دستاورد «تقریباً هیچ» دولت روحانی در بخش مسکن/ ۷ میلیون خانوار مستأجر و ۱۹ میلیون بد مسکن در کشور داریم

مجید گودرزی کارشناس حوزه مسکن در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع‌رسانی راه دانا؛ درباره چالش‌های ساخت ۴ میلیون مسکن توسط دولت سیزدهم، اظهار کرد: طرح بزرگ و تاریخی مسکن مهر با همهٔ کمبودها و نقص‌های که داشت، در نهایت به پایان رسید و نهایتاً ۴ میلیون و ۶۰۰ هزار واحد مسکونی تحویل متقاضیان شد که قیمت نهایی این طرح حداقل ۲۵ و حداکثر ۶۰ میلیون از سوی متقاضیان و کمک‌های دولت برای اقشار کم‌درآمد ایجاد شد.

«تقریباً هیچ» در دولت تدبیر و امید

وی ادامه داد: تمام طرح‌های دولت تدبیر یکی پس از دیگری روی کاغذ ماند و دستاورد «تقریباً هیچ» در طرح‌های مسکن اجتماعی، مسکن امید و مسکن ملی را نصیب کشور کرد. دولت تدبیر عملاً هیچ کاری در بخش مسکن نکرد، الا بحران‌آفرینی و تبلیغ گسترده علیه مسکن مهر. خودشان نساختند اما با وقاحت تمام به کسانی که ساختند، تاختند.

این کارشناس حوزه مسکن گفت: اکنون که نوبت به دولت سیزدهم رسید و قرار است ۴ میلیون واحد مسکونی در چهار سال ساخته شود، آن را طرحی جسورانه و دهان‌پرکن معرفی می‌کنند که بناست، نقایص طرح مسکن مهر را نداشته باشد.

۷ میلیون خانوار مستأجر و ۱۹ میلیون نفر بد مسکن در کشور داریم

گودرزی بیان کرد: از نظر دولتمردان فعلی یکی از نقص‌های طرح مسکن مهر ارزانی آن و آورده کم متقاضیان است، زیرا گفته می‌شود آورده اولیه نقدی متقاضیان حدود ۴۰ میلیون و تسهیلات در نظر گرفته شده برای کلان‌شهرها حدود ۴۵۰ میلیون تومان است که باید بعد از سه سال از شروع ساخت و تکمیل پروژه بازپرداخت تسهیلات آن شروع شود و بناست هر قسط ماهیانه حدود ۶ میلیون تومان باشد که این همان سنگ بزرگی است که نمی‌توان آن را زد.

وی ادامه داد: معمولاً دهک درآمدی پایین متقاضی این واحدها هستند. درحالی‌که کل حداقل مزد ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است، چگونه می‌شود اقساط ۶ میلیونی را پرداخت کرد؟ یکی از دلایلی که هنوز ۴ میلیون متقاضی برای این طرح ملی ثبت‌نام نکرده‌اند، همین است، در حالی که بر اساس آمار حدود ۷ میلیون خانوار مستأجر در کشور وجود دارد و ۱۹ میلیون نفر نیز بد مسکن هستند.

این کارشناس اقتصادی توضیح داد: با اینکه دولت بارها مهلت ثبت‌نام این طرح را تمدید کرده، اما نیمی از ظرفیت این طرح ثبت‌نام شده است و عملاً برای نیمی دیگر متقاضی نیست و آن‌هم دلیلی به جز شرایط بسیار سخت و خارج از توان اقتصادی مردم، ندارد.

گودرزی گفت: همه اینها در کنار وجود ۲ میلیون و ۵۰۰  هزار واحد مسکونی خالی در کشور که سیاستگذاری غلط باعث عدم ارائه این واحدها به بازار مسکن و در نتیجه گرانی افسارگسیختهٔ شده‌ نیز بر وخامت موضوع می‌افزاید.
 

مشکل قیمت گذاری است نه کمبود مسکن

وی با اشاره به اینکه از دیدگاه کارشناسان مسکن، مشکل اساسی بازار مسکن نه کمبود، بلکه قیمت‌گذاری است، ادامه داد: رهاشدگی و بی‌قانونی قیمت‌گذاری مسکن باید درمان شود، وگرنه ساخت مسکن مشکلی را درمان نخواهد کرد.

این کارشناس گفت: سؤالی که پیش می‌آید این است که چه کسی حاضر است ۵۰۰ میلیون تومان صرف خرید مسکنی کند که در اکثر زیرساخت‌ها مشکل خواهد داشت. خانه‌هایی که وسط بیابان ساخته می‌شود، مشکلی را از مستأجران حل نمی‌کند هیچ، چه‌بسا مشکلات آنها را بیشتر هم می‌کند.
 

پیشنهادی به دولت سیزدهم برای ساخت مسکن

گودرزی در پایان گفت: کارشناسان مسکن چند پیشنهاد به دولتمردان در خصوص این طرح دارند که با زمینه‌سازی و اجرایی‌شدن آنها ساخت مسکن به سامان‌دهی بازار و کاهش قیمت‌ها کمک خواهد کرد.

وی پیشنهادات خود را در قالب چهار محور به شرح ذیل ارائه کرد.

۱- کنترل و ساماندهی بازار مسکن با ارائه لایحهٔ «قانون بهای تمام شده مسکن» به مجلس

۲- گنجاندن شرط محل تولد همانند شرط پنج سال سکونت برای تقاضاکنندگان، به‌منظور تسهیل مهاجرت معکوس.

۳- وضع قوانین سخت‌گیرانه برای خریدوفروش و سوداگری در بازار مسکن از طریق عدم اجازه فروش در کوتاه‌مدت (واحد‌های مسکونی حداقل ده سال اجازه فروش نداشته باشند)، وضع قوانین سختگیرانه برای واحد‌های مسکونی خالی و خودداری از وضع قوانینی که جنبه نوازش محتکران و سوداگران را دارد، وضع مالیات سنگین بر معاملات مسکن، توجه بیشتر به بافت‌های فرسوده، به‌جای گسترش شهرها و تمرکززدایی از طریق اجرای درست طرح‌های آمایش سرزمینی.

۴- شناسنامه‌دار کردن آگهی‌های مسکن و مبنا قراردادن قیمت‌های پیشنهادی برای اخذ مالیات به‌عنوان خوداظهاری.
 

انتهای پیام/
نویسنده: محمد حسین رضائی شیخلر سفلی