ساخت‌وساز سولدو از لاین دفاعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  آناج، تراکتور در بازی با فولاد که استراتژی شبیه به دیدار با سپاهان را در دستور کار خود قرار داده بود، به نتیجه مشابه دست یافت و در روزی که مهاجمان زهردار خود را هم در ترکیب نداشت توانست به یک امتیاز خارج از خانه دست یابد.

تراکتور در این بازی برای سومین بازی متوالی موفق به کلین‌شیت شد تا عملکرد خط دفاعی این تیم و دژ مسحکمی‌که با حضور سرمربی جدید شکل گرفته است، در قیاس با هفته‌های ابتدایی و دریافت ۷ گل در ۴ بازی، بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

رضا فرج‌پور، مربی جوان و بادانش فوتبال تبریز طی گفت‌وگویی در کلاب‌هاوس «تراکتور اف‌سی» تحلیلی کوتاه از عملکرد شاگردان زوانیمیر سولدو در این نبرد فولادین را ارائه کرده است که در زیر می‌خوانید:

نقطه ضعف تراکتور در بازی‌های ابتدایی فضای بین مدافعان و هافبک‌های تیم بود که در بازی مقابل فولاد با تدابیر آقای سولدو ترمیم یافته بود و فورواردهای زهردار فولاد به ندرت صاحب موقعیت شدند که آنهم از اشتباهات فردی نشات گرفت.

استراتژی تیم در نیمه اول بر مبنای بسته نگه داشتن دروازه و شروع کار از خط دروازه بود. اگرچه فولاد از این تدبیر آگاه شده بود و سعی می‌کرد تراکتور را به حمله تحریک کند اما آقای سولدو احساسی عمل نکرد و فقط سه بازیکن تراکتور کار پرس از بالا برای جلوگیری از بازی‌سازی را انجام می‌دادند.

در ۱۵ دقیقه اول فشار بازی با این استراتژی خنثی شد و چون پرس از جلو با تمام نفرات انجام نمی‌شد باعث شده بود تا در دفاع منطقی‌تر به نظر بیایم. از سویی، بازی‌سازی فولاد که از زمین خودی شروع می‌شد به تراکتور زمان می‌داد تا شکل تیمی‌خود در یک سوم دفاعی منسجم‌تر پیدا کند که در این مورد واقعاً موفق بودیم.

تنها اشتباه بازیکنان تراکتور در نیمه اول پاس اکبر ایمانی در حدود دقیقه ۳۰ بود که بعد از برخورد به بازیکن فولاد نزدیک بود کار دست تیم بدهد اما هادی محمدی با تجربه بالای خود و تکل موفق ضربه پریرا را بلوکه کرد و دروازه را نجات داد. این بازیکن در لحظات آخر نیمه اول هم توپ را از روی خط بیرون کشید و نشان داد که چه مهره ارزشمندی است.

در نیمه دوم پلن دوم آقای سولدو جواب داد و تراکتور تاکتیک خود را به نوعی بر فولاد تحمیل کرد. لیکن در خط حمله چیز خاصی از دهقانی ندیدیم و ای‌‌کاش سامان آماده‌تر بود و زودتر به میدان می‌آمد.

ما در خط حمله ابزار تمام کننده نداشتیم، فقط هرچقدر توپ از دروازه خودی دورتر می‌شد به تبع با خطر کمتری مواجه می‌شدیم. در مجموع بازی تراکتور در نیمه دوم بهتر و باصلابت‌تر بود.

نکته کلیدی این است که سولدو هنوز شناخت کامل از تیم ندارد و در این شرایط بهترین کار یعنی اجتناب از پرس‌های سنگین و حمله احساسی، وظایف دفاعی شکل گرفته و بازی ریسکی کمتر را انجام می‌دهد که با حفظ دروازه شانس یک امتیاز را دارد و ممکن است به پیروزی نیز منتج شود، این در سه هفته کاملاً مشهود است.

با این که تیم‌های پر هوادار همواره محکوم به برد و بازی زیبا هستند، اما این استراتژی بهترین برنامه است که سرمربی جدید تراکتور اتخاذ کرده است.

انتهای پیام/