به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کردتودی، سردار عبدالرسول استوار محمودآبادی فرمانده سابق قرارگاه حمزه سیدالشهداء (ع) بر اثر جراحات شیمیایی و ابتلا به بیماری کرونا در خاک عراق و انتقال آن به ایران در روز ۱۶آذر ۹۹ به یاران شهیدش پیوست این یادگار ماندگار از غافله شهیدان راه پایداری و استواری ملت ایران، از ابتدای جنگ تحمیلی دار خود را بر دوش نهاده و سنگر به سنگر تمامی جبهه های نبرد را طی نمود و در کسوت فرماندهی تیپ امام حسن (ع) و مسئولیتهای خطیر اطلاعاتی و عملیاتی یار و مددکار رزمندگان اسلام بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کردتودی,
این نو جوان رعنای شیرازی در دوران جوانی جا پای بزرگان اطلاعات سپاه از جمله سردار شهید حسن باقری نهاده ودر بیشتر عملیاتهای غرور آفرین نقش برجسته ای در هدایت اطلاعاتی نیروهای اسلام در برابر کفر عفلقی را ایفا نمود، هر کجا سخن از شناخت دشمن بود نام رسول استوار درآنجا رخ می نمود، پایمردی استوارهای ایرانی سبب گردیده بود که امام راحل با اتکا به خداوند سبحان و روحیه فرزندان معنوی خود پشت قدرتهای جهانی را در جنگ نابرابر و تحمیلی به خاک بمالد و نهایتا مردم قهرمان ایران از این آزمون الهی پیروز و سرفراز بیرون آیند و استواری خود را برجهانیان بقبولانند.
,
سردار صبور و بردبار پس از جنگ آرام نگرفت و کارآمدترین یگان نظامی سپاه را از بین نیروهای صابر سپاه به وجود آورد و این نیروی صابرین منشاء اقدامات بزرگی در عملیاتهای ویژه گردیدند، سردار استوار یکی از یاران نزدیک سردار احمد کاظمی در قرارگاه حمزه سیدالشهداء (ع) بود و در دوران فرماندهی این سردار مقتدر بود که زمینه آشنایی سردار استوار محمودآبادی با مردم شمالغرب ایران مهیاگردید، وی پس از شهادت سردار کاظمی و یارانش به مشهد این شهیدان سرافراز وارد شد و در مدت فرماندهی قرارگاه حمزه سیدالشهداء (ع) همانند فرماندهان سلف خود از جمله بروجردی و کاظمی و شوشتری منشاء خیرات زیادی بود.
,
این فرمانده دلاور از مدافعین اصلی معیشت، رفاه و آسایش مردم منطقه خصوصا مرزنشینان زحمتکش بود، پیشنهادات زیربنایی سردار محمودآبادی در راستای تامین امنیت همه جانبه مردمی بر کسی پوشیده نیست، همراهی اساسی با زیرساختهای توسعه ای منطقه ای از جمله افتتاح مرزهای رسمی تمرچین و باشماق حاصل اراده این سردار استوار بود، امنیت پایدار و مردمی از دغدغه های اصلی ایشان در منطقه بود بطوری که زمینه حضور هشت روزه مقام معظم رهبری به سرزمین مردان غیور کردستان این سرزمین فرهنگ و هنر آماده گردید و خود در کنار مردم وفادار کردستان افتخار میزبانی فرمانده کل قوا در کردستان را نصیب خود و مردم نجیب کردستان نمود.
,
سردار استوار محمود آبادی دید بلند خود را در زمینه های امنیتی معطوف به اقتصاد و معیشت مردم نموده بود و به همین خاطر اولویت او در تمامی زمینه ها معطوف به مردم و توسعه همه جانبه منطقه بود.
,
جوانمرد استوار شیرازی پس از خاتمه ماموریتش در قرارگاه حمزه سیدالشهداء ع در شمالغرب به سوی جهاد مدرسه سازی مناطق محروم در داخل و خارج از کشور روی آورد، حضور او در کنار سردار سلیمانی به عنوان یار دیرینه دوران دفاع مقدس فصل جدیدی از زندگی این سردار نستوه و استوار بود، او در مکتب بیداری انقلاب اسلامی آموخته بود که هر کجا احساس نیاز بشود حضور یابد بنابراین او می دید داعش بعنوان لشگریان کوردل هر کجا وارد شده اند به زعم حماقت خود اول مراکز علم و دیانت را به عنوان پایگاههای کفر ویران کرده اند به همین خاطر سردار استوار در کنار فتوحات جبهه مقاومت به عنوان پیشقراولان لشکر نور بذر امید و روشنگری را با برپا داشتن مدارس در ویرانیهای داعش بنا نهاد، او معتقد بود در شرایط فعلی ایجاد مدارس و مراکز علمی کمتر از پایگاههای نظامی نیست چه بسا به مراتب مهمتر و اساسی تر از آن نیز می باشد به همین خاطر موسسات خیریه را به سمت جهاد مدرسه سازی در منطقه هدایت نموده بود.
,
دغدغه های او برای ساخت مدارس به مراتب بیشتر و عمیقتر از عملیاتهای دوران دفاع مقدس بود او در این زمان به یک سردار پیشتاز در امر جهاد علمی تبدیل گشته بود، او دانش آکادمیک عالیه علمی نداشت ولی فارغ التحصیل عالیترین حوزه بینش دینی بود که ریشه در اعتقادات قلبی او داشت، او شاگرد و پرورش یافته مکتب امام حسن مجتبی (ع) بود مراسمات سوگواری او و خادمی آل رسول الله (ص) و اشکهای آرام و مستمر او در مراسمات سوگواری بسیار دیدنی بود او مجسمه ای از استواری و استقامت مردان سرزمین ایران اسلامی بود که جان خود را در این راه فدای آرمانهای بلند انقلاب اسلامی نمود، او که از عارضه شیمایی رنج می برد اگر به عقل مراجعه میکرد عقل می گفت خود را محبوس زندگی کند و از ویروس منحوس کرونا دوری نماید اما رسم عاشقی این بود که خود را از صحنه ایمان و عمل غایب نکند و آخرالامر گفته همشهری خودش حافظ لسان الغیب را عملی نمود که فرمود؛
,
پری رو تاب مستوری ندارد
,
ببندی در ز روزن سر برآرد
,
آری او جامانده از قافله شهیدان و یاران سفر کرده اش بود و نهایتا با هر بهانه ای بود خود را به آنان رساند، او پری رویی بود که تاب مستوری نداشت و اهل پرواز بود باید به هر طریقی و هر روزنی به یارانش می رسید، وصالش مبارک و راهش استوار باد.
,
نادر امانی
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه