به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، در حالیکه استان مازندران، تا سالهای گذشته، از جمله استان های پرآب کشور محسوب می شد؛ اما در دهه های اخیر کاش باران، عدم مدیریت مصرف و استفاده از منابع آبی و مشکلات و معضلات مختلف دیگر موجب شد.
مدیریت آب این روزها نه تنها در کشور بلکه در مازندران که روزگاری به استان پرآب معروف بود و به همین دلیل زمزمه های انتقال آب خزر از دولت قبل، بالا گرفت و اکنون به کلافی سردرگم تبدیل شده است.
ایجاد سدها در مسیل رودخانه ها از مشکلاتی است که مازندران با آن دست پنجه نرم می‌کند.
سد گلورد منطقه هزار جریب بهشهر که از اهداف ساخت آن جبران کمبود آب در سالهای خشک و همچنین مانع ایجاد سیلاب در منطقه بود، پس از سال‌ها به روی رودخانه نکارود ساخته شد اما نه تنها مشکل کم آبی منطقه را حل نکرد بلکه باعث خشک شدن رودخانه‌ها و آب بندان‌های منتهی به رودخانه‌ها شده است.
ساخت اینگونه سدها مستلزم از بین بردن جنگل‌ها و یا روستاهای قدیمی با اصالتی می‌شود که بعد از ساخت سد نه تنها هیچ بهره‌ای از ساخت سد نبرده‌اند بلکه باعث از بین رفتن زمین‌های شالیزاری کنار رودخانه و یا چراگاهای دام‌هایشان شده است.
,
,
,
,
,
,
,
, , ,
]
ارسال دیدگاه