logo
چهارشنبه 29 مهر 1405 | چهارشنبه 21 اكتبر 2026 |
اخبار داغ
  1. فصل ناآرام رؤیاها؛ تب تند جشنواره‌ها در کالبد رخوت‌زده سینما و تئاتر
  2. دو دوزه بازی های پاکستان به بهانه میانجی گری بین تهران- واشنگتن/ سفرهای "عاصم منیر" به نام میانجی گری به کام کاهش قیمت نفت!
  3. روسیه و‌ پاکستان می توانند توافق اسلام آباد را احیا کنند/ انتقال اورانیوم از کشور شایعه است
  4. حقوق بازنشستگان زیر فشار تورم؛ فاصله مستمری تا هزینه‌های زندگی چقدر است؟
  5. دو نفتکش متخلف در تنگه هرمز متوقف شدند
  6. بیرق بیداری؛ صدای پای آزادی از کوچه‌پس‌کوچه‌های تبریز
  7. بازی با نام‌های جنجالی برای داغ کردن آنتن دیجیتال؟/ از ادعای شکایت چهره‌های سیاسی تا تکذیب صریح ثابتی
  8. چگونه کنترل تنگه هرمز به سلاح قدرتمند ایران تبدیل شد؟/ "مادر بمب ها" تهدید یا مانور رسانه ای!
  9. دولت فرانسه در مهار اعتراضات دانش‌آموزی ناکام مانده است/ برخورد خشونت‌آمیز پلیس به تشدید اعتراضات دامن زد
  10. زنگ خطر عفونت‌های تنفسی در مدارس؛ آنفلوآنزا در آستانه اوج‌گیری؟
  11. با بیش از ۴۰ شناور متخلف برخورد شد
  12. پیام رهبر انقلاب در پی افتخار آفرینی تیم امید کشتی آزاد
  13. عاشقانه‌ای در بند سیاست؛ بازی با تاریخ در قاب مشروطه
  14. جنجال فوتبالیست سابق علیه صداوسیما؛ تلهٔ عوام‌زدگی یا آینهٔ خشم عمومی؟
  15. اعتراضات فرانسه چه ارتباطی با حمله آمریکا به ایران دارد؟/ جنگی که تاثیرش جهانی شد!
  16. ناوهای آمریکایی جرئت نزدیک شدن به تنگه هرمز را ندارند/ دشمن اشتباه محاسباتی کند معادلات را پشیمان کننده تغییر خواهیم داد
  17. تهدیدهای ترامپ علیه ایران؛ اهرم فشار برای بازگشایی تنگه هرمز
  18. ضیافت چوب و خیال در قلب پایتخت؛ آنچه در جشنواره تئاتر عروسکی خواهیم دید
  19. طنین سازها فراتر از پایتخت؛ از غوغای شیراز تا صحنه‌گردانی در ۴۰ شهر
  20. فرانسه با صدای آزادی، آزادی را خفه کرده است/ عدالت جویی نسل نو دامن دولتمردان فرانسوی را گرفته است

نفیر خونخواهی دانشجو، تضمین انقلاب ارزش ها

نفیر خونخواهی دانشجو، تضمین انقلاب ارزش ها
اهمیت و حرمت حرکت سیاسی یان در آن بود که خود را از بند روشنگری گسسته و از همراهی با مردم احساس شرم و آزرم نکرده و پا به پای مردم پیش آیند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  مجتبی صالحی فر، کارشناس ارشد علوم سیاسی در یادداشتی در پایگاه خبری تحلیلی بام ایران خبر نوشت: فعالیت های سیاسی دانشجویان در ایران عمر طولانی ندارد چرا که دانشگاه های کشور به شکل جدید، قدمتی کمتر از یکصد سال دارد.دانشگاه های ایران در آغاز منحصر به طبقه بالا و اعضای حاکم بوده است .ترکیب بافت دانشجویی در دهه 40 و 50 شمسی به تدریج دچار تغییر شد، این امر زمینه ساز ایجاد تحرک و جنبش دانشجویی کشور گردید و در نتیجه دانشگاه ها در تحولات منجر به پیروزی انقلاب اسلامی و رخداد های پس از آن نقش فعالی ایفا کردند.

جنبش دانشجویی را می توان در سه مرحله تبیین کرد:
مرحله نخست: جنبش دانشجویی با جریان روشنفکری پیوند خورده است و از جریان روشنفکری برخاسته و به آن وابسته است. البته حرکت دانشجویی در عین وابستگی و یا ارتباط با جریان روشنفکرانه به واسطه جوانی دارای التهاب های خاص خود بود و به خاطر روح پاک از قداست و صداقت ویژه ای برخورداربوده و از خدعه و فریب های سیاستکارانه پیچیده بدور بوده است.

مرحله دوم: با اوج گیری انقلاب اسلامی و مردمی در سال های 57-56 جنبش روشنفکری و دانشجویی که خود را پیشتاز جنبش های سیاسی می دانست، ناگهان خود را عقب مانده یافت.مشت های بر افراشته و صداهای آهنگین در اعتراض علیه رژیم ، نه تنها دانشجویان بلکه خرده احزاب  و گروه های سیاسی را به تعجب واداشت. در این شرایط و احوال جریان روشنفکری عمدتا تلاش می کرد که آن را حرکتی نافرجام و کور تعبیر کند، تا عقب ماندگی خود از جامعه را توجیه نماید.
مرحله سوم: در این مرحله اهمیت و حرمت حرکت سیاسی دانشجویان در آن بود که خود را از بند ناف روشنگری گسسته و از همراهی با مردم احساس شرم و آزرم نکرده و پا به پای مردم پیش آیند و برای خود افتخاری بس عظیم در تاریخ ایران خلق کنند.
 
بعد از کودتای 28 مرداد در سال 1332محمد رضا شاه که توانسته بود با اربابان و همچنین دلار های آمریکایی بر اریکه  قدرت بازگردد در صدد برآمد تا پایه های حکومت خود را تثبیت کند، اما غافل از اینکه مقاومت مردم بطور کامل از بین نرفته و در اولین فرصت خشم و انزجار خویش را از حکومت نشان خواهند داد.

آیزنهاور رئیس جمهور وقت آمریکا طی نطقی در کنگره ، کودتای 28 مرداد را چنین توصیف کرده بود:"پیروزی سیاسی امید بخشی نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزاد، شده است" . از دیدگاه سردمداران استکبار جهانی  سرکوبی یک ملت یعنی پیروزی سیاسی و تثبیت وابستگی(تثبیت اوضاع) ، و قوای خونخوار استعمار و استبداد (قوای آزادی) و بر اساس همین  امضا دولت مصدق را به مسلخ استبداد ستمشاهی کشاند . نیکسون، معاون رئیس جمهور آمریکا در سال 1332 راهی ایران شد. در حقیقت او آمد تا نتیجه سرمایه گزاری 21 میلیون دلاری که سازمان جاسوسی آمریکا (سیا) در راه کودتا و سرنگونی مصدق به کار برده بود را به تماشا بنشیند.
 
ملت در حال افسردگی از نفاق و تفرقه استبداد و رهبری نهضت مقاومت قصد رساندن صدای اعتراض مردم به گوش جهانیان داشتند و تلاش لندن و  واشنگتن را که می خواستند با مشروع جلوه دادن رژیم در کودتا امتیازات مورد نظر خود را در محیط آرام بدست آورند  را خنثی کنند و این برنامه بر دوش کمیته هماهنگی دانشگاه واگذار شده بود.
تظاهرات دانشجویان دانشگاه تهران به عنوان اعتراض به ورود نیس رایت، کاردار جدید سفارت انگلیس در ایران از روز 14آذر 1332 آغاز گردید دانشجویان دانشکده حقوق، علوم سیاسی، پزشکی دندانپزشکی، فنی و داروسازی در دانشکده های خود تظاهرات پرشوری علیه رژیم کودتا برپا کردند.رژیم به خوبی از خشم ملت و خصوصا دانشجویان  نسبت به خود و اربابان آمریکاییش آگاه بود و با تمام قوا متوجه دانشگاه شد.
صبح روز 16آذر 1332 گارد تا دندان مسلح رژیم برای اولین باروارد صحن دانشگاه شد تا فریاد مخالفان را در گلو خفه کند، در یکی از کلاس های درس دانشکده فنی چندین تن از دانشجویان در اعتراض به حضور ماموران گارد، در صحن دانشگاه آن ها را به سخره می گیرند و همین بهانه کافی بود تا آنان وارد کلاس درس شوند و با ایجاد جو رعب و وحشت محیط را برای بهره برداری و گرفتن زهر چشم از دانشجویان آماده سازند.
 
ماموران گارد سه تن از دانشجویان با نام های "مصطفی بزرگ نیا، مهدی شریعت رضوی و احمد قندچی" را به شهادت رساندند.بدین گونه که خون پاک این سه جوان مرزو بوم، نثار قدوم نامیمون رئیس جمهور آمریکا می گردد و رژیم از دست قاتلان اصلی این ماجرا، دکترای حقوق دریافت می کند.
 
حادثه 16آذر به عنوان یک روز مقاومت تاریخی در تاریخ دانشگاه تهران ثبت شد.از آن پس همه ساله به رغم کوشش ساواک و رژیم ، دانشجویان دانشگاه تهران و دیگر دانشگاه های کشور مراسمات گوناگونی به یاد شهیدان آن روز برپا کردند
.بعد از پیزروزی انقلاب اسلامی، این روز مقاومت به نام روز دانشجو نام گزاری می شود.
انتهای پیام/ش

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا  , بام ایران خبر,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه