زن شهیده ای که تا آخرین لحظه از چادر غافل نماند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ایلام بیدار ، با غروب ستاره‌ها، خورشید خاموش نمی‌شود و کابوس شب، بر دامن سپید روز نخواهد نشست. چه خوش باورند دشمنانی که با خاموش کردن شمع‌ وجود مظلومان، در جستجوی رسیدن به جاودانگی‌اند غافل از آن که خون مظلوم، رستاخیزی از حقانیت و ابدیت است که ریشه‌ی ظلم را از بیخ و بن خشک خواهد ساخت و خانه‌های عنکبوتی‌شان را در هم خواهد کوبید.

چه بسا مظلومانی که در اوج مظلومیت و گمنامی در خاک و خون غلطیدند و پر کشیدند، اما خونشان برای گواهِ تاریخ کماکان در حال جوش و خروش است و این نشان سرخ را از مکتب مولایشان اباعبدالله ‌الحسین (ع) با بهای عشق خریده‌اند. 

در این بین کم‌نظیرند شیر زنانی که زینب وار پای در رکاب عشق و درد نهادند و سرانجام مزد عاشقی خود را با نوشیدن شهد شیرین شهادت از دست خدای خویش گرفتند. 

امروز، به نیابت از زنان شهیده‌‌ی با ایمان، در خدمت یکی از خانواده‌های این عزیزان هستیم که بنا به گفته برادر بزرگوارشان، اولین شهیده زن کارمند بانک کشاورزی است.

در ادامه مطلب، گفتگوی ما را با این برادر عزیز خواهید خواند.

لطفا خودتان را معرفی بفرمایید.

بنده اکبر میرابی برادر شهید پریوش میرابی، جانباز 10درصد و کارمند بازنشسته آموزش و پرورش می‌باشم که در حال حاضر  مشغول تدریس در مقطع ابتدایی در  مدرسه ایثار و شهید فاطمی شهر ایلام هستم.

بیوگرافی شهیده گرانقدر را لطف می کنید؟

ما یک خانواده یازده نفره بودیم ۶ خواهر و ۳ برادر که پریوش ششمین فرزند خانواده ،در ۲۶ آذر سال ۱۳۳۸ در شهر ایلام متولد شد. 

 لطفا از زندگی و دوران تحصیل تا زمان شهادت شهیده توضیح مختصری بفرمایید؟

پریوش مانند دیگر هم سن و سالهایش با رسیدن به سن هفت سالگی به مدرسه رفت. بعد از گذراندن دوره راهنمایی وارد دبیرستان شد که این دوران هم زمان شده بود با سالهای مبارزات انقلابی و ضد پهلوی مردم. 

در آن زمان رژیم شاهنشاهی با اعمال تبعیض ها و ستم‌های مضاعف به مردم،  آنها را از هر نظر در تنگنا و مشقت قرار داده بود ،ظلم خفقان نیز سرتاسر ایران را در بر گرفته بود. 

پریوش نیز همپای مردم و همراه دوستان دبیرستانی اش در تظاهرات خیابانی شرکت می کرد و همزمان از درس و مدرسه هم غافل نبود تا اینکه در سال ۱۳۵۸ مقطع دبیرستان را مشت سر گذاشت و مدرک دیپلم خود را کسب کرد. 

در آغاز آبان ماه ۵۸ به عنوان ماشین نویس در اداره دارایی مشغول به کار  شد و چون حال و هوای انقلابی در سر داشت و نمی‌توانست نسبت به حوادث و اتفاقات اطراف خود بی توجه باشد و می خواست به هر طریقی بین مردم و همراه با آنها باشد، معلمی را بر پشت میز نشینی ترجیح داد و در دبستان آذر پیرای شهر ایلام به تدریس  دانش آموزان تجدیدی همت گمارد.

در این زمان بود که جنگ تحمیلی آغاز شد و استان ایلام به علت داشتن مرز مشترک با عراق، در معرض حملات متعدد دشمن قرار گرفت. 

پریوش در این ایام تصمیم به تغییر شغل خود گرفت و با مراجعه به بانک کشاورزی به عنوان ماشین نویس موقتی مشغول بکار شد که در مدت دو هفته به بخاطر حسن اخلاق و رفتار، رضایت کامل مسئولان بانک را بدست آورد و به عنوان ماشین نویس به اسنخدام رسمی بانک درآمد.

ایشان در زمان استخدام چند سال داشتند؟ 

پریوش در سن ۲۲ سالگی به استخدام بانک کشاورزی درآمد. همیشه سربه‌زیر و دلسوز بود. بخشی از حقوق خود را برای دستگیری از فقرا درنظر گرفته بود و بخش عمده‌ای از آن را مبلغ نیز خرج خانواده‌اش می‌کرد‌. مقدار ناچیزی را هم برای رفع احتیاجات شخصی خود بر می داشت.

در مورد نحوه‌‌ی شهید شدن ایشان بفرمایید؟ 

در ۱۸ آذر سال ۱۳۶۰ بود که شهر ایلام توسط رژیم بعثی متجاوز مورد بمباران هوایی قرار گرفت. آن زمان شهیده در محل کارش بود. ساعت ۱۲ بود که بمباران شروع شد. آنگونه که دوستش تعریف می کرد گویا در آن لحظه همه به پناهگاه پناه برده بودند، اما شهید چون چادرش را جا گذاشته بود، به بانک برگشته تا آن را بردارد. در همان لحظه مورد اصابت ترکش به ناحیه سر و گردن قرار می‌گیرد و در بانک شهید می شود.

 از خصوصیات اخلاقی شهیده برای ما تعریف کنید؟ 

پریوش به حجاب خیلی اهمیت می داد. همیشه  احترام بزرگتر‌ها را داشت مخصوصا احترام و توجه به پدر و مادرم.خیلی دلسوز و مهربان بود. 

وقتی شهید شد جای خالی اش خیلی احساس می شد. پدر و مادرم دل تنگشان را با بو کردن و بوسه زدن به جانمازش آرام می کردند.

شما بیان کردید که اولین شهید زن در بانک کشاورزی کشور است؟

بله من پیگیری و بررسی کردم به این نتیجه رسیدم که شهیده پریوش اولین شهیده‌ی زن کارمند بانک کشاورزی است، ولی متاسفانه هیچ شعبه بانک کشاورزی در هیچ جا و حتی شهرستان ایلام به اسم  ایشان نیست و حتی در جامعه هم  هیچ اسمی از شهیده پریوش برده نشده است و  این یک گلایه ای هست که از مسئولین داریم.

سپاسگزارم از زمانی که در اختیار ما قرار دادید. اگر حرف یا مطلب دیگری هست بفرمایید؟

ممنونم از شما به خاطر فرصتی که در اختیار بنده قرار دادید. صحبت از گلایه‌ی بنده از مسئولین بنیاد شهید و مسئولین بانک کشاورزی شد. من به دفعات پیگیر بودم تا حداقل در شعبه‌ای از بانک کشاورزی که خواهرم در آنجا شهید شده در کنار اسم شعبه حتی در داخل پرانتز اسم شهیده ذکر شود. ولی متاسفانه تا کنون در این مورد هیچ اقدامی انجام صورت نگرفته است.

ما به عنوان خانواده‌های شهدا حداقل کاری که برای زنده نگه داشتن خون شهدا می توانیم انجام دهیم این است که نامشان را در یادها حفظ کنیم و از مسئولین عزیز انتظار داریم این دل خوشی را با همکاری در زمینه‌های ذکر شده به ما بدهند.

انتهای پیام/ک