به گزارش سرویس چندرسانه ای شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مردم در روز رستاخیز به سان پروانه‌‌هاى پراکنده و سرگردان درخواهند آمد: ﴿یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ﴾.(قارعه، آیه ۴) در تفسیر واژه «فَراش» اختلاف است؛ برخى مقصود از آن را پروانه‌‌هاى گرد چراغ دانسته‌‌اند؛ گروهى نیز معناى دیگرى را چون پشه یا پشه‌‌هاى ریز و کوچک، ملخ‌های کوچک یا ازدحام ملخ‌ها براى آن بیان کرده‌‌اند. شاید بتوان منظور از فراش را هر حشره‌‌اى که گرد آتش مى‌‌گردد و گاه در آن مى‌‌افتد -اعم از پشه، پروانه، ملخ و...- دانست. برخى تفسیر «فَراش» را به پروانه، نادرست و آن را هم معنای فِراش (فرش و گستردنی) دانسته‌‌اند که این تعبیر به شدت خفت و خواری مردم در رستاخیز اشاره دارد. مطالعه ساختمان این دسته از موجودات، درس‌هاى جالبى به ما مى‌آموزد و ما را به آن مبدأ بزرگ هستى که تمام این شگفتى‌ها از علم و قدرت بی پایان او سرچشمه گرفته است راهنمایی می‌کند. درس‌هاى توحیدى که از مطالعه حشرات کوچک دستگاه آفرینش مى‌توان گرفت، از آیات بزرگ توحیدی و مطالعه در عالم بزرگ آسمان‌ها روشن‌تر و واضح‌تر است، زیرا هر اندازه که موجودى کوچک‌تر و دقیق‌تر باشد، به همان اندازه، ایجاد شرایط حیات و بقا در آن مشکل‌تر، پیچیده‌تر و احتمال تصادف در مورد آن به طور یقین در حدّ صفر خواهد بود. برگرفته از کتاب: آفریدگار جهان،تالیف آیت الله العظمى ناصر مکارم شیرازى.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
, , , , , , , , , , , , , ]
ارسال دیدگاه