به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نادری یکی از بانوان اراکی که در حوادث سالهای پیش از انقلاب حضور داشته در گفتگو با دیار آفتاب با اشاره به فقر، بی عدالتی و بی بهره بودن از حداقل امکانات زندگی بسیاری از مردم، گفت: در آن زمان اینگونه مسائل و مشکلات در میان مردم بسیار زیاد بود به طوری که مردم نان شب هم نداشتند تا شکم خود را سیر نگه دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,نادری افزود: با اینکه بچه شهر بودم و نسبت به بسیاری از هم سن و سالان خود وضعیت بهتری داشتم، تا ۱۶ سالگی از امکانات عادی زندگی حتی آب و برق برخوردار نبودیم و رژیم پهلوی اینگونه امکانات اولیه را از مردم دریغ می کرد تا جایی که مجبور بودیم از جوی آب برای شستشو استفاده کنیم.
این بانوی اراکی که بعد از ازدواج به تهران نقل مکان می کند در رابطه با جنایت رژیم پهلوی در حادثه ۱۷شهریور ۵۷ می گوید: در آن جنایت که مردم توسط دژخیمان پهلوی به رگبار بسته شدند، بسیاری از جوانان دست خود را به خون هم وطنان آغشته کرده بودند و به نشانه نمایش دادن این جنایت هولناک آن را به دیوار های شهر می زدند که من هم شاهد آن بودم.
وی تصریح کرد: حتی به یاد دارم مادری را که با چشمانی اشکبار به دنبال جنازه فرزندش در میان کشته شدگان می گشت و به دلیل تعدد کشته شدگان در نهایت هم موفق به پیدا کردن او نشد.
نادری خاطرنشان کرد: بارها پیش آمد که در راهپیمایی ها شرکت داشتم و صدای تیراندازی و حرکت تانک ها در خیابان های شهر را می شنیدم ولی هر بار موفق شدم با پنهان شدن از دست جلادان پهلوی، جان سالم به در ببرم تا امروز راوی این جنایات غیر قابل بخشش باشم.
انتهای پیام/
نادری افزود: با اینکه بچه شهر بودم و نسبت به بسیاری از هم سن و سالان خود وضعیت بهتری داشتم، تا ۱۶ سالگی از امکانات عادی زندگی حتی آب و برق برخوردار نبودیم و رژیم پهلوی اینگونه امکانات اولیه را از مردم دریغ می کرد تا جایی که مجبور بودیم از جوی آب برای شستشو استفاده کنیم.
,این بانوی اراکی که بعد از ازدواج به تهران نقل مکان می کند در رابطه با جنایت رژیم پهلوی در حادثه ۱۷شهریور ۵۷ می گوید: در آن جنایت که مردم توسط دژخیمان پهلوی به رگبار بسته شدند، بسیاری از جوانان دست خود را به خون هم وطنان آغشته کرده بودند و به نشانه نمایش دادن این جنایت هولناک آن را به دیوار های شهر می زدند که من هم شاهد آن بودم.
,وی تصریح کرد: حتی به یاد دارم مادری را که با چشمانی اشکبار به دنبال جنازه فرزندش در میان کشته شدگان می گشت و به دلیل تعدد کشته شدگان در نهایت هم موفق به پیدا کردن او نشد.
,نادری خاطرنشان کرد: بارها پیش آمد که در راهپیمایی ها شرکت داشتم و صدای تیراندازی و حرکت تانک ها در خیابان های شهر را می شنیدم ولی هر بار موفق شدم با پنهان شدن از دست جلادان پهلوی، جان سالم به در ببرم تا امروز راوی این جنایات غیر قابل بخشش باشم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه