طبل و سنج و زنجیر و سینه زنی گم نشود ؟
آیا مراقب هستیم که عزادارارن سیدالشهدا باید صفوف اول نماز های جماعت را پر کنند؟؟
بگذریم که حرف برای گفتن بسیار است و زبان قاصر...
مساله دوم که بسیار مهم است، مساله امر به معروف و نهی از منکر است.
عزاداران سیدالشهدا مردانی بزرگ هستند که باید در هیچ برهه زمانی از این رسالت خطیر غافل نشوند حتی در عزاداری های واقعه عاشورا...
بعضا در محافلی که برای عزاداری سیدالشهدا برپا شده است بد حجابی دیده می شود و سکوت خادمین سیدالشهدا خلاف عهد میان عاشق و معشوق نیست!!!
چرا وقتی در منبر سیدالشهدا از احکام حرف به میان است خرده گرفته می شود؟ به راستی فلسفه عزاداری چیست؟ اشک وغم و ماتم؟محب بودن چیست؟ صرفا فریاد حسین حسین سردادن می شود محب؟
عزاداری هایمان باید رنگ و بوی حسینی به خود بگیرند و سبک زندگیمان را به سبک زندگی حسین علیه السلام نزدیک کنند تا بتوانیم بگوییم حسینی شده ایم و محب سیدالشهدا.
منبرهای سیدالشهدا فرصتی مناسب است برای افزایش آگاهی و درس از شیوه زندگی این بزرگواران به راستی چه می شودکه از اهمیت این مجالس غافل می شویم و صرفا عزاداری می کنیم؟
چه جایی را بهتر از این مجالس سراغ داریم تا بتوانیم از امام حسین علیه السلام الگو بگیریم؟
نکته سوم آن است که عزاداری به سبک حسینی یعنی هیئتی یون رقابتی سالم داشته باشند و از تخریب یکدیگر بپرهیزند گاه فراموش می کنیم غیبت، غیبت است فرقی ندارد جایگاه ما چه باشد اگر پشت سر بنده ای از بندگان خدا صحبت شود چه تعریف و تمجید و چه بدگویی و ناسزا وتهمت همه و همه غیبت است آیا پرهیز از این مساله را الگو قرار داده ایم و در مجالس های عزاداری و گفت وگوهای دوستانه مراعات می کنیم.
صحبت از حسین علیه السلام و شیوه زندگی آن حضرت بسیار سنگین و سخت است و می توان گفت شهدای انقلاب اسلامی عظمت واقعه روز عاشورا را درک کردند، آنانی که همچون سیدالشهدا از زندگی مال فرزند دل بریدند و برای خدا جنگیند تا اسلام بماند.
شهدایی که به خوبی در عمل نشان دادند حسینی هستند و نه تنها در جنگ بلکه در شیوه زندگیشان نیز نشان از حسین علیه اسلام بود.
شهدایی که به خوبی شکسته شدن پهلو را درک کردند شهدایی که به خوبی غم فراغ برادر را فهمیدند و با رمز های عملیاتی همچون یاحسین در برابر استکبار زمان خود همانند اربابشان ایستادند.
حال وظیفه ما چیست؟ آیا وقت آن نرسیده است که زندگی مان الگویی حسین و شهدایی بگیرند و سبک زندگی اسلامی داشته باشیم؟
دهه مُحرمی گذشت و عاشورایی دیگر به پایان رسید آیا مَحرم شده ایم؟
وقتی صحبت از سبک زندگی اسلامی به میان می آید ما را یاد صحبت های بصیر و روشن ولی فقیهمان می اندازد و دلمان بیش از پیش قرص تر می شود و امامی چون سید علی در میانمان است که می توانیم با تکیه به صحبت های ایشان راه را به درستی بشناسیم و به حسین علیه السلام بگوییم؛ اربابم اگر چه خواستند شما را از زمین بردارند تا رنگ وبویی از پسر فاطمه در زمین نماند اگر چه صحرای کربلا را محل کشت زار قرار دادند تا شما را از زمین و زمینیان محو کنند اما با گذشت این همه سال نه تنها از یادها نرفته اید بلکه هرسال عزاداری های برپا شده در مصیبت های عاشورا و زینب کبری(س) باشکوه وعظمت بیشتری برپا می شود و در سراسر جهان در حال گسترش است و ما نیز با تکیه به عزاداری های دهه ماه محرم و قوت قلب گرفتن از این ایام و با سپری کردن مُحرمی دیگر سعی می کنیم مَحرم شما بشویم و با رهنمودهای ولی فقیه مان و الگو گیری از سبک زندگی شما و شهدای عزیزمان راه شما را ادامه خواهیم داد و در پیشبرد احیای دین جدتان تلاش خواهیم کرد.
....................................
یادداشت از: «فاطمه احمدی»
....................................
انتهای پیام/ف
حسین علیه السلام مرد سیاست بودند و در این راه شهید شدند حال آن که واقعا اگر عزاداری ایشان را صرفا به اشک اختصاص دهیم آیا شیوه ای درست است؟ آیا می شود محب حسین علیه السلام بود و پیرو ایشان، اما از مسائل روز آگاه نبود و از مبارزه با استکبار جهانی غافل شد.
سبک عزاداری هایمان باید بوی حسینی بگیرند، حال آیا این مساله در مراسم هایمان در محافل های خانگی و هیئت ها رعایت می شود؟
عزاداری به سبک حسینی چیست؟مگر نه اینکه حسین علیه السلام برای حفظ واحیای دین جدش رسول الله به کوفه رفت؟
مساله اول اقامه نماز اول وقت است.
آیت الله بهجت می فرمایند : بندگان خدا هر آن چه می خواهند از برکت نماز اول وقت از خداوند متعال بخواهند.
به راستی مجالسی که برای سیدالشهدا برپا می شود این مساله رعایت می‌شود؟
امام حسین (ع) ظهر روز عاشورا در صورتی که سی هزار نفر در برابرش ایستادند نماز را به جماعت اقامه می کنند! به راستی چه شد که حسین علیه السلام این گونه عمل نمودند مگر نه اینکه می توانستند در خیمه ها نماز به پا دارند و یا ایستادگی در برابر دشمن ارجحیت نداشت؟
امام ایستادند و نماز را برپا کردند تا به همه مردم اعلام نمایند که برای برپایی نماز قیام نمودند و هیچ گاه حتی در دل دشمن از این امر غافل نخواهند شد.
حال ما عزاداری برپا می کنیم و در سوگ این مصیبت می گرییم اما آیا مراقب هستیم که نماز اول وقتمان در میان هیاهوی طبل و سنج و زنجیر و سینه زنی گم نشود ؟
آیا مراقب هستیم که عزادارارن سیدالشهدا باید صفوف اول نماز های جماعت را پر کنند؟؟
بگذریم که حرف برای گفتن بسیار است و زبان قاصر...
مساله دوم که بسیار مهم است، مساله امر به معروف و نهی از منکر است.
عزاداران سیدالشهدا مردانی بزرگ هستند که باید در هیچ برهه زمانی از این رسالت خطیر غافل نشوند حتی در عزاداری های واقعه عاشورا...
بعضا در محافلی که برای عزاداری سیدالشهدا برپا شده است بد حجابی دیده می شود و سکوت خادمین سیدالشهدا خلاف عهد میان عاشق و معشوق نیست!!!
چرا وقتی در منبر سیدالشهدا از احکام حرف به میان است خرده گرفته می شود؟ به راستی فلسفه عزاداری چیست؟ اشک وغم و ماتم؟محب بودن چیست؟ صرفا فریاد حسین حسین سردادن می شود محب؟
عزاداری هایمان باید رنگ و بوی حسینی به خود بگیرند و سبک زندگیمان را به سبک زندگی حسین علیه السلام نزدیک کنند تا بتوانیم بگوییم حسینی شده ایم و محب سیدالشهدا.
منبرهای سیدالشهدا فرصتی مناسب است برای افزایش آگاهی و درس از شیوه زندگی این بزرگواران به راستی چه می شودکه از اهمیت این مجالس غافل می شویم و صرفا عزاداری می کنیم؟
چه جایی را بهتر از این مجالس سراغ داریم تا بتوانیم از امام حسین علیه السلام الگو بگیریم؟
نکته سوم آن است که عزاداری به سبک حسینی یعنی هیئتی یون رقابتی سالم داشته باشند و از تخریب یکدیگر بپرهیزند گاه فراموش می کنیم غیبت، غیبت است فرقی ندارد جایگاه ما چه باشد اگر پشت سر بنده ای از بندگان خدا صحبت شود چه تعریف و تمجید و چه بدگویی و ناسزا وتهمت همه و همه غیبت است آیا پرهیز از این مساله را الگو قرار داده ایم و در مجالس های عزاداری و گفت وگوهای دوستانه مراعات می کنیم.
صحبت از حسین علیه السلام و شیوه زندگی آن حضرت بسیار سنگین و سخت است و می توان گفت شهدای انقلاب اسلامی عظمت واقعه روز عاشورا را درک کردند، آنانی که همچون سیدالشهدا از زندگی مال فرزند دل بریدند و برای خدا جنگیند تا اسلام بماند.
شهدایی که به خوبی در عمل نشان دادند حسینی هستند و نه تنها در جنگ بلکه در شیوه زندگیشان نیز نشان از حسین علیه اسلام بود.
شهدایی که به خوبی شکسته شدن پهلو را درک کردند شهدایی که به خوبی غم فراغ برادر را فهمیدند و با رمز های عملیاتی همچون یاحسین در برابر استکبار زمان خود همانند اربابشان ایستادند.
حال وظیفه ما چیست؟ آیا وقت آن نرسیده است که زندگی مان الگویی حسین و شهدایی بگیرند و سبک زندگی اسلامی داشته باشیم؟
دهه مُحرمی گذشت و عاشورایی دیگر به پایان رسید آیا مَحرم شده ایم؟
وقتی صحبت از سبک زندگی اسلامی به میان می آید ما را یاد صحبت های بصیر و روشن ولی فقیهمان می اندازد و دلمان بیش از پیش قرص تر می شود و امامی چون سید علی در میانمان است که می توانیم با تکیه به صحبت های ایشان راه را به درستی بشناسیم و به حسین علیه السلام بگوییم؛ اربابم اگر چه خواستند شما را از زمین بردارند تا رنگ وبویی از پسر فاطمه در زمین نماند اگر چه صحرای کربلا را محل کشت زار قرار دادند تا شما را از زمین و زمینیان محو کنند اما با گذشت این همه سال نه تنها از یادها نرفته اید بلکه هرسال عزاداری های برپا شده در مصیبت های عاشورا و زینب کبری(س) باشکوه وعظمت بیشتری برپا می شود و در سراسر جهان در حال گسترش است و ما نیز با تکیه به عزاداری های دهه ماه محرم و قوت قلب گرفتن از این ایام و با سپری کردن مُحرمی دیگر سعی می کنیم مَحرم شما بشویم و با رهنمودهای ولی فقیه مان و الگو گیری از سبک زندگی شما و شهدای عزیزمان راه شما را ادامه خواهیم داد و در پیشبرد احیای دین جدتان تلاش خواهیم کرد.
....................................
یادداشت از: «فاطمه احمدی»
....................................
انتهای پیام/ف
عاشورا صحنه ای سیاسی است و باید منبر ها برای عزاداری سیدالشهدا نیز رنگ و بویی از بصیرت افزایی و بالارفتن معلومات سیاسی افراد باشد. گاهی دیده می شود که در مجالس عزاداری سیدالشهدا می گویند ما صرفا برای عزاداری آمده ایم ؛چرا می خواهید مسائل روز را بیان کنید و حرف از سیاسیت بزنید.
حسین علیه السلام مرد سیاست بودند و در این راه شهید شدند حال آن که واقعا اگر عزاداری ایشان را صرفا به اشک اختصاص دهیم آیا شیوه ای درست است؟ آیا می شود محب حسین علیه السلام بود و پیرو ایشان، اما از مسائل روز آگاه نبود و از مبارزه با استکبار جهانی غافل شد.
سبک عزاداری هایمان باید بوی حسینی بگیرند، حال آیا این مساله در مراسم هایمان در محافل های خانگی و هیئت ها رعایت می شود؟
عزاداری به سبک حسینی چیست؟مگر نه اینکه حسین علیه السلام برای حفظ واحیای دین جدش رسول الله به کوفه رفت؟
مساله اول اقامه نماز اول وقت است.
آیت الله بهجت می فرمایند : بندگان خدا هر آن چه می خواهند از برکت نماز اول وقت از خداوند متعال بخواهند.
به راستی مجالسی که برای سیدالشهدا برپا می شود این مساله رعایت می‌شود؟
امام حسین (ع) ظهر روز عاشورا در صورتی که سی هزار نفر در برابرش ایستادند نماز را به جماعت اقامه می کنند! به راستی چه شد که حسین علیه السلام این گونه عمل نمودند مگر نه اینکه می توانستند در خیمه ها نماز به پا دارند و یا ایستادگی در برابر دشمن ارجحیت نداشت؟
امام ایستادند و نماز را برپا کردند تا به همه مردم اعلام نمایند که برای برپایی نماز قیام نمودند و هیچ گاه حتی در دل دشمن از این امر غافل نخواهند شد.
حال ما عزاداری برپا می کنیم و در سوگ این مصیبت می گرییم اما آیا مراقب هستیم که نماز اول وقتمان در میان هیاهوی طبل و سنج و زنجیر و سینه زنی گم نشود ؟
آیا مراقب هستیم که عزادارارن سیدالشهدا باید صفوف اول نماز های جماعت را پر کنند؟؟
بگذریم که حرف برای گفتن بسیار است و زبان قاصر...
مساله دوم که بسیار مهم است، مساله امر به معروف و نهی از منکر است.
عزاداران سیدالشهدا مردانی بزرگ هستند که باید در هیچ برهه زمانی از این رسالت خطیر غافل نشوند حتی در عزاداری های واقعه عاشورا...
بعضا در محافلی که برای عزاداری سیدالشهدا برپا شده است بد حجابی دیده می شود و سکوت خادمین سیدالشهدا خلاف عهد میان عاشق و معشوق نیست!!!
چرا وقتی در منبر سیدالشهدا از احکام حرف به میان است خرده گرفته می شود؟ به راستی فلسفه عزاداری چیست؟ اشک وغم و ماتم؟محب بودن چیست؟ صرفا فریاد حسین حسین سردادن می شود محب؟
عزاداری هایمان باید رنگ و بوی حسینی به خود بگیرند و سبک زندگیمان را به سبک زندگی حسین علیه السلام نزدیک کنند تا بتوانیم بگوییم حسینی شده ایم و محب سیدالشهدا.
منبرهای سیدالشهدا فرصتی مناسب است برای افزایش آگاهی و درس از شیوه زندگی این بزرگواران به راستی چه می شودکه از اهمیت این مجالس غافل می شویم و صرفا عزاداری می کنیم؟
چه جایی را بهتر از این مجالس سراغ داریم تا بتوانیم از امام حسین علیه السلام الگو بگیریم؟
نکته سوم آن است که عزاداری به سبک حسینی یعنی هیئتی یون رقابتی سالم داشته باشند و از تخریب یکدیگر بپرهیزند گاه فراموش می کنیم غیبت، غیبت است فرقی ندارد جایگاه ما چه باشد اگر پشت سر بنده ای از بندگان خدا صحبت شود چه تعریف و تمجید و چه بدگویی و ناسزا وتهمت همه و همه غیبت است آیا پرهیز از این مساله را الگو قرار داده ایم و در مجالس های عزاداری و گفت وگوهای دوستانه مراعات می کنیم.
صحبت از حسین علیه السلام و شیوه زندگی آن حضرت بسیار سنگین و سخت است و می توان گفت شهدای انقلاب اسلامی عظمت واقعه روز عاشورا را درک کردند، آنانی که همچون سیدالشهدا از زندگی مال فرزند دل بریدند و برای خدا جنگیند تا اسلام بماند.
شهدایی که به خوبی در عمل نشان دادند حسینی هستند و نه تنها در جنگ بلکه در شیوه زندگیشان نیز نشان از حسین علیه اسلام بود.
شهدایی که به خوبی شکسته شدن پهلو را درک کردند شهدایی که به خوبی غم فراغ برادر را فهمیدند و با رمز های عملیاتی همچون یاحسین در برابر استکبار زمان خود همانند اربابشان ایستادند.
حال وظیفه ما چیست؟ آیا وقت آن نرسیده است که زندگی مان الگویی حسین و شهدایی بگیرند و سبک زندگی اسلامی داشته باشیم؟
دهه مُحرمی گذشت و عاشورایی دیگر به پایان رسید آیا مَحرم شده ایم؟
وقتی صحبت از سبک زندگی اسلامی به میان می آید ما را یاد صحبت های بصیر و روشن ولی فقیهمان می اندازد و دلمان بیش از پیش قرص تر می شود و امامی چون سید علی در میانمان است که می توانیم با تکیه به صحبت های ایشان راه را به درستی بشناسیم و به حسین علیه السلام بگوییم؛ اربابم اگر چه خواستند شما را از زمین بردارند تا رنگ وبویی از پسر فاطمه در زمین نماند اگر چه صحرای کربلا را محل کشت زار قرار دادند تا شما را از زمین و زمینیان محو کنند اما با گذشت این همه سال نه تنها از یادها نرفته اید بلکه هرسال عزاداری های برپا شده در مصیبت های عاشورا و زینب کبری(س) باشکوه وعظمت بیشتری برپا می شود و در سراسر جهان در حال گسترش است و ما نیز با تکیه به عزاداری های دهه ماه محرم و قوت قلب گرفتن از این ایام و با سپری کردن مُحرمی دیگر سعی می کنیم مَحرم شما بشویم و با رهنمودهای ولی فقیه مان و الگو گیری از سبک زندگی شما و شهدای عزیزمان راه شما را ادامه خواهیم داد و در پیشبرد احیای دین جدتان تلاش خواهیم کرد.
....................................
یادداشت از: «فاطمه احمدی»
....................................
انتهای پیام/ف
, حسین علیه السلام مرد سیاست بودند و در این راه شهید شدند حال آن که واقعا اگر عزاداری ایشان را صرفا به اشک اختصاص دهیم آیا شیوه ای درست است؟ آیا می شود محب حسین علیه السلام بود و پیرو ایشان، اما از مسائل روز آگاه نبود و از مبارزه با استکبار جهانی غافل شد.
سبک عزاداری هایمان باید بوی حسینی بگیرند، حال آیا این مساله در مراسم هایمان در محافل های خانگی و هیئت ها رعایت می شود؟
عزاداری به سبک حسینی چیست؟مگر نه اینکه حسین علیه السلام برای حفظ واحیای دین جدش رسول الله به کوفه رفت؟
مساله اول اقامه نماز اول وقت است.
آیت الله بهجت می فرمایند : بندگان خدا هر آن چه می خواهند از برکت نماز اول وقت از خداوند متعال بخواهند.
به راستی مجالسی که برای سیدالشهدا برپا می شود این مساله رعایت می‌شود؟
امام حسین (ع) ظهر روز عاشورا در صورتی که سی هزار نفر در برابرش ایستادند نماز را به جماعت اقامه می کنند! به راستی چه شد که حسین علیه السلام این گونه عمل نمودند مگر نه اینکه می توانستند در خیمه ها نماز به پا دارند و یا ایستادگی در برابر دشمن ارجحیت نداشت؟
امام ایستادند و نماز را برپا کردند تا به همه مردم اعلام نمایند که برای برپایی نماز قیام نمودند و هیچ گاه حتی در دل دشمن از این امر غافل نخواهند شد.
حال ما عزاداری برپا می کنیم و در سوگ این مصیبت می گرییم اما آیا مراقب هستیم که نماز اول وقتمان در میان هیاهوی طبل و سنج و زنجیر و سینه زنی گم نشود ؟
آیا مراقب هستیم که عزادارارن سیدالشهدا باید صفوف اول نماز های جماعت را پر کنند؟؟
بگذریم که حرف برای گفتن بسیار است و زبان قاصر...
مساله دوم که بسیار مهم است، مساله امر به معروف و نهی از منکر است.
عزاداران سیدالشهدا مردانی بزرگ هستند که باید در هیچ برهه زمانی از این رسالت خطیر غافل نشوند حتی در عزاداری های واقعه عاشورا...
بعضا در محافلی که برای عزاداری سیدالشهدا برپا شده است بد حجابی دیده می شود و سکوت خادمین سیدالشهدا خلاف عهد میان عاشق و معشوق نیست!!!
چرا وقتی در منبر سیدالشهدا از احکام حرف به میان است خرده گرفته می شود؟ به راستی فلسفه عزاداری چیست؟ اشک وغم و ماتم؟محب بودن چیست؟ صرفا فریاد حسین حسین سردادن می شود محب؟
عزاداری هایمان باید رنگ و بوی حسینی به خود بگیرند و سبک زندگیمان را به سبک زندگی حسین علیه السلام نزدیک کنند تا بتوانیم بگوییم حسینی شده ایم و محب سیدالشهدا.
منبرهای سیدالشهدا فرصتی مناسب است برای افزایش آگاهی و درس از شیوه زندگی این بزرگواران به راستی چه می شودکه از اهمیت این مجالس غافل می شویم و صرفا عزاداری می کنیم؟
چه جایی را بهتر از این مجالس سراغ داریم تا بتوانیم از امام حسین علیه السلام الگو بگیریم؟
نکته سوم آن است که عزاداری به سبک حسینی یعنی هیئتی یون رقابتی سالم داشته باشند و از تخریب یکدیگر بپرهیزند گاه فراموش می کنیم غیبت، غیبت است فرقی ندارد جایگاه ما چه باشد اگر پشت سر بنده ای از بندگان خدا صحبت شود چه تعریف و تمجید و چه بدگویی و ناسزا وتهمت همه و همه غیبت است آیا پرهیز از این مساله را الگو قرار داده ایم و در مجالس های عزاداری و گفت وگوهای دوستانه مراعات می کنیم.
صحبت از حسین علیه السلام و شیوه زندگی آن حضرت بسیار سنگین و سخت است و می توان گفت شهدای انقلاب اسلامی عظمت واقعه روز عاشورا را درک کردند، آنانی که همچون سیدالشهدا از زندگی مال فرزند دل بریدند و برای خدا جنگیند تا اسلام بماند.
شهدایی که به خوبی در عمل نشان دادند حسینی هستند و نه تنها در جنگ بلکه در شیوه زندگیشان نیز نشان از حسین علیه اسلام بود.
شهدایی که به خوبی شکسته شدن پهلو را درک کردند شهدایی که به خوبی غم فراغ برادر را فهمیدند و با رمز های عملیاتی همچون یاحسین در برابر استکبار زمان خود همانند اربابشان ایستادند.
حال وظیفه ما چیست؟ آیا وقت آن نرسیده است که زندگی مان الگویی حسین و شهدایی بگیرند و سبک زندگی اسلامی داشته باشیم؟
دهه مُحرمی گذشت و عاشورایی دیگر به پایان رسید آیا مَحرم شده ایم؟
وقتی صحبت از سبک زندگی اسلامی به میان می آید ما را یاد صحبت های بصیر و روشن ولی فقیهمان می اندازد و دلمان بیش از پیش قرص تر می شود و امامی چون سید علی در میانمان است که می توانیم با تکیه به صحبت های ایشان راه را به درستی بشناسیم و به حسین علیه السلام بگوییم؛ اربابم اگر چه خواستند شما را از زمین بردارند تا رنگ وبویی از پسر فاطمه در زمین نماند اگر چه صحرای کربلا را محل کشت زار قرار دادند تا شما را از زمین و زمینیان محو کنند اما با گذشت این همه سال نه تنها از یادها نرفته اید بلکه هرسال عزاداری های برپا شده در مصیبت های عاشورا و زینب کبری(س) باشکوه وعظمت بیشتری برپا می شود و در سراسر جهان در حال گسترش است و ما نیز با تکیه به عزاداری های دهه ماه محرم و قوت قلب گرفتن از این ایام و با سپری کردن مُحرمی دیگر سعی می کنیم مَحرم شما بشویم و با رهنمودهای ولی فقیه مان و الگو گیری از سبک زندگی شما و شهدای عزیزمان راه شما را ادامه خواهیم داد و در پیشبرد احیای دین جدتان تلاش خواهیم کرد.
....................................
یادداشت از: «فاطمه احمدی»
....................................
انتهای پیام/ف
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, یادداشت از: «فاطمه احمدی,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه