به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، آنچه امروزه مهم‌تر از برگزاری مجالس عزا و گریه کردن بر مظلومیت امام حسین(ع) و خاندانش در دشت کربلا جلوه می‌کند، درس‌ها و آموزه‌هایی است که با نگریستن دقیق به اصل وقایع روز عاشورا می‌توانیم فرابگیریم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , پایگاه خبری تحلیلی کریمه, پایگاه خبری تحلیلی کریمه, پایگاه خبری تحلیلی کریمه,این در حالی است که بر خی از مردم طرفدار شور حسینی هستند و برخی دیگر شعور حسینی را مهم می‌دانند. شعور زاییده فکر و اندیشه است و مبتنی بر آگاهی، شناخت و دانایی، ولی شور زاییده احساسات، علایق و هیجانات است.
,گفتنی است که در فطرت آدمی هم شور است و هم شعور، هیچ‌کدام نفی دیگری نیست هرکدام می‌تواند در جای خویش مؤثر و مفید باشد، شور به‌تنهایی و شعور بدون شور پذیرفتنی نیست، زیرا شعور به‌تنهایی فکر، اندیشه و یک ایده است، فکری که به عمل تبدیل نشود ارزش ندارد، شوری که بر اساس شعور نباشد ممکن است به بی‌راهه رود.
,چه بسیارند مردمی که در عزای سالار شهیدان پیراهن ماتم بر تن کرده؛ ناله سر می‌دهند؛ شور می‌گیرند، موی می‌کنند و روی می‌خراشند. اما چه‌بسا اگر این شور همراه باشعور نباشد راه به‌جایی نبرد...
,بنابراین اگر در عشق به امام حسین (ع) شور بدون شعور باشد، پس از اتمام مراسم عزاداری سالار شهیدان، آن‌همه شور به کنار رفته و انسان دوباره غرق در زندگی دنیوی و روزمره می‌شود.
,اما اگر این لازم و ملزوم همراه هم باشند، پس از شور گرفتن در عزای سیدالشهدا، در راستای شعور حسینی و الگو گیری از ایشان در پی کسب ثواب‌ها و حلال‌ها تلاش می‌کند.
,ازاین‌رو برای اینکه شعور به اقدام عملی تبدیل شود به شور نیز نیازمند است و شور نیز برای اینکه در راستای هدف باشد بی‌نیاز از شعور نیست.
,
شور و شعور حسینی به‌مثابه دو بال یک پرنده‌ای است که برای پرواز کردن و اوج گرفتن به هر دوبه‌یک اندازه نیاز دارد و با یک بال پریدن امکان‌پذیر نیست.
بنابراین شور حسینی باشعور حسینی آغاز می‌شود، تا شعور حسینی پیدا نشود و حسین(ع) را نشناسی شور حسینی ایجاد نمی‌شود. مقدمه هر شوری شناخت و شعور است تا حسین(ع) را نشناسی برایش اشک نیز نخواهی ریخت.
,
شعور حسینی به‌عنوان مدینه فاضله دینی و شیعی، عبارت است از مجموعه‌ای از افکار و اعتقادات و رفتارهای فردی و اجتماعی هماهنگ و برخاسته از منشأ "عصمت حسینی" که موجب بروز فرهنگ ناب محمدی و مهدوی و شیعی می‌شود.
چراغ و نور هدایت و کشتی نجات حسینی، عینیت نمی‌یابد مگر اینکه جامعه رنگ حسینی و الگوی فکری و رفتاری امام حسین (علیهالسلام) را به خود بگیرد.
,
یکی دیگر از جلوههای فکری و اعتقادی اصحاب امام حسین (ع) در قالب سلامتی در دین و برحق بودن آن‌ها و حمایت بی‌دریغ از مقام ولایت معصوم، آشکار است.
,حماسه و اشعار یاران امام، نشان از سلامت دین و حمایت از ولایت و امامت دارد؛ اشعار قمر بنی‌هاشم (ع) گویای این واقعیت است. درواقع "شور" در خدمت "شعور و اعتقاد" درآمده است، نه اینکه شور، حماسه، شعر و ادب خود بذاته هدف اصلی باشد.
,جامعه امروز ما در سایه "شعور حسینی" می‌بایست نگران نابودی و ضعف و آسیب‌پذیری دین و ایمان خود باشد و حمایت از "ولایت فقه"، امروز چتر حمایتی و پاسداری از دین و جامعه است.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه