چند پیشنهاد مهم به رئیس جمهور جدید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ؛ همه مردم ایران، اعم از آنانی که به آقای رئیسی رأی داده و یا به غیر او، معتقدند که آیت‌الله رئیسی با مشکلات فراوانی برای پیشبرد وظائف خود مواجه است؛ چراکه کشور در تمام زمینه‌ها دچار مشکلات اساسی است و برای بازسازی ویرانه‌های سال‌های اخیر، باید آقای رئیسی با مشارکت عموم مردم سال‌ها تلاش شبانه‌روزی کند تا بتواند به بخشی از مطالبات مردم پاسخ دهد.

اما از آنجا که آقای رئیسی از جنس مردم است و در مراسم تنفیذ نیز تاکید مقام معظم رهبری بر حفظ و افزایش ارتباط آقای رئیس‌جمهور با مردم و بویژه با نخبگان بود، می‌توان هریک از مردم را به‌جای آقای رئیسی متصور بود و از مردم خواست تا اگر به‌جای او می‌بویدند، چه اقداماتی را در الویت کاری خود قرار می‌دادند، می‌توان این پرسش را از خودمان سئوال کنیم.

موارد ذیل یکی از هزاران پیشنهادی است که از سوی مردم و به‌خصوص نخبگان می‌شود مطرح کرد که با هم به مطالعه آن می‌پردازیم:
 
 یک تیم منسجم اقتصادی با فرمانده‌ای مجرب انتخاب می کردم، چرا که تجربه گذشته چه در دولت آقای روحانی و چه دولت‌های قبلی نشان داده است که یکی از جدی‌ترین مسائلی که باعث هدر رفتن تلاش و گاه خنثی کردن یکدیگر می‌شود، نبود انسجام در تیم اقتصادی و نبود فرمانده‌ای مجرب بر رأس این تیم است.

همه اعضای تیم اقتصادی را از بین کسانی انتخاب می کردم که حداقل اداره یک شرکت خصوصی ۵۰ نفره را برای پنج سال در رزومه خود داشته باشند.

وعده‌های زیاد نمی‌دادم و برای حل دو موضوع اساسی همچون حذف یارانه‌های پنهان و اصلاح نظام مالیاتی و یکی دو موضوع کوتاه مدت و زود بازده همچون واکسیناسیون کرونایی و اصلاح سیستم توزیع و تهیه کالاهای اساسی از طریق کالا برگ الکترونیک تمرکز می‌کردم.
 
بر بازگشت مرجعیت رسانه به داخل کشور با پذیرش هزینه‌های شفافیت و روا داری تمرکز می کردم، چرا که اکنون به واسطه تمرکز و سرمایه گذاری جدی رسانه‌های خارج نشین و برخی عملکردهای نادرست و سلیقه‌های عجیب داخلی مرجعیت رسانه‌ای در حال انتقال به خارج از کشور است. بماند که مزایای شفافیت داخلی بسیار فراتر از این موضوع است و حتی اصلی‌ترین پروژه آقای رئیسی که در دوره رقابت‌های انتخاباتی هم بسیار بر آن تاکید می‌کرد یعنی مبارزه با فساد را به طور جدی تحت تاثیر مثبت قرار خواهد داد.
 
برای مبارزه سازمان‌دهی شده و هماهنگ با فساد، قرارگاهی مشترک با مجلس و قوه قضاییه تشکیل می‌دادم.
 
گسل‌های اجتماعی را ترمیم می‌کردم. گسل‌هایی مانند افزایش شکاف طبقاتی که متاسفانه هم اکنون در برخی موارد در حال سر باز کردن و عمیق‌تر شدن نیز هست.
 
از طرح‌های پوپولیستی دوری می‌کردم، چرا که ورود به این عرصه عملاً مدیر یا مدیران را وارد دوری از تسلسل خواهد کرد که نتیجه‌ای جز از دست رفتن زمان و منابع در پای اهداف وکارهای کوتاه مدت نخواهد داشت.
 
قطعاً به هرگونه قول و وعده طرف‌های غربی بی اعتماد بودم و تمرکز خود را بر ظرفیت‌ها، توانمندی‌ها و توانایی‌های داخلی قرار می‌دادم. هرچند برای رفع تحریم‌ها از راه‌های مختلف و حتی از راه مذاکره هم  تلاش می کردم .
 
برای نهادینه شدن آرمان‌ها و ارزش‌های اصیل انقلاب در جامعه که متاسفانه در طول سال‌های اخیر توسط برخی با تفسیر به رأی‌ها و عملکردهای نادرست دچار خدشه شده است، اهتمام جدی به خرج می دادم.
 
 طبقات محروم و مستضعف را از حمایت‌های نقدی مستقیم بهره‌مند می کردم. در هر برنامه اصلاح اقتصادی اعم از حرکت به سمت تغییر در نظام پرداخت یارانه‌ها، حذف یارانه پنهان، واقعی کردن قیمت انرژی، اصلاح مالیات‌ها و... ممکن است فشارهایی بر قشرهای پایین جامعه بیاید، بنابراین نگاه ویژه به آن‌ها و پرداخت نقدی و مستقیم به این اقشار از ضروریات هرگونه اصلاح و جراحی اقتصادی است که این روزها انجام آن از بدیهیات اقتصاد ایران است.
 
 ارز ۴۲۰۰ هزار تومانی را با لحاظ کردن اقدامات حمایتی برای قشرهای نیازمند حذف می‌کردم و به رانت و فاجعه این ارز پایان می دادم. تصمیمی که به تجربه نشان داده عوارض و عواقب بسیار ناگواری داشته و رانت‌های عظیمی را پدید آورده است.
 
بر ترمیم اعتماد عمومی در بین آحاد مردم تمرکز می‌کردم. چرا که بدون تعارف سرمایه اجتماعی کشور در طول سال های گذشته به واسطه برخی عملکردها و تصمیم های ناصواب و گاه سوال برانگیز دچار ضربات جدی شده است.
 
خود را اسیر قبیله گرایی احزاب سیاسی نمی کردم، اما تلاش می کردم، احزاب واقعی و مردمی را نهادینه کنم، چرا که یکی از راه‌های خروج از پوپولیسم را حضور و فعالیت احزاب واقعی می دانم که پاسخ گوی شعارهای خود باشند.
 
به جز لایه محدودی از مسئولان تا حد وزیر و استانداران در لایه‌های دیگر مدیریتی بر گزینش نخبگان صاحب تجربه، جسور وفارغ از گرایش سیاسی تمرکز می کردم.
 
می دانستم که در عصر جامعه اطلاعاتی سانسور و سکوت و تاخیر در اطلاع رسانی معنایی ندارد و در فرایند اطلاع رسانی آنی که در آن روایت اول نقش اصلی را بازی می‌کند و دست پیش را در اختیار دارد، بر حمایت از رسانه‌های توانمند و حرفه‌ای اهتمام می کردم.

این فهرست قطعاً می‌تواند طولانی‌تر شود و بدیهی است نکات دیگری را نیز می‌توان به این خواسته‌ها و پیشنهادها افزود.

محمد فاطمی؛ کارشناس مسائل سیاسی

انتهای پیام/