استعدادهای هنری بسیاری در کردستان وجود دارد که کشف نمی شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از نوای آبیدر، فریده پیره مهدی بانوی هنرمند کردستانی متولد سال 1362 در شهرستان دهگلان است.رشته هنرستانی و کاردانی وی نقاشی بوده و فارغ التحصیل کارشناسی ارتباط تصویری(گرافیک) است.


این هنرمند کردستانی علاوه بر عکاسی در رشته‌های خوشنویسی و نقاشی نیز صاحب عناوین مختلفی بوده وهم اکنون مربی هنری نقاشی، سفالگری و عکاسی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان دهگلان است.


وی در سال 1381 رتبه اول شهرستانی و استانی نقاشی در هنرستان های استان کردستان را در تکنیک مداد رنگی به دست آورده و منتخب دو دوره جشنواره و نمایشگاه نقاشی با موضوع رضوی و عاشورایی در دانشکده دختران ساری در سالهای 1383 و 1384 است.


پیره مهدی برگزیده اولین فستیوال فرهنگی و هنری کانون های تربیتی استان کردستان در رشته خوشنویسی و همچنین برگزیده رشته خوشنویسی در جشنواره دانشکده دختران ساری شناخته شد و به مرحله کشوری راه یافت.


وی در مرحله استانی ششمین جشنواره فرهنگی و هنری جوانان هلال احمر در سال 1385 در رشته طراحی و گرافیک رتبه دوم را کسب کرد و در سال 1391 در جشنواره استانی مسجد در رشته نقاشی نفر برگزیده شناخته شده و از وی تقدیر بعمل آمد.


این هنرمند کردستانی نفر برگزیده اولین و دومین جشنواره استانی عکاسی کانون مهربانی_کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کردستان است و در سال 1391 به عنوان مربی برگزیده و برتر استانی جشنواره یک تصویر از یک حدیث رضوی انتخاب شد.


همچنین کسب دیپلم افتخار مسابقه بین المللی نقاشی لوئی فرانسوی فرانسه توسط دو تن از شاگردان کارگاه نقاشی وی در سال 2013 از افتخارات این هنرمند کردستانی است.

 
برپایی اولین نمایشگاه عکس این هنرمند اهل شهرستان دهگلان، بهانه ای شد تا با وی گفتگویی را داشته باشیم.


وی می گوید: اصلی ترین دغدغه من به عنوان یک عکاس این است که برای فعالیت در این حوزه انجمن های فعال هنری یا آموزشگاه عکاسی به ویژه در شهرستان ها وجود ندارد و این موجب دوری و فاصله گرفتن علاقه مندان به فعالیت در زمینه عکاسی و هنرهای دیگر شده است که انتظار می رود مسئولین امر به این مهم توجه داشته باشند.


این هنرمند کردستانی در مورد انتخاب عکاسی به عنوان یکی از فعالیت های هنری خود می گوید: فعالیت عکاسی من در دوره کارشناسی ام در دانشگاه روزبه زنجان شروع شد.


استادی داشتم به نام آقای ناصر محمدی که تاثیر بسیار زیادی در من گذاشت و موجب شد تا من ترغیب شوم و عکاسی را ادامه دهم.


نوای آبیدر: موضوعات و سوژه های مجموعه ای که شما در نمایشگاه خود در نگارخانه ارشاد سنندج ارائه داده اید متنوع است.از این مجموعه بیشتر برای خوانندگان بگویید.


پیره مهدی: این اولین نمایشگاه عکاسی من محسوب می شود. در این مجموعه نمایشگاهی عکس ها با موضوعات مختلفی وجود دارد چون من به هرکجا که سفر کرده ام و یا از مکانی عبور کرده ام عکس هایی گرفته ام و از هر فرصتی که برای عکاسی پیش آمده است استفاده کرده ام.در واقع از هر صحنه ای که برایم جذاب باشد عکس می گیرم.


نوای آبیدر: رشته اصلی هنری شما چیست؟


پیره مهدی: فعالیت اصلی من در نقاشی است و بیشتر آثارم در سبک واقع گرایی است، نگارگری هم کار می کنم.


نوای آبیدر: اگر امکان دارد در مورد شغلتان توضیحاتی بدهید.


پیره مهدی: من در کانون پرورش فکری کودکان نوجوانان شهرستان دهگلان مربی هنری هستم و نقاشی، سفالگری و عکاسی تدریس می کنم.


کلاس های آموزشی کانون پرورش فکری در طول سال برای افراد 7 الی 17 سال دایر است و در تابستان ها فقط برای کودکان زیر 7 سال برگزار می شود.


نوای آبیدر: آیا امکانات و مکانی برای برپایی نمایشگاه های هنرمندان شهرستان دهگلان وجود دارد؟


پیره مهدی: در دهگلان فقط یک سالن برای نمایشگاه وجود دارد که در واقع راهرو اداره ارشاد شهرستان است و گاه گاهی هم سالن هایی از ادارات دیگر برای برپایی نمایشگاه اجاره می شود.


نوای آبیدر: بهترین عکس های شما از نظر بینندگان کدام عکس ها بود؟


پیره مهدی: این نمایشگاه در واقع شروع اولیه کارهای من است و دلیل اصلی من برای برگزاری این نمایشگاه این بود که از نظرات صاحب نظران عکاسی و فن استفاده کنم.عکس هایی که بنده از روستای زاغه تهیه کرده بودم از نظر اساتید فن و عکاسی بهترین عکس های نمایشگاه محسوب می شود و بازدیدکنندگان نیز ارتباط خوبی با این آثار برقرار کرده بودند.


نوای آبیدر: هنر و پرداختن به هنر را در شهرستان خود چگونه می بینید.


در شهرها و بخصوص روستاها استعدادهای بسیاری وجود دارد که کشف نمی شود.باید بگویم برخی خانواده ها آنچنان اهمیتی برای کارهای هنری قائل نیستند.


خانواده ها کودکان خود را به کلاس زبان، ریاضی و... ثبت نام می کنند اما از هنر غافل هستند.سال گذشته کودکی ده ساله که در مسابقه نقاشی شهرستانی با موضوع 22 بهمن برگزار شده بود نقاشی اش به عنوان اثر برگزیده شناخته شد.


مادر این کودک وقتی جایزه او را تحویل گرفت گفت: " من دوست ندارم فرزندم هنرمند بشود، چون به درد نمی خورد، من میخواهم او دکتر بشود."


سخن آخر:


موضوع جالبی که در حین برپایی نمایشگاه برایم پیش آمده این است که در طول این چند روز افراد هنردوستی را که بیشتر از افراد مسن جامعه بودند ملاقات کردم که شاید در زمینه این هنر تحصیلاتی نداشتند اما انتقادها و پیشنهادات قابل تاملی را به من ارائه دادند که حاصل نکته سنجی این افراد با تجربه است.

 




انتهای پیام/