رستمی: توقع دارم با من مثل قهرمان جهان رفتار کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانااو که هنوز یک ماه نشده از قزاقستان با مدال طلا برگشته با دلی پر غصه می‌گوید: «متأسفانه باید بگویم، می‌خواهم از دنیای قهرمانی بروم، چرا که مسئولان ورزش کشور و استان هیچ توجهی به من ندارند. برای هیچ‌کس مهم نیست من قهرمان جهان شده‌ام. با این ناملایمات دیگر ماندن در وزنه‌‌برداری برایم غیرممکن است.» او همه گلایه‌‌اش به خاطر این است که وزنه‌‌برداری همه زندگی‌‌اش است: «مسئولان ورزش به وضعیت من رسیدگی نمی‌کنند، آنها هیچ فکر نمی‌کنند من از قبل ورزش زندگی می‌کنم. حالا هم خیلی بدهکارم ولی هیچ‌کس از من حمایت نمی‌کند تا بتوانم حداقل یک زندگی معمولی داشته باشم.» وزنه‌بردار کرمانشاهی ادامه می‌دهد: «من یک سرمایه ملی هستم که برای به اهتزاز درآوردن پرچم کشورم و شادی دل مردم سختی‌های زیادی را در اردوها و مسابقه‌های مختلف تحمل کرده‌ام.

با اینکه مدال طلای جهانی گرفته‌ام ولی مسئولان اصلاً هیچ اهمیتی نمی‌دهند و تقدیری از من نکرده‌اند. من خوب می‌دانم که این مدال را به لطف خدا و دعای مردم گرفته‌ام و خدا را شکر می‌کنم.» رستمی با اینکه می‌داند هنوز می‌تواند تا سه المپیک دیگر وزنه بزند اما حرف از رفتن می‌زند‌: «من به خوبی می‌دانم که تا سه المپیک دیگر می‌توانم در وزنه‌‌برداری رقابت کنم و بیش از 10 مدال از رقابت‌های جهانی و المپیک برای کشورم بگیرم و به افتخارات وزنه‌‌برداری ایران اضافه کنم، ولی حالا با ناملایماتی که از مسئولان ورزش ایران و استان می‌بینم، ترجیح می‌دهم از دنیای قهرمانی بروم تا از راه دیگری زندگی کنم.»

قهرمان جهان دسته 85 کیلو وضعیت ورزشکاران را با کشورهای دیگر مقایسه می‌کند: «کشورهای دیگر همه جوره از ورزشکاران خود حمایت معنوی و مادی می‌کنند اما متأسفانه در ایران این‌طور نیست و نه تنها از سرمایه‌های ملی حمایت نمی‌کنند بلکه حتی بعضی‌ها آنها را تضعیف هم می‌کنند.» او دل‌ پری از مسئولان استان کرمانشاه دارد‌: «متأسفانه مقامات استان کرمانشاه اصلاً توجهی به من ندارند، با اینکه بارها در رقابت‌های قاره‌ای، جهانی و المپیک برای این استان افتخارآفرین شده‌ام، اصلاً مرا نمی‌بینند، در حالی که مسئولان بقیه استان‌های دیگر از ورزشکاران‌شان به خوبی حمایت کرده‌اند و انگیزه آنها را برای حضور قدرتمند در رقابت‌های دیگر بالا برده‌اند. من انتظار زیادی از مسئولان ورزش کشور ندارم ولی توقعم این است که مثل یک قهرمان جهان با من رفتار شود، نه مثل یک ورزشکار معمولی.» در طول سال‌هایی که برای استان کرمانشاه افتخار آورده‌ام، حتی یک قطعه زمین که بتوانم در آن خانه‌ای برای خود بسازم به من اختصاص نداده‌اند.

انتهای خبر