به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ تلاطم پیامدهای چند وجهی شیوع بیماری کرونا، ناگزیر نظام آموزش و پرورش را هم درنوردید.ایجاد بحران های عاطفی و گسست ابعاد تربیت مدرسه ای، عارضه ای قابل پیش بینی برای نسل تحت تعلیم آموزش و پرورش بود! و باید برای دوام بنیاد تعلیم وتربیت طرحی نو درانداخته می شد. پیش از اینعدم شناخت فضای رسانه, پایین بودن سواد دیجیتال و پرسه زنی بیش از حد نسل نوجوان و دانش آموز در فضای مجازی آتش زیر خاکستری بود که با نبود تدوین پیوست رسانه ای برای به کارگیری ابزار سایبر(تلفن همراه) در آموزش های غیرحضوری دانش آموزانبیشتر شعله ور شد. با وجود غافلگیری پدیده کرونا، اما این ابزارهای هوشمند بودند که با تعریف بسترهای تعاملی جدید و به طور کلی ارائه سبک زیست و مدل بقای اجتماعی نوین؛ نقش خود را به رخ کشیدند! اما این پاندمی زندگی هوشمند و دیجیتال که گستردگی جهانی پیدا کرده، علاوه بر مزایای غیر قابل کتمان، چالش های تربیتی نیز به دنبال دارد .
پناه بردن به پستوی فضای مجازی، آسیبی که حتماَ باید دیده شود
با تعریف بوم های جدید یاددهی – یادگیری و سوق داده شدن آموزش ها به شیوه های تحت بستر فضای مجازی ؛ این امر مستلزم به کارگیری ابزار هوشمند بود. فضای مدرسه یک بستر کنترل شده تربیتی برای دانش آموزان بوده ولی با شیوع کرونا، فضای ارائه آموزش به یک بستر منتقل شده که “شاد” آن تنها چیزی که ندارد “شادی” است. مقام جاذبه و اغوا گری سایر اپلیکیشن های موجود در این ابزارهم که جای صحبت ندارد! و نسلی که برای روبرو شدن صحیح و خودکنترلی هنجارمدار هیچ آموزشی دریافت نکرده است. ونکته مهم، تلفات کرونا را نه تنها در نمودار فوتی ها ؛ بلکه در آمار دانش آموزان و نوجوانان صدمه دیده ازانزوا و روان ژولیدگان گم شده در جنگل مجازی هم باید لحاظ نمود. فقدان سواد رسانه ای والدین و عدم کنترل مصرف رسانه ای فرزندان ، افزایش اصطکاک بین نسلی منبعث از فشارهای اجتماعی درون خانواده ها و… موجب فراری شدن آنان از کانون گفتمانی حقیقی خانواده و پناهنده شدن آنان در پستوهای فضای مجازی شده است.
دیوار آتش راهکاری غیر سازنده و پرورش عزت نفس راهبردی دائمی خواهد بود
ناگزیر بودن بهره گیری از ابزارهای تعاملی هوشمند برای استمرار آموزش و تضمین سلامت دانش آموزان،ایجاب دراختیار قرار دادن و تمهید استفاده از تلفن همراه و فضای مجازی را برای دانش آموزان توجیه می کرد. اما ساختار ناظر بر این فضا در یک موضع انفعالی فاقد سیاست روشن و خلاقانه منطبق بر تامین محتوای مورد نیاز نسل نوجوان در راستای سیاست های کلان حاکمیتی بوده است. برای مثال عدم توجه به پیامدهای ناخواسته ی اجرای سیاست های محدود کننده دسترسی به اپلیکیشن های تلفن همراه در زمینه ی چالش برانگیز شدن مسائل مربوط به تربیت جنسی دانش آموزان خود را نشان داده است! برخی کشورها با اتخاذ رویکردهای سخت گیرانه و محدود کردن میزان مصرف رسانه ای کودکان و نوجوانان در قالب قانون بر این بستر اعمال حکمرانی می نمایند. اخیرا چین میزان استفاده برنامه های آنلاین بازی و سرگرمی را برای کودکان به میزان ۳ ساعت در هفته محدود کرده است. اما آنچه از دستگاه تعلیم وتربیت در کشور ما و رسالت های تعریف شده برای آن بر می آید تربیت نسل دارای عزت نفس و برخوردار از مهارت های خودکنترلی می باشد!
وقت آن رسیده که درب برنامه های کلان تربیتی آموزش و پرورش دیگر بر آن پاشنه نچرخد
در این فضا؛ نسل دانش آموز و نوجوان در یک بمباران محتوایی و اطلاعاتی؛ از مهارت تفکیک، تحلیل و شناخت برخوردار نیست. بلاگرها و اینفلوئنسرها به مرجع های اجتماعی نسل نوجوان تبدیل شده اند! به طور عام همگام با تحولات و تجدد گرایی های اجتماعی در بین خانواده های ایرانی، نسل دانش آموز و نوجوان هم در یک انقلاب تفکری ، نگرشی و هیجانی؛ رغبتی نسبت به همراهی با قالب های پیشین عملیاتی سازی برنامه های تربیتی در مدارس ندارد. امروزه ساحت فضای مجازی کالبد دیگر انسان می باشد و بخش اعظم کاربران این فضا نسل نوجوان و دانش آموز می باشند. خناسان جبهه ی مقابل به شدت این ساحت را درک کرده و در قالب اتاق ها ی فکر هوشمند در حال بهره برداری برای هدایت تربیتی نسل نوجوان د رمسیر اهداف مد نظر خود می باشند. پس ضرورت دارد تا یک انقلاب شناختی از نسل نوجوان صورت پذیرد وعلایق و نیازمندی های ادراکی او احصاء و برنامه های آموزشی و تربیتی برای بقای زیست حقیقی و مجازی او طراحی و تدوین گردد.
,
, پناه بردن به پستوی فضای مجازی، آسیبی که حتماَ باید دیده شود, پناه بردن به پستوی فضای مجازی، آسیبی که حتماَ باید دیده شود,
,
,
,
, دیوار آتش راهکاری غیر سازنده و پرورش عزت نفس راهبردی دائمی خواهد بود, دیوار آتش راهکاری غیر سازنده و پرورش عزت نفس راهبردی دائمی خواهد بود,
,
,
,
, وقت آن رسیده که درب برنامه های کلان تربیتی آموزش و پرورش دیگر بر آن پاشنه نچرخد, وقت آن رسیده که درب برنامه های کلان تربیتی آموزش و پرورش دیگر بر آن پاشنه نچرخد,
,
,
,
مصطفی قلندری؛ کارشناس مسائل سیاسی
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه