نان داغ و سکه داغ این روزهای اقتصاد کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح الوند، علی بیات در یادداشتی نوشت:

از چند روز پیش نان در همدان گران شد، گرچه آن را اصلاح نامیدند، اما از دید مردم گرانى است، و ما هم مثل خیلی‌ها باید نان گران بخریم و اگر خوردنى شد بخوریم، دولت اعلام کرده که سقف افزایش قیمت نان 30 درصد است، در حالى که در عمل چنین نیست و گویا مسئولان محترم استان باید مجددا ماشین حساب به دست بگیرند و مجددا دو دوتا چهارتا کنند و به رقم 30 درصد افزایش هم نیم نگاهى بیندازند.

قیمت لواش 125 تومان بود که 175 تومان شده است و با تقسیم این دو به افزایش 40 درصد مى رسیم. قیمت سنگک از 400 به 600تومان رسیده و این معادل 50 درصد افزایش قیمت است و البته این در حالى است که گفته شده، وزن نان تحویلى از 450 گرم به 510گرم افزایش یافته که هیچ امیدى به آن نیست، زیرا برخى نانوایان در گذشته هم از چانه 450 گرمى 100 تا 150 گرم کم فروشى مى کردند که چندین مورد آن را نگارنده پیگیرى کرد که در نهایت براى من آب نداشت اما به واسطه جریمه براى دولت نان داشته است و در آخرین نمونه و بعد از گرانى از دو محل مختلف نان سنگک خریده ام که هر دو وزنى معادل 360 و 380 گرم داشته است.

حال از قیمت سایر نانها بگذریم که همین دو نمونه کافیست، درد آنجاست که در تعریف اقتصاد، نان براى اقشار آسیب پذیر کالاى کاملا ضرورى بوده و خانواده‌هایى که این روزها به تولد فرزند هم تشویق مى شوند در سبد خانوار خود نان را همواره مصرف کرده و ماهانه معادل 250000 تومان را به خرید نان اختصاص مى دهند که اگر این خانوار در خیال معادل یک میلیون تومان درآمد ماهیانه داشته باشد معادل 25 درصد از درامد خود را باید صرفا براى نان بپردازد که خوردن نان خالى براى شکم سیرى کفایت نمى کند، لذا باید به نحوى سفره را رنگى کرد، که آن هم هزینه مى خواهد، هزینه‌هاى رفت و آمد، آموزش، درمان، اجاره و پوشاک و... را اگر به آن اضافه کنیم، خواهیم دید که این افزایش قیمت بدون افزایش یارانه 45500 تومانى درد آور است.

از طرفى قشر مرفه کمترین مصرف نان را دارد و علاوه بر آن به واسطه نظام ضعیف پرداخت یارانه، آنها هم یارانه مى گیرند، بیراه نخواهد بود اگر در عالم خیال عده اى از یارانه حذف و بدون افزایش قیمت نان، سفره فقرا را پرتر مى کردند، به هر حال نشانه هاى یک اقتصاد نه چندان سالم و نظام مند عدم کسب اطلاعات متقن در پرداخت‌هاى یارانه‌ا‌ى است که متاسفانه به راحتى هم نمی‌شود براى حذف آن اقدام کرد، شخصا فردى بودم که از دریافت یارانه انصراف دادم اما متاسفانه نه کارت وطن دوستى به ما داده شد و نه به فقیرى کمکى شد، گلایه مردم اینست که چگونه سقف افزایش 30 درصد اعلام می شود اما عملا به 40 و 50 درصد ختم مى شود...

دولتمردان روحانى، باید به این نکته توجه ویژه داشت که گاهی در اقتصاد کشور ما، قوانین اقتصاد مطابق با آنچه در سایر ممالک اتفاق می افتد نخواهد بود و نان می تواند عاملى در افزایش تورم باشد، تورمى که به هزاران تلاش نیاز است تا یک درصد کاهش یابد و متاسفانه با جو روانى همانند دوره بعد از مذاکرات، به یکباره و توسط عده‌اى سودجو ممکن است جهشى در آن به واسطه افزایش نرخ ارز اتفاق بیفتد. به هر حال گاهى قیمتها به هم چسبندگى دارند و ممکن است گرانى یک کالاى ضرورى از جمله نان، باعث بالا رفتن سایر قیمتها شود که اگر همان کالا کاهش یابد نتیجه عکس را شاهد نخواهیم بود. در این بین نان از جمله آیتمهاى تاثیرگذار در قضاوتهاى اجتماعى است که نباید از آن غافل شد. لطفا در افزایش قیمتها نگوئید شیب ملایم، شیب ملایم در کشور ما نهایتا 20 تا 25است !!! و نه 40 و 50 درصد.. . لطفا مردم فقیر را دریابید که به قول امام جمعه محترم، بین فقر و کفر دیوار مشترکى است و فاصله اى کوتاه... در پایان امید مى رود نانوایانى که نان حلال به دست مردم مى دهند خود نیز از این نان حلال ارتزاق کنند و برکت خدا را همواره مد نظر داشته باشند و دستگاههاى ناظر هم با اجراى سخت گیرانه، مانع کم فروشى برخى نانوایان متخلف گردند.

انتهای پیام/پ