صبر استراتژیک و دولت انقلابی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصراترک، به چند دلیل عمده، رأی‌آوری روحانی مطابق با حکمت و مصلحت بود؛ اول اینکه هشت سال دولت احمدی نژاد که با رویکرد انقلابی گری شروع به کار کرده بود(جدای از اشتباهات فاحشش) و مانورهای انقلابی زیادی هم داده بود؛ طیف و جریان اصلاح طلبی از صدر تا ذیل به نوعی عقب نشسته و از میوه های رنگین قدرت محروم شده بودند. با وجود این شرایط، سخت عطش برگشت به قدرت و تصاحب میزها را داشتند.

از طرفی تئوریسین ها و لیدرهای خوش وعده ی اصلاح طلب هم از بس در فضای جامعه، با توسل به جوک سازی و تخریب و پروپاگاندا، ذهنیت عمومی را پر کرده بود و از بس باید و نبایدهایشان را به رخ رسانه ها و مردم کشیده بودند که همه فکر می کردند با آمدن گزینه مورد نظر آنها؛ مشکلات اقتصادی و معیشتی و نوسانات قیمتی و شتاب تورم؛ به یکباره محو و نابود و کشور گل و بلبل و همه ی قفل های ناگشوده تنها با یک کلید همه کاره باز می شود.!

این بود که گزینه ی آنان ــ یعنی آقای روحانی ــ که البته پشت صحنه کامل باب دلشان نبود، ولی عنوان یک پل برای ورود به مرحله بعدی و البته به تعبیر خودشان نقش رحم اجاره ای داشت؛ به عرصه آمد و با رأی آوری وی؛ اولا طیف اصلاح طلب از حاشیه به متن آمدند و اعتراض های متراکم سینه هایشان تخلیه شد. 

اما نتیجه ی مهم تر دیگر این بود که برخی که فریب نشان کلید و وعده های شیک و شیرین را خورده بودند به عینه و مشهود و آشکار، ضعف تدبیر، بی برنامگی، شعارهای توخالی، ادعاهای خالی از عمل و مدیریت از راه دور آنان را دیدند و یقین کردند که آن همه شانتاژ و ادعا و تئوری و تسلط به زبان دنیا؛ در واقع هیاهو برای هیچ بوده است.! پس زمینه کاملا مهیّا شد برای رأی آوری بدون شک جریان انقلابی و دولت شخص آقای رئیسی.! همان آقای رئیسی که در پس لرزه های رقابت مناظراتی بین ایشان و آقای روحانی؛ سخت متهم به دیوارکشی و دلار هشت هزار تومانی و تورم شدید شده بود.!

حال به یُمن فقدان تدبیر در دولت مدعی تدبیر و نیمه جان شدن اعتماد و امید در اوج بوق و کرنای دولت قبل؛ مردم به ناکارآمدی و چنته ی خالی آن یقین کردند و اعتماد و امید را در دولت مردمی و انقلابی آقای رئیسی جستجو می کنند.
اینک منتظر می مانیم تا ببینیم آقای رئیسی و تفکر و دولت انقلابی ایشان؛ برای برون رفت از زیر آوارهای دولت تدبیر و خروارها مشکلات جورواجوری که پسماند استراحت و رفاه طلبی بیش از حد دولتمردان قبل است؛ چه برنامه ها، راهبردها و عملکردی دارد و نتایجش را به نظاره می نشینیم.
 

فرج الله فرجی؛ کارشناس مسائل سیاسی
انتهای پیام/