به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خبرنگار بلاغ از مازندران؛ پسر جوان پس از سال‌ها تلاش و پشتکار فراوان توانسته بود مبلغی را برای خود پس‌انداز کند، او با کمک اطرافیانش نسبت به ساخت سرپناهی برای آغاز روزهای قشنگ زندگی مشترک خود اقدام می‌کند تا بتواند در همان ابتدای زندگی در زیر سقف خانه شخصی خودشان یک زندگی آرام و بی‌دغدغه و آبرومندی را در گذر ایام داشته باشند اما در این راه با بی‌مهری‌هایی مواجه شده و به ناچار باید زندگی خود را در خاموشی و سرما سپری کنند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, , بلاغ, بلاغ,وی در این باره گفت: در سال ۹۰ به هر زحمت و سختی که بود با لطف خداوند و کمک اطرافیان، خانه‌ای در روستای “درزیکلا” از توابع بخش مرکزی نوشهر ساختم.
این جوان نوشهری بیان داشت: قبل از ساخت واحد مسکونی به بنیاد مسکن مراجعه کردم، و طبق نظر کارشناس مربوطه قرار گرفتن محل احداث خانه در بافت روستایی تایید شد به همین منظور به دنبال جواز ساخت رفتم اما مسئولان محلی نظر دیگری داده و گفتند که محل مورد نظر، خارج از بافت روستایی است.
وی اضافه کرد: با وجود تلاش‌های زیاد به نتیجه‌ای نرسیدم و به دلیل اینکه موضوع ازدواج پیش آمد، بنابراین ساخت خانه را آغاز و به اتمام رساندم، اکنون پس از ۱٫۵ سال برای دریافت خدمات گاز و برق اقدام کردم اما می‌گویند چون در خارج از بافت روستایی خانه ساخته‌ام نمی‌توانم از این خدمات استفاده کنم.
جوان نوشهری در ادامه، گفت: طبق مستندات و مدارک موجود، در همان سال نخست به علت اشتباه مهندس بنیاد مسکن به من جواز ندادند، حتی فیش پول واریزی به حساب بنیاد مسکن را به همراه دارم، اما به درخواستم توجهی نشد.
وی تصریح کرد: بنیاد مسکن معتقد است که بنای مذکور با بافت روستا ۱۰ متر فاصله دارد و به همین بهانه به کمیسیون ماده ۹۹ ارجاع داده شد که در آنجا مبلغ ۴۷ میلیون و ۳۵۰ هزار ریال برایم جریمه بریدند.
جوان نوشهری با تاکید بر اینکه به دفعات زیاد برای حل مشکلم نزد بخشدار مرکزی نوشهر رفتم اما اهمیتی به درخواستم داده نشد، افزود: همه اینها در حالی است که پس از من نیز افراد دیگری در مجاورت منزل مسکونی‌ام خانه ساخته و دارای تمامی خدمات رفاهی مانند برق و گاز و آب هستند.
وی بیان داشت: اگر منزل من داخل بافت روستایی نبوده و تخلف کرده‌ام پس چرا اجازه دادند تخلفات دیگری نیز در این نقطه صورت بگیرد؟
حال این سوال نیز مطرح است در حالی که همواره از سوی بزرگان بر کمک به جوانان و رفع موانع و دغدغه‌های‌شان برای تسهیل در امر خداپسندانه و مقدس ازدواج تاکید شده، چگونه است که برای ارائه خدمات معمول برق و گاز به این زوج جوان نوشهری از سوی مسئولان امر در نوشهر توجهی نمی‌شود.
آیا این شایسته است در جایی که می‌توان خدمات ارائه داد آن هم به یک زوج جوان، به بهانه برخی بخشی‌نگری‌ها و اعمال سلیقه‌ها از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرد.
آیا در اتفاقی که برای این زوج جوان افتاده است باید نظر کارشناس اول را قبول کرد یا کارشناسان بعدی را و چرا باید نظرات آنقدر متفاوت باشد که به قیمت پرداخت حدود ۵ میلیون تومان برای یک جوان روستایی که با هزار امید و آرزو زندگی جدیدی را آغاز کرده است، تمام شود.
بی‌شک با توجه به دغدغه‌هایی که در نزد نماینده مردم نوشهر و چالوس در مجلس شورای اسلامی و فرماندار شهرستان نوشهر نسبت به حوزه جوانان و تلاش‌های دلسوزانه و حکیمانه آنها در حل مشکلات و دغدغه‌های جوانان این منطقه در امور مختلف و به‌ویژه تسهیل در امر ازدواج‌شان دارند، انتظار می‌رود تا با تدبیر مدبرانه خود نور امید به آینده‌ای روشن‌تر را در زندگی این زوج جوان نوشهری جاری سازند.
امید که چراغ هیچ خانه‌ای خاموش نباشد و در این خزان طبیعت که سوز و سرما را با خود به همراه دارد، اشخاصی نباشند که به دلیل بی‌توجهی‌های دیگران از نعمت رفاه و آسایش بی‌بهره بمانند.
وی در این باره گفت: در سال ۹۰ به هر زحمت و سختی که بود با لطف خداوند و کمک اطرافیان، خانه‌ای در روستای “درزیکلا” از توابع بخش مرکزی نوشهر ساختم.
این جوان نوشهری بیان داشت: قبل از ساخت واحد مسکونی به بنیاد مسکن مراجعه کردم، و طبق نظر کارشناس مربوطه قرار گرفتن محل احداث خانه در بافت روستایی تایید شد به همین منظور به دنبال جواز ساخت رفتم اما مسئولان محلی نظر دیگری داده و گفتند که محل مورد نظر، خارج از بافت روستایی است.
وی اضافه کرد: با وجود تلاش‌های زیاد به نتیجه‌ای نرسیدم و به دلیل اینکه موضوع ازدواج پیش آمد، بنابراین ساخت خانه را آغاز و به اتمام رساندم، اکنون پس از ۱٫۵ سال برای دریافت خدمات گاز و برق اقدام کردم اما می‌گویند چون در خارج از بافت روستایی خانه ساخته‌ام نمی‌توانم از این خدمات استفاده کنم.
جوان نوشهری در ادامه، گفت: طبق مستندات و مدارک موجود، در همان سال نخست به علت اشتباه مهندس بنیاد مسکن به من جواز ندادند، حتی فیش پول واریزی به حساب بنیاد مسکن را به همراه دارم، اما به درخواستم توجهی نشد.
وی تصریح کرد: بنیاد مسکن معتقد است که بنای مذکور با بافت روستا ۱۰ متر فاصله دارد و به همین بهانه به کمیسیون ماده ۹۹ ارجاع داده شد که در آنجا مبلغ ۴۷ میلیون و ۳۵۰ هزار ریال برایم جریمه بریدند.
جوان نوشهری با تاکید بر اینکه به دفعات زیاد برای حل مشکلم نزد بخشدار مرکزی نوشهر رفتم اما اهمیتی به درخواستم داده نشد، افزود: همه اینها در حالی است که پس از من نیز افراد دیگری در مجاورت منزل مسکونی‌ام خانه ساخته و دارای تمامی خدمات رفاهی مانند برق و گاز و آب هستند.
وی بیان داشت: اگر منزل من داخل بافت روستایی نبوده و تخلف کرده‌ام پس چرا اجازه دادند تخلفات دیگری نیز در این نقطه صورت بگیرد؟
حال این سوال نیز مطرح است در حالی که همواره از سوی بزرگان بر کمک به جوانان و رفع موانع و دغدغه‌های‌شان برای تسهیل در امر خداپسندانه و مقدس ازدواج تاکید شده، چگونه است که برای ارائه خدمات معمول برق و گاز به این زوج جوان نوشهری از سوی مسئولان امر در نوشهر توجهی نمی‌شود.
آیا این شایسته است در جایی که می‌توان خدمات ارائه داد آن هم به یک زوج جوان، به بهانه برخی بخشی‌نگری‌ها و اعمال سلیقه‌ها از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرد.
آیا در اتفاقی که برای این زوج جوان افتاده است باید نظر کارشناس اول را قبول کرد یا کارشناسان بعدی را و چرا باید نظرات آنقدر متفاوت باشد که به قیمت پرداخت حدود ۵ میلیون تومان برای یک جوان روستایی که با هزار امید و آرزو زندگی جدیدی را آغاز کرده است، تمام شود.
بی‌شک با توجه به دغدغه‌هایی که در نزد نماینده مردم نوشهر و چالوس در مجلس شورای اسلامی و فرماندار شهرستان نوشهر نسبت به حوزه جوانان و تلاش‌های دلسوزانه و حکیمانه آنها در حل مشکلات و دغدغه‌های جوانان این منطقه در امور مختلف و به‌ویژه تسهیل در امر ازدواج‌شان دارند، انتظار می‌رود تا با تدبیر مدبرانه خود نور امید به آینده‌ای روشن‌تر را در زندگی این زوج جوان نوشهری جاری سازند.
امید که چراغ هیچ خانه‌ای خاموش نباشد و در این خزان طبیعت که سوز و سرما را با خود به همراه دارد، اشخاصی نباشند که به دلیل بی‌توجهی‌های دیگران از نعمت رفاه و آسایش بی‌بهره بمانند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه