به گزارش سرویس چندرسانه ای شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛انتهای این جاده تاریک، سیاهی مطلق است، هر چه جلوتر می‌روی برگشت، نشدنی‌تر می‌شود…هر آنچه اعتیاد می‌گیرد به‌راحتی پس نخواهد داد.
راهی یکی از خرابه‌های محل زندگی تعدادی از معتادان می‌شویم، چهره اعتیاد در کنج این خرابه انگار مچاله شده است!
می‌گویند زمستان‌ها از سرما به قسمت سقف دار خرابه پناه می‌برند و تابستان‌ها باوجود گرمای طاقت‌فرسا این قسمت امنیت و آسایش بیشتری دارد. هیچ‌چیز در دنیا برایشان نمانده جز چند اسباب کهنه از زندگی قبلی و اعتیاد.
روزها با جمع‌کردن ضایعات خرج اعتیاد خود را درمی‌آورند.پرسیدم از این دنیا چه می‌خواهید؟ به چشمانم خیره شد و گفت «هیچ ولی ما هنوز زنده‌ایم....»
,
,
,
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ]
ارسال دیدگاه