به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پریسا صبوری، مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار در گفتگو با خبرنگار مرآت، ضمن تشریح آداب و رسوم مردم شهرستان گرمسار در ماه مبارک رمضان گفت: از دیر باز در شهرستان گرمسار با نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان با همیاری و تعاون، بانوان هر محله در روستاها، شروع به پخت نان برای مصرف خانوار در طول ماه مبارک می‌کردند. آن‌ها هر روز مبادرت به پخت نان برای یک خانواده درمحله خود می‌کردند و به این صورت امر سخت پخت نان برای مصرف یک ماه را در عرض یک هفته تا شروع ماه مبارک و با همکاری یکدیگر به پایان می‌رساندند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار با توصیف روحیه احسان در میان مردمان این بوم، بیان کرد: در گرمسار از قدیم تا به امروز بر این باور بوده‌اند که هیچ سفره‌ای با برکت‌تر از سفره ما رمضان نیست و ساکنین یه محله و یا کوچه به خصوص در ایام گذشته عادت داشتند تا از آنچه برای افطار برای خود آماده می‌کردند برای همسایگان و خویشان خود ببرند تا در این میان اگر همسایه یا خویشاوند نیازمندی دارند با این کار زیبا و آبرومندانه، از افطاری مقوی و مناسبی بهره‌مند شود.
,وی در ادامه افزود: در این دیار مادران و مادربزرگ‌ها بر این باور بوده و هستند که آنچه در ماه مبارک خورده می‌شود باید از انرژی و قوت خوبی برخوردار باشد و بقول خودشان «قوت دلشان» باشد به‌طور مثال پای ثابت سفره‌های افطار، آش‌های مقوی مانند آش بلغور بوده است. همین‌طور از خوردنی‌های مغذی مانند رنگینک و غذایی فرنی شکل، برای سفره افطار بهره می بردند.
,صبوری در ادامه به معرفی سایر خوردنی‌های سفره افطار در این شهرستان پرداخت و عنوان کرد: در صورت تقارن ماه مبارک مقارن با فصل سرما، حلواهایی مانند حلوای اماج و حلوای کنجدی پخته و مصرف می‌شد. البته در بیابانک هنوز هم حلوای کنجدی را که ماندگاری خوبی هم دارد؛ مصرف می‌کنند. در گذشته گولاچ به عنوان خوردنی شیرین بعد از افطار و به‌جای زولبیا و بامیه کنونی، پخته و مورد مصرف قرار می‌گرفت.
,مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار ضمن تأکید بر شرکت مردم در مراسمات ماه مبارک از قدیم الایام تاکنون بیان کرد: در گذشته جزء خوانی قرآن و مراسم احیای شب‌های قدر در منزل بزرگترها و یا در مسجد برگزار می‌شد اما امروزه این مراسمات عموماً در زینبیه‌ها و مساجد برگزار می‌شود و همچنین بنا بر باور قدیمی مردم که شب عید فطر هر کجا مهمان باشند، فطریه بر گردن میزبان است؛ شب آخر ماه مبارک مهمانی افطار برگزار نمی‌شد و همه در منزل خودشان می‌ماندند.
,وی به توصیف رسوم عید فطر در این شهرستان پرداخت و اظهار کرد: اگر در اقوام و خویشاوندان خانواده داغداری وجود داشت که بیش از 40 روز از مرگ عزیزشان می‌گذشت؛ بزرگترهای خاندان حنا درست می‌کردند و یا لباسی نو برای خانواده متوفی می‌بردند و آن‌ها را از سوگ در می‌آوردند.
,صبوری در ادامه تصریح کرد: با توجه به این که عید جز فطر بزرگترین اعیاد مسلمین است؛ خانواده‌های صاحب عزا از صبح سفره‌ای پهن کرده و در آن خوراکی‌هایی مانند شیر برنج، حلوا، نان، پنیر، سبزی و چای گذاشته و از مهمانانی که به منظور تسلی خاطرشان می‌آمدند؛ پذیرایی می‌کردند و همچنین مردم برای روز عید فطر نان‌هایی به نام نان کیلایی که نوعی نان پخته شده با دنبه بود و نان قندی درست و صبحانه روز عید را با خوردن نان جدید آغاز می‌کردند.
,مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار با شرح رسم عیدی بردن برای نوعروسان خاطر نشان کرد: اگر دختری نامزد کرده بود و به اصطلاح قولش را گرفته بودند، روز عید فطر مادر داماد ته‌چین درست کرده و به عنوان ناهار با بزرگان خاندان داماد به همراه یک تکه لباس و یا طلا برای خانواده عروس برده و خودشان هم برای ناهار در خانه عروس می‌ماندند و به این شکل مراسم عید دیدنی و عیدی بردن برای عروسشان را به جا می‌آوردند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه