کودکی هایی که در هیاهوی برنامه های تلویزیونی گم می شوند/ کم تحرکی ره آورد کرونا و خانه نشینی برای کودکان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، پسران دهه 60 و 70 را باید در کوچه خیابان ها هنگام بازی گل کوچیک، وسطی یا فوتبال پیدا می کردیم، دختران هم  چادر به سر راهی خانه همسایه می شدند و بساط خاله بازی را در حیاط با دخترکان همسایه می چیدند.
 
ساعت ها سپری می شد و آن ها همچنان غرق در بازی بودند و دنیای کودکانه خود را با بهترین شیوه پرورش خلاقیت یعنی همان بازی های اجتماعی و گروهی 11می ساختند.
 
غم و غصه، قهر و آشتی آن ها، دعواها و ... درس زندگی بود که برای بزرگسالی می آموختند و حالا از این درس ها استفاده می کنند.
اما کودکان دهه 90 دنیای متفاوتی دارند، آن ها در کوچه نمی روند و شاید ندانند که همسایه شان بچه دارد یا خیر، نمی دانند در محله آن ها چند پسر وجود دارد و آیا می توانند یک تیم گل کوچیک داشته باشند یا نه؟ کودکی های آن ها در دنیای رسانه خلاصه شده است.
 
11 دسامبر مصادف با 20 آذر روز جهانی تلویزیون نامیده شده است، روزی که به اهمیت این رسانه در زندگی کودکان اشاره می کند.
 
این روزها کرونا مرزهای زندگی اجتماعی را جابه جا کرده و همه چیز را به سمت مجازی برده است، کودکان نیز از این قاعده مستثنی نبودند و از سر کلاس های درس و دنیای پرهیاهوی مدرسه و مهدکودک به آپارتمان های 70 متری خانه ها رهسپار شدند.
 
حالا در این آپارتمان های کوچک تنها سرگرمی آن ها تلویزیون است، رسانه ای که جدا از خوبی های انکارناپذیرش بدی هایی هم دارد.
 
تلویزیون، وابستگی و آموزش های نابه جا
 
شهری، یکی از مادران زاهدانی در این زمینه به خبرنگار ما بیان می کند: پسر چهار ساله ام در 10 ماه گذشته به قدری به تلویزیون وابسته شده که اجاره نمی دهد شبکه را عوض کنیم.
 
وی ادامه داد: برای اینکه کنترل در اختیارش باشد آنقدر گریه می کند که من و پدرش مجبور می شویم خواسته اش را انجام و اجازه دهیم کماکان پای تلویزیون بنشیند.
 
راشکی، یکی دیگر از مادران بیان می کند: در ماه های اخیر کودکان خانه نشین شدند و هیچ تفریحی به جز تلویزیون، موبایل و تبلت ندارند، به همین دلیل ساعت ها وقت آن ها به جای اینکه صرف بازی، تحرک و پرورش خلاقیت شود با انجام بازی های موبایلی به هدر می رود.
 
وی تصریح کرد: علاوه بر آن چون همیشه در خانه هستند والدین امکان مدیریت زمان تلویزیون نگاه کردن یا بازی های موبایلی را ندارند و کودکان برنامه هایی نگاه می کنند که مناسب سن آن ها نیست.
 
این مادر زاهدانی تصریح کرد: بر این اساس بسیاری حرکات، الفاظ و رفتارهایی را می آموزند که مناسب نیست و چون خوب و بد را درک نمی کنند آن ها را به کار می برند و شرمندگی والدین را به دنبال دارد.
 
کم تحرکی، ارمغان کرونا برای کودکان
 
ریگی، یکی از پدران زاهدانی هم بیان می کند: پسرانم بسیار کم تحرک شده اند و حتی اگر من با آن ها وقت بگذرانم و بازی کنم خیلی زود خسته می شوند و دوباره به دنبال موبایل و تبلت هستند.
 
وی بیان کرد: متاسفانه آموزش دروس از طریق فضای مجازی هم سبب شده کودکان و نوجوانان به موبایل و تبلت دسرسی زیادی داشته باشند و همین امر باعث می شود ساعت های زیادی را صرف کار با گوشی کنند که آسیب های جسمانی زیادی را برای ان ها که در سن رشد هستند به همراه دارد.
 
نقش غیرقابل انکار تلویزیون در رشد یا تخریب شخصیت کودک
 
محبوبه کلبعلی معاون فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سیستان و بلوچستان در این زمینه به خبرنگار ما بیان کرد: تلویزیون در عصر ارتباطات یکی از تاثیرگذارترین رسانه ها به ویژه در سنین پایین است و نقش غیر قابل انکاری در پر کردن اوقات فراغت خانواده ها دارد.
 
وی تصریح کرد: تلویزیون و برنامه های آن می‌توانند در انتقال ارزش‌ها، تربیت و حتی رشد و یا تخریب شخصیت کودک بسیار موثر باشد.

معاون فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سیستان و بلوچستان اظهار کرد: برنامه های تلویزیون در چند ساله اخیر با رویکرد آموزشی و تربیتی و حتی انتقال ارزش‌های دینی کارکرد مناسبی داشته اند، اما نتوانسته اند در جذب مخاطب و مخصوصا مخاطب نوجوان خوب عمل کنند.

کلبعلی ادامه داد: شاید دلیل عمده در عدم جذب مخاطب جنگ نرم و برنامه سازی های هدفمند باشد که می خواهد نوجوان ما را از هویت، فرهنگ و ارزش‌های اصیل دور نگه دارد.
 
احیای بازی های بومی و محلی و افزایش تحرک
 
وی عنوان کرد: می توان با ایجاد فضای شاد در خانواده برخی بازی های بومی و محلی سمگل، گله بازی، کلاه چل چل، حتی کبدی را در سطح خانواده دوباره احیا کرد.
 
معاون فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سیستان و بلوچستان ادامه داد: انجام این بازی‌ها در خانه باعث تمرکز،  تحرک و فعالیت بدنی شده و این تجربه متفاوت سبب نزدیکتر شدن اعضا خانواده به هم می شود.

کلبعلی بیان کرد: برای بازی، آموزش و پرورشِ خلاقیت کودکان و نوجوانان و برنامه های با محتوا و کتاب محور توصیه می شود خانواده ها فرزندان خود را با سامانه و سایت هایی که به همین منظور و مخصوصا در فضای مجازی فعالیت می کنند آشنا سازند.
 
انتهای پیام/