قطعنامه ای که سند تجاوز عراق علیه ایران شد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، رژیم بعث عراق در 31 شهریور 1359 با طراحی نقشه قبلی به ایران حمله و استقلال و حاکمیت ایران را نقض کرد که یکی از آثار و درواقع اهداف این تجاوز، اشغال بخش وسیعی از سرزمین های ایران بود.

با تجاوز رژیم بعث عراق علیه ایران و اشغال مناطق مرزی ایران از جانب این رژیم غاصب، حقوق بشردوستانه بین المللی را نقض کردند؛ چرا که این رژیم از ارتکاب هیچ جنایت جنگی علیه ایران فرو گذار نکرد!

عراق در این تجاوزات مدعی بود که ایران می خواهد تمامیت ارضی این کشور را زیر سوال ببرد! حتی اگر این ادعای عراق واقعیت هم داشت باید به استناد قرارداد الجزایر اختلافات خود را در طی سه ماه با یک کشور دوست در میان گذاشته تا نسبت به حل و فصل آن اقدام گردد اما تجاوز عراق مشخص کرد که از مفاد قرارداد الجزایر سرپیچی کرده است!

صدام حسین در توجیه تصمیم خود به لغو یک جانبه قرارداد الجزایر در 17سپتامبر1980 خطاب به مجلس عراق، گفت: چون رهبران ایران به طور عمدی با دخالت در امور داخلی عراق از قرارداد الجزایر تخطی کرده‌اند و با پس‌دادن اراضی عراق مخالفت ورزیده‌اند، من در اینجا اعلام می‌کنم که قرارداد سال 1975 به طور یک‌جانبه لغو شده و شط‌العرب به حاکمیت عراق بازگردانده خواهد شد.

ناگفته نماند که این جنگ تحمیلی، تنها خواسته رژیم عراق نبود، بلکه کشورهای دیگری نیز در این جنگ در پی اهدافی بودند. رویای صدام در این جنگ، جداسازی خوستان از ایران و الحاق آن به عراق بود.

بنابراین بعد از سرنگونی رژیم پهلوی و برقرای جمهوری اسلامی، ایران درگیر برخی بازساری ها بود. از این رو عراق و هم سنگرانش زمینه را برای دست یابی به آمال شوم خود مناسب دیدند و آماده حمله شدند. حمله به کشوری گسترده در خاورمیانه با ذخایر نفتی و منابع طبیعی بسیار و چه بسا با صدور انقلابش، دست آنها ار منافع و منابع دیگر کشورهای منطقه نیز قطع شد.

...یازده سال از آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران می گذشت که بالاخره پس از بررسی های فراوان، طی گزارشی از جانب سازمان ملل، دولت بعثی عراق به عنوان نقض کننده حقوق بشر و آغازگر جنگ شناخته شد...

آری، ایران پس از پذیرش قطعنامه 598 و ایجاد آتش بس بین کشورهای ایران و عراق، ایران همواره بر شروع جنگ از سوی عراق پافشاری می کرد که سرانجام پس از گذشت سه سال و نیم در 18 آذر 1370، پس از کارشکنی و حق پوشانی ها، با پی گیری های ایران و تلاش های دبیرکل وقت سازمان ملل، عراق به عنوان آغازگر جنگ معرفی شد.

مفاد قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت که در تاریخ ۲۰ژوئیه ۱۹۸۷ بیان شد به شرح زیر است:

- آمرانه می‌خواهد که ایران و عراق به عنوان نخستین گام در حل اختلاف از طریق مذاکره، آتش بس فوری را رعایت کنند، کلیه عملیات نظامی را در زمین، دریا و هوا قطع کنند و نیروها را بدون درنگ به مرزهای شناخته شده بین المللی بازگردانند.

-از دبیر کل درخواست می‌کند که گروهی از ناظران سازمان ملل را برای تایید، تحکیم و نظارت بر آتش بس و عقب نشینی اعزام دارد و همچنین درخواست می‌کند که دبیر کل ترتیبات لازم را با مشورت با طرفین فراهم آورد و گزارش آنرا به شورای امنیت تسلیم دارد.

-مصرا می‌خواهد که اسیران جنگی پس از قطع عملیات خصمانه، بر طبق کنوانسیون سوم ژنو، در اوت ۱۹۴۹ بدون درنگ آزاد شوند و به کشورهای خود برگردند.

-از ایران و عراق می‌خواهد که در اجرای این قطعنامه و کوششهای میانجیگری برای دستیابی به یک راه حل جامع، عادلانه و شرافتمندانه مورد قبول دو طرف، درباره کلیه مسائل مهم، بر طبق اصول مندرج منشور ملل متحد با دبیر کل همکاری کند.

-از کلیه کشورهای دیگر می‌خواهد که نهایت خویشتن داری را به عمل آورند و از هر اقدامی که ممکن است منجر به تشدید و گسترش بیشتر منازعه گردد، خودداری کنند و به این ترتیب، اجرای قعطنامه حاضر را تسهیل کنند.

-از دبیر کل درخواست می‌کند تا مشورت با ایران و عراق، مسئله ارجاع تحقیق درباره مسئولیت منازعه به هیات بی طرفی را بررسی کنند و هرچه زودتر به شورای امنیت گزارش دهد.

-با تصدیق ابعاد عظیم خساراتی که در طول منازعه داده شده و ضرورت تلاشهای بازسازی با کمکهای مناسب بین المللی پس از خاتمه منازعه، از دبیر کل درخواست می‌کند که گروهی از کارشناسان را بری بررسی مسئله بازسازی تعیین و به شورای امنیت گزارش کند.

-همچنین از دبیر کل درخواست می‌کند از طریق مشورت با ایران و عراق و سایر کشورهای منطقه، راههای افزایش امنیت و ثبات منطقه را بررسی کند.

-از دبیر کل درخواست می‌کند، که شورای امنیت را در مورد اجرای این قطعنامه آگاه سازد.

این پیروزی شیرین بعد از سالها تلاش برای اثبات مظلومیت ملت ایران در برابر تجاوز آشکار رژیم بعث عراق بود که سالها دنیا در برابر آن سکوت کرده بودند اما این سکوت تلخ حنجره شان را به قدری فشرد که عده ای بالاخره زبان به حقیقت گشودند.

...گرچه متجاوز بودن عراق بسیار دیر اعلام شد، اما از موفقیت های مهی است که در تاریخ کشورمان به عنوان واقع ای بزرگ به ثبت رسید...

انتهای پیام/پ