زینب وار؛ پیام رسان اربعین باشیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ دیروز حوالی ساعت 14 جلوی درب سالن همایش های وزارت کشور در خیابان شهید گمانم صفی نسبتا طولانی از زن و مرد تشکیل شده بود که برای ورود به این سالن در حال انتظار و چک کردن مدارک شناسایی خود توسط دوستان وزارت بودند.

با قدری اکراه به دلیل گرمی هوا و خستگی امورات روزانه، خود را به انتهای صف رساندم و مانند باقی افراد در انتظار ورود ماندم؛ قرار بود در این سالن همایش و درست از آن «گردهمایی یاوران رسانه ای اربعین» برگزار شود.

در میانه صف مردی که موهای جوگندمی داشت و از صحبت هایی که با تلفن می کرد، می شد براحتی فهمید که در حال هماهنگی های کارهای بلیط و اسکان مسافران اربعین است؛ پس از اینکه صحبت هایش تمام شد، خانمی که در کنار او در صف ایستاده بود، درباره رفتن به اربعین از او سوالاتی کرد تا خیالش بابت برخی جزئیات این سفر راحت باشد.

بعد از کمی انتظار و عبور از گیت بازرسی، وارد سالن همایش های وزارت کشور شدیم؛ مراسم تازه شروع شده بود و سالن پر از جمعیتی از مرد، زن، پیر و جوان و عکاس هایی که به دنبال سوژه های عکاسی خود بودند. به عادت معمول این مراسم ها کلی کلیپ با حال و هوای اربعین آماده شده که به نوبت از مونیتور بزگ سالن برای مخاطبان پخش می شود.

پس از دعوت مجری مراسم، محمدرضا خوشرو، مدیر شبکه نسیم که از سخنرانان این گردهمایی است پشت میکروفن می رود و قصد دارد اهمیت کار رسانه ای این راهپیمایی بزرگ را برای جمعیت حاظر شرح دهد. خوشرو از اینکه عظمت و بزرگی این راهپیمایی به قدری است که رسانه های بزرگ خارجی نیز مجبور به پوشش آن هستند، از شیطنت های این رسانه ها سخن گفت که به جای اعلام جمعیت ده میلیونی، نهایتا این جمعیت عاشق را چند صدهزار نفری اعلام می کنند که برای زیارت قبر امام سوم خود به عراق آمده اند و کل اهمیت این راهپیمایی بزرگ را به یک زیارت تقلیل می دهند.

خوشرو با گلایه از رسانه های خودی از کم کاری های صورت گرفته درباره این مراسم، گفت که وقتی هنوز کلمه «عاشورا» را در گوگل به انگلیسی جست و جو می کنید، برای شما تصاویر بسیاری از قمه زنی آن هم با کودکان خردسال پیدا می کند که جا دارد همه افرادی که قرار است به عنوان یاوران رسانه ای اربعین، رهسپار این سفر شوند، با قلم ها و تصاویر خود سعی در نشان دادن واقعیت ها و اهمیت بزرگی این راه نورانی داشته باشند.

بعد از مراسم، پیاده به سمت ایستگاه مترو قدم می زدم و از میدان نزدیک وزارت عبور کردم؛ میدانی کوچک که وسط آن مجسمه ای از نقاشی عصر روز عاشورای استاد فرشچیان بود و کبوتران زیادی طواف گویان، گرداگرد مجسمه پرواز می کردند و گویا در حال دلداری پیام رسان کربلا بودند و بی اختیار بغضی گلویم را گرفت و سلامی به محضر این بانوی فداکار نثار کردم که بدون شک یاور رسانه ای کربلا بودند.