بحران بیکاری در کُردستان؛ مشکل کجاست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، بیکاری در استان کم برخوردار کُردستان از دغدغه های جوانان این خطه از ایران اسلامی بوده است و همواره این سوال را در اذهان مردم ایجاد کرده است که مشکل و گره کور این معضل را کجا می توان یافت؟
در ادوار گذشته و در دولت های قبل نیز کُردستان با بیکاری و رقم بالای نیروهای مستعد، جوان و اما بیکار دست و پنجه نرم کرده است، تاجایی که این نیروهای متخصص و متعهد مجبور به ترک خانه و دیر خود شده اند و برای یافتن کار و امرار معاش به استان های مجاور و حتی کشورهای دیگر مهاجرت کرده اند.
در چند سال اخیر و به گفته مسئولین ارشد استانی، نرخ بیکاری در کُردستان به بالای 30 درصد رسده است. این بدین معناست که در هر خانواده ای در کُردستان حداقل یک نفر بیکار وجود دارد.
استاندار کُردستان نیز بر بحرانی شدن وضعیت بیکاری در کُردستان تاکید دارد و می گوید: همه دستگاه‌ها، ارگان‌ها، بانک‌ها، بخش‌های خصوصی و سیاست‌گذاری کشور استانداری را برای مقابله با بحران بیکاری در کردستان یاری دهند زیرا که مساله بیکاری در کردستان از مشکل گدشته و به مرز بحران رسیده است.
عبدالمحمد زاهدی یکی از راهکارهای برون رفت از این معضل را تسهیل در امر واگذاری اعتبارات از سوی بانک های برای ایجاد مشاغل زود بازده و خرد می داند و می گوید: مردم کردستان توسعه را مطالبه اصلی خود قرار دهند و بانک‌ها با در اختیار گذاشتن اعتبارات در راستای رفع بحران بیکاری در کردستان همت کنند.
در این میان لازم است مسئولین استانی و کشوری بدانند که کُردستانی ها همواره خواستار توسعه، آبادانی، رفع معضل بیکاری، احداث کارخانجات و ... بوده و هستند اما متاسفانه این امر در هیچکدام از دولت های روی کار آمده در سال های گذشته در کُردستان بخوبی محقق نشده است و کُردستان عملاً با مشکلات چندین سال قبل که در بسیاری از دیگر استان ها رفع شده است، دست و پنجه نرم می کند.
دوم اینکه، بدلیل نبود نظارت مستمر و صحیح دستگاه های مربوطه در امر اشتغالزایی و ارائه تسهیلات در ادوار گذشته، بسیاری از این وام ها در خرید خانه، مغازه و ماشین صرف شد که خود بر عدم حل مشکل بیکاری دامن زده است.
نکته دیگری که در امر بیکاری در کُردستان موثر است تعداد بالای فارغ التحصیلان دانشگاهی در استان است. جوانان بومی و مستعد کُردستانی با هزاران شور و شوق تحصیلات آکادمیک خود را به پایان می رسانند اما هنگامی که روی به بازار اشتغال می آورند، شغل مرتبط با رشته آنها اشباع شده است و یا انبوهی از فارغ التحصیلان جویای کار سال های قبل نیز همانند وی در جستجوی کار هستند که نوعی سرخوردگی و نا امیدی در آنها ایجاد می کند.

بیکاری نه تنها موجب افت وضعیت شاخص های اقتصادی یک شهر و استان می شود، بلکه بر دیگر شاخص های اجتماعی، فرهنگی و ... تاثیر خواهد داشت. فرد بیکار بیشتر در معرض رفتارهای پر خطر و بزه قرار دارد چرا که از وضعیت بوجود آمده ناراحت است و به دنیال راه فراری از آن شرایط است و مستعد برای هر کاری از جمله امرار معاش از طریق راه های غیر قانونی و خلاف است.

نکته پایانی اینکه بیکاری دغدغه اصلی خانواده های و جوانان کُردستانی است. کُردستانی ها کماکان منتظر تحقق وعده رئیس جمهور مبنی بر ایجاد تحول در کُردستان هستند. روحانی در سفر انتخاباتی خود در سنندج در سال 92 گفته بود: " استان مستعدی همچون کردستان استحقاق این همه بیکاری را ندارد و باید تحولی اساسی در این استان صورت گیرد."  اما تاکنون این تحول اساسی بر اساس گفته های رئیس جمهور صورت نگرفته است و بیکاری در کُردستان کماکان با رشد فزاینده ای مواجه است. شاید فردا برای حل مشکل بیکاری کُردستان دیر باشد!!

انتهای پیام/پ