استکبار ستیزی، رمز جنبش های دانشجویی ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از "دانشجونیوز"، محمد امین حیدری// آذر سال ۱۳۳۲و ۱۳۵۷ یادآور قیام های آگاهانه دانشجویان مسلمان و هوشیار انقلاب اسلامی علیه ظلم و ستم آمریکا و رژیم دیکتاتور پهلوی بود که تجلی بخش آیه 15 سوره انفال می باشد که: ای اهل ایمان هر گاه با تهاجم و تعرض کافران در میدان جنگ رو برو شدید مبادا از بیم آنها پشت(به دشمن) کرده و از جنگ بگریزید.

واقعه ۱۶ آذر که موجب به شهادت رسیدن سه تن از دانشجویان دانشگاه تهران به خاطر اعتراض به ورود نیکسون، معاون رئیس جمهور آمریکا و یکی از طراحان و دست اندکاران کودتای ۲۸ مرداد صورت گرفت نقطه عطف فعالیت‌های جنبش دانشجویی علیه شاه و و زیاده خواهی ها و مداخله گری های بیگانگان بوده، حادثه ای که برای نخستین بار با درگیر کردن توده ی عظیمی از دانشجویان مذهبی و مسلمان در جریان مبارزات سیاسی، به تحرکات دانشگاهی برای مقابله با ظلم و استبداد، جان تازه ای داد، روندی که تا پیروزی انقلاب اسلامی متوقف نشده و تا ابد در تاریخ جاودانه خواهد ماند.

طبق فرموده مقام معظم رهبری ۱۶ آذر مال دانشجوی ضد آمریکا است، مال دانشجوی ضد سلطه است، دانشجویی که استکبار و ظلم را بر نمی تابد و با جان و دل در مقابلش می ایستد و با مشت های گره کرده «نه» می گوید و چه خوش گفت آن پیر سفر کرده که آمریکا شیطان بزرگ است.

در آن روزهای سیاه حکومت طاغوت تنها تشکل دانشجویی و البته اصلی ترین تشکل دانشجویی انجمن اسلامی دانشجویان بود، این تشکل برخلاف سایر تشکل ها و جریانات سیاسی آن روز که یا خود در کودتا نقش داشتند و یا به نحوی در به ثمر رسیدن کودتا نقش ایفا می کردند، به صورت اصولی با انسجام بخشی به نیروهای مذهبی درون دانشگاه بدون جبهه گیری های سیاسی به مبارزه با دولت کودتا برآمده بودند.

نکته ای که در اندیشه دانشجویان دهه 30 مشاهده می شود و از اسم بزرگترین تشکل دانشجویی آن زمان هم مشخص است، خط مشی اسلامی حرکت و مبارزه دانشجویان است، تا جایی که دفتر این تشکل محل پرورش و تربیت دانشجویانی می شود که در جریان انقلاب اسلامی بسیار موثر و کارآفرین بوده اند و از دل آن دانشگاه ها شخصیت هایی همچون شهید چمران و دکتر علی شریعتی و شهدای 16 آذر بیرون می آید.

دانشجویان مظلوم دانشکده ی فنی دانشگاه تهران به نام های مهدی شریعت رضوی، مصطفی بزرگ نیا و احمد قند چی در آن روز نکبت به شهادت رسیدند و روز بعد از این واقعه، نیکسون به ایران آمد و در همان دانشگاه روی خون های هنوز خشک نشده فرزندان این ملت دکترای افتخاری گرفت و چه خوب روزنامه آن روز اشاره به سنت دیرینه قربانی کردن ایرانیان کرده بود و نوشته بود " آقای نیکسون ! وجود شما آنقدر گرامی و عزیز بود که در قدوم شما سه نفر از بهترین جوانان این کشور، یعنی دانشجویان دانشگاه را قربانی کردند" . . .

حال با گذشت قریب به شصت سال از این حادثه و سپری شدن حوادث و جریانات گوناگون، امروز جنبش دانشجویی و دانشگاه های ایران در برابر حجم تازه ای از تفکرات و تئوری ها قرار گرفته است؛ جریان هایی که اگر به دقت مورد بررسی و تحلیل های کارشناسی قرار نگیرند حوادثی به مراتب تلخ تر از حادثه ی 16 آذر را خلق می کنند.

دردآور تر از مظلومیت سه همکلاسی آسمانی 16 آذر 32 ، آلوده کردن نام و هویت انجمن های اسلامی بدست کسانی است که امروز وقیحانه در شبکه های کمونیست عرض اندام می کنند و از مارکسیست سخن می رانند و هویت اسلامی نظام اسلامی ما را به سخره می گیرند این در حالی است که هرکز جایی برای لائیک ها نه تنها در انجمن های اسلامی و دانشگاه های ایران بلکه در فرهنگ غنی اسلامی ملت ایران نیز وجود نداشته و ندارد.

در جریان حوادث روز 16 آذر می بینیم، هنگام حمله ی گارد حکومتی به دانشکده ی فنی، یکی از دانشجویان فریاد می زند " دست نظامیان از دانشگاه کوتاه !!!" و هنوز سخنش پایان نیافته آماج گلوله های کینه دژخیمان می شود و متاسفانه امروزه برخی در تلاشند که وطن دوستی دوستان دانشجویمان را به بی راهه بکشند و اصل قیام آنها را به گونه دیگری جلوه دهند.

گرچه دانشجویان همیشه در صحنه ایران اسلامی طی تاریخ انقلاب اسلامی بارها ثابت کردند،که با تأسی از قیام امام حسین (ع )، زیر بار ذلت و خواری نمی‌روند و با روحیه شهادت‌طلبی همواره بر دشمن غلبه می‌کنند ولی طی سال های اخیر مرضی به جان برخی از دانشگاه های کشور افتاده که عده ای، هر چند اندک، را دچار فساد فکری و فرهنگی کرده است و سعی دارند در این بستر آماده شده توسط دانشجویان مذهبی و انقلابی، اندیشه های ضد اسلامی را ترویج داده و با برگزاری برنامه های جنجالی و ضد ارزشی و دعوت از بعضی افراد مساله دار و بعضا برخی افراد تندرو و حامیان فتنه سال 88 فضای علمی دانشگاه را به جولانگاه سیاسیون و احزاب منحله سیاسی تبدیل کنند.

این نیروهای جهت داده شده در این روز دست به اغتشاش می زنند و فیلم لااباگری های خود را دو دستی تقدیم رسانه های بیگانه می کنند و طی مصاحبه با آن شبکه هایی که هنوز دست گردانندگانشان به خون دانشجویان این مملکت  آغشته است ارادت خود را به دوستان آمریکایی و سگ های صهیونیستشان اعلام می کنند.

به هر حال این روزها دانشگاه بیش از هر زمان دیگری در معرض نگاه کثیف و توطئه گرانه دشمنان ایران اسلامی قرار گرفته است و مستکبران عالم با سلاح جنگ نرم و ناتوی فرهنگی با ایجاد فتنه و فاصله انداختن میان مردم و ولایت ،در صدد ضربه زدن به انقلاب اسلامی ایران می باشند .

وظیفه دانشجویان پیرو خط امام و رهبری این است که با بینش عمیق از شرایط حساس کنونی و درک لزوم وحدت و بصیرت برای مقابله با فتنه های رنگارنگ استکبار به حرمت خون شهیدان و حفظ و صیانت از سرزمین ایران اسلامی،‌ فضای دانشگاه را برای خائنان به ایران تنگ کرده و فرصت لجن پراکنی و توهین به مقدسات ملت مسلمان ایران را از مستکبران شرق و غرب بگیرند.

انتهای پیام/پ