به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم کن درحالی با اعلام برگزیدگان به کار خود پایان داد که جایزه بزرگ هیات داوران این جشنواره به طور مشترک به فیلم «قهرمان» اصغر فرهادی و «اتاقک 6» یوهو کونوسمانن اهدا شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,پس از اینکه فرهادی فیلم قبلی خود یعنی «همه می دانند» را در اسپانیا و با حضور بازیگرانی همچون خاویر باردم و پنه لوپه کروز ساخت و همان جا اکران کرد، شاید در گوشه ای از ذهن خود تصور می کرد که اسپانیا این فیلم را به عنوان نماینده خود در اسکار معرفی خواهد کرد؛ ولی پس از اینکه این اتفاق عملی نشد، «همه می دانند» در تور فیلم گردی خود تنها توانست جایزه «فروز» بهترین فیلم این جشنواره در اسپانیا را از آن خود کند. این فیلم در جشنواره های مختلف تنها به کسب نامزدی اکتفا کرد و به دلیل نوع ساخت خود، حتی نتوانست در ایران به صورت رسمی اکران شود.
,فرهادی پس از این ماجرا تصمیم گرفت نهمین فیلم بلند خود را دوباره در ایران جلوی دوربین برد. او در سکوت رسانه ای «قهرمان» را با بازی امیر جدیدی به عنوان نقش اول فیلم در شیراز کلید زد و طوری برنامه ریزی کرد که همانند چند فیلم قبلی خود نخستین اکران فیلم در جشنواره کن اتفاق بیافتد؛ جشنواره ای که برایش خوش یمن بوده و تا حالا دو بار از کن فرانسه دست پر به خانه برگشته است. جایزه کلیسای جهانی کن برای گذشته، جایزه بهترین فیلمنامه کن برای فروشنده و حالا جایزه بزرگ هیات داوران برای «قهرمان».
,اینکه فرهادی فیلمساز توانایی است بر کسی پوشیده نیست و این را می شود از کارنامه به نسبت درخشان او گواه آورد؛ ماجرا به جوزدگی عده ای رسانه چی برمی گردد که هنوز فیلم فرهادی در کن به نمایش درنیامده، شروع به ستایش این فیلم کرده و آن را یکی از بخت های اصلی نخل طلای کن معرفی می کردند و این در شرایطی بود که هنوز نه قصه فیلم کاملا مشخص بود و نه کسی بازی ها و کارگردانی فرهادی را سنجیده بود؛ البته اگر با نگاه تجاری و تبلیغاتی به این کار نگاه کنیم، طبیعی است که کمپانی پخش فیلم از تمام ابزارهای بازاریابی و رسانه ای خود استفاده می کند تا فیلم را در زمان هر جشنواره ای بر سر زبان ها بیاندازد؛ از گفت و گوهای تخصصی با عوامل فیلم تا نظر منتقدان نشریات و رسانه های معتبر درباره فیلم تا بر اساس جو ایجاد شده، نگاه هیات داوران آن جشنواره را به فیلم حساس تر کند.
,اما همسو شدن برخی رسانه های داخلی با این هیاهوی صرفا رسانه ای، به دور از حرفه ای گری است. چون قطعا عیار هر فیلمی پس از تماشا و اکران عمومی آن مشخص خواهد شد و پیشاپیش زبان به تحسین و یا تکفیر هر فیلمی باز کردن، شایسته نیست و این ماجرا معمولا با حضور هر فیلم مهم ایرانی در یک جشنواره معتبر بین المللی بارها تکرار شده است. چندی پیش همین ماجرا برای فیلم «خورشید» مجیدی نیز اتفاق افتاد که برخی از رسانه ها این فیلم را بخت نخست جایزه اسکار می خواندند و اصطلاحا یک شبه آن را به عرش اعلا برده بودند و همین که این فیلم هیچ دستاوردی در اسکار نداشت و در شرایط بد کرونایی تصمیم گرفت به چرخه اکران اضافه شود، دیگر هیچ خبری از تبلیغات این فیلم از طرف رسانه ها نبود و حالا که باید این فیلم مورد حمایت همان رسانه ها قرار می گرفت، جای خالی حامیان دروغین فیلم به شدت احساس می شد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه