به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رهیاب، پیاده‌روی اربعین یکی از آیین‌های بزرگ مذهب تشیع است که همه‌ساله تا روزهای منتهی به ۲۰ صفر (اربعین حسینی) برگزار می‌شود. جمعیت زیادی با پای پیاده از نقاط مختلف عراق و سراسر جهان با هدف زیارت حرم امام حسین(ع) راهی کربلا می‌شوند و بیشتر زائران، از مسیر نجف به کربلا می‌روند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب,راهپیمایی اربعین در زمان حکومت صدام و پس از آن
با روی کار آمدن حزب بعث در عراق، برگزاری مراسم‌های مذهبی محدود شد و همچنین برقراری هر نوع موکب و پیاده‌روی به سمت کربلا ممنوع شد. با این وجود مردم نجف در ۱۵ صفر ۱۳۹۸ قمری، برابر با ۱۹۷۷میلادی آماده برگزاری مراسم پیاده‌روی اربعین شدند و کاروانی ۳۰ هزار نفری به سمت کربلا حرکت کرد. این حرکت با برخورد حکومت مواجه شد و تعدادی کشته شدند. در مسیر نجف به کربلا، نیروهای ارتش به زائران حمله کرده و هزاران نفر را بازداشت کردند. تعدادی کشته شدند، برخی به اعدام و برخی دیگر به حبس ابد محکوم گردیدند. سید محمدباقر صدر و سید محمدباقر حکیم در این راهپیمایی تاریخی نقش داشتند و امام خمینی نیز این قیام مردمی را تأیید کرد.
درباره اربعین روایات زیادی وجود دارد، از میان همه اینها جرقه زیارت اربعین امام حسین عسکری(ع) از همه مهمتر است. تا قبل از امام عسکری(ع) شدیدترین مضیقه‌ها برای زیارت امام حسین(ع) وجود داشت مثلا در زمان امام هادی(ع) زمین کربلا شخم زده می‌شود. از زمان امام عسکری(ع) این فشارها رو به کاهش می‌گذارد.
زیارت امام حسین(ع) با فضیلت‌ترین عملی است که هر انسانی می‌تواند انجام دهد، حال باید پرسید که شهادت بالاتر است یا زیارت امام حسین(ع)؟، در روایتی نیز آمده که وقتی زائر به زیارت رفت، هنگام بازگشت گناهی برای او باقی نمی‌ماند و به درجه‌ای می‌رسد که کسی که در راه خدا به خون خود آغشته شده است به آن مقام نمی‌رسد.
امام باقر(ع) می‌فرماید اگر مردم می‌دانستند در زیارت امام حسین(ع) چه فضیلت‌هایی وجود دارد، از شوق جان می‌دادند و از شدت حسرت زیارت قالب تهی می‌کردند. کسی که این روایت را نقل می‌کند از حضرت می‌پرسد در این زیارت چه هست؟ حضرت پاسخ می‌دهد هزار حج و هزار عمره مقبول برای زائر می‌نویسند و اجر هزار شهید از شهدای بدر را می‌یابد.
چرا ثواب زیارت امام با شهادت مقایسه شده است؟
مهمترین کارکرد شهادت ایجاد امنیت و اقتدار برای جامعه دینی است. امام خمینی(ره) در مورد عزاداری می‌گوید شما انگیزه این گریه و این اجتماع در مجالس روضه را خیال نکنید که فقط این است که ما گریه کنیم برای سیدالشهدا، سیدالشهدا احتیاج به این گریه‌ها دارد و نه این گریه‌ها خودش - فی نفسه - کاری از آن می‌آید، لکن این مجلس‌ها مردم را مجتمع می‌کنند و یک وجهه می‌دهند، سی میلیون، سی و پنج میلیون جمعیت در دو ماه محرّم و خصوصاً دهه عاشورا، یک وجهه، طرف یک راه می‌روند.
یکپارچگی جلوی آسیب دیدن را می‌گیرد که امام در این زمینه مطالب بسیاری دارند. مثلاً می‌فرمایند «همین اجتماعات است که ملت را بیدار می کند.» امام به ظرفیت عزاداری امام حسین(ع) نگاه می‌کند. هیچ عامل روانی دیگری نمی‌تواند در دنیا موجب این پدیده شود.
امام زمان(عج) برای ظهورش چنین مقدمه‌ای لازم دارد. «اگر شیعیان ما جمع شوند و قلب‌های خود را با هم متحد کنند برای اینکه به عهدی که با ما دارند وفا کنند، مژده ملاقات ما به تأخیر نخواهد افتاد و دیدار ما برای آنها سرعت خواهد گرفت.» لذا تجمع در اربعین علامت ظهور است. شرط کمک خدا این است اجتماع قلوب برای وفای به عهد صورت گیرد و ما این امر را در اربعین می‌بینیم که همه یک دل‌اند و یک چیز می خواهند.
,
,
راهپیمایی اربعین در زمان حکومت صدام و پس از آن
,
, راهپیمایی اربعین در زمان حکومت صدام و پس از آن,
با روی کار آمدن حزب بعث در عراق، برگزاری مراسم‌های مذهبی محدود شد و همچنین برقراری هر نوع موکب و پیاده‌روی به سمت کربلا ممنوع شد. با این وجود مردم نجف در ۱۵ صفر ۱۳۹۸ قمری، برابر با ۱۹۷۷میلادی آماده برگزاری مراسم پیاده‌روی اربعین شدند و کاروانی ۳۰ هزار نفری به سمت کربلا حرکت کرد. این حرکت با برخورد حکومت مواجه شد و تعدادی کشته شدند. در مسیر نجف به کربلا، نیروهای ارتش به زائران حمله کرده و هزاران نفر را بازداشت کردند. تعدادی کشته شدند، برخی به اعدام و برخی دیگر به حبس ابد محکوم گردیدند. سید محمدباقر صدر و سید محمدباقر حکیم در این راهپیمایی تاریخی نقش داشتند و امام خمینی نیز این قیام مردمی را تأیید کرد.
,
,
,
,
درباره اربعین روایات زیادی وجود دارد، از میان همه اینها جرقه زیارت اربعین امام حسین عسکری(ع) از همه مهمتر است. تا قبل از امام عسکری(ع) شدیدترین مضیقه‌ها برای زیارت امام حسین(ع) وجود داشت مثلا در زمان امام هادی(ع) زمین کربلا شخم زده می‌شود. از زمان امام عسکری(ع) این فشارها رو به کاهش می‌گذارد.
زیارت امام حسین(ع) با فضیلت‌ترین عملی است که هر انسانی می‌تواند انجام دهد، حال باید پرسید که شهادت بالاتر است یا زیارت امام حسین(ع)؟، در روایتی نیز آمده که وقتی زائر به زیارت رفت، هنگام بازگشت گناهی برای او باقی نمی‌ماند و به درجه‌ای می‌رسد که کسی که در راه خدا به خون خود آغشته شده است به آن مقام نمی‌رسد.
امام باقر(ع) می‌فرماید اگر مردم می‌دانستند در زیارت امام حسین(ع) چه فضیلت‌هایی وجود دارد، از شوق جان می‌دادند و از شدت حسرت زیارت قالب تهی می‌کردند. کسی که این روایت را نقل می‌کند از حضرت می‌پرسد در این زیارت چه هست؟ حضرت پاسخ می‌دهد هزار حج و هزار عمره مقبول برای زائر می‌نویسند و اجر هزار شهید از شهدای بدر را می‌یابد.
چرا ثواب زیارت امام با شهادت مقایسه شده است؟
مهمترین کارکرد شهادت ایجاد امنیت و اقتدار برای جامعه دینی است. امام خمینی(ره) در مورد عزاداری می‌گوید شما انگیزه این گریه و این اجتماع در مجالس روضه را خیال نکنید که فقط این است که ما گریه کنیم برای سیدالشهدا، سیدالشهدا احتیاج به این گریه‌ها دارد و نه این گریه‌ها خودش - فی نفسه - کاری از آن می‌آید، لکن این مجلس‌ها مردم را مجتمع می‌کنند و یک وجهه می‌دهند، سی میلیون، سی و پنج میلیون جمعیت در دو ماه محرّم و خصوصاً دهه عاشورا، یک وجهه، طرف یک راه می‌روند.
یکپارچگی جلوی آسیب دیدن را می‌گیرد که امام در این زمینه مطالب بسیاری دارند. مثلاً می‌فرمایند «همین اجتماعات است که ملت را بیدار می کند.» امام به ظرفیت عزاداری امام حسین(ع) نگاه می‌کند. هیچ عامل روانی دیگری نمی‌تواند در دنیا موجب این پدیده شود.
امام زمان(عج) برای ظهورش چنین مقدمه‌ای لازم دارد. «اگر شیعیان ما جمع شوند و قلب‌های خود را با هم متحد کنند برای اینکه به عهدی که با ما دارند وفا کنند، مژده ملاقات ما به تأخیر نخواهد افتاد و دیدار ما برای آنها سرعت خواهد گرفت.» لذا تجمع در اربعین علامت ظهور است. شرط کمک خدا این است اجتماع قلوب برای وفای به عهد صورت گیرد و ما این امر را در اربعین می‌بینیم که همه یک دل‌اند و یک چیز می خواهند.
درباره اربعین روایات زیادی وجود دارد، از میان همه اینها جرقه زیارت اربعین امام حسین عسکری(ع) از همه مهمتر است. تا قبل از امام عسکری(ع) شدیدترین مضیقه‌ها برای زیارت امام حسین(ع) وجود داشت مثلا در زمان امام هادی(ع) زمین کربلا شخم زده می‌شود. از زمان امام عسکری(ع) این فشارها رو به کاهش می‌گذارد.
,زیارت امام حسین(ع) با فضیلت‌ترین عملی است که هر انسانی می‌تواند انجام دهد، حال باید پرسید که شهادت بالاتر است یا زیارت امام حسین(ع)؟، در روایتی نیز آمده که وقتی زائر به زیارت رفت، هنگام بازگشت گناهی برای او باقی نمی‌ماند و به درجه‌ای می‌رسد که کسی که در راه خدا به خون خود آغشته شده است به آن مقام نمی‌رسد.
,
امام باقر(ع) می‌فرماید اگر مردم می‌دانستند در زیارت امام حسین(ع) چه فضیلت‌هایی وجود دارد، از شوق جان می‌دادند و از شدت حسرت زیارت قالب تهی می‌کردند. کسی که این روایت را نقل می‌کند از حضرت می‌پرسد در این زیارت چه هست؟ حضرت پاسخ می‌دهد هزار حج و هزار عمره مقبول برای زائر می‌نویسند و اجر هزار شهید از شهدای بدر را می‌یابد.
چرا ثواب زیارت امام با شهادت مقایسه شده است؟
,
, چرا ثواب زیارت امام با شهادت مقایسه شده است؟ ,
مهمترین کارکرد شهادت ایجاد امنیت و اقتدار برای جامعه دینی است. امام خمینی(ره) در مورد عزاداری می‌گوید شما انگیزه این گریه و این اجتماع در مجالس روضه را خیال نکنید که فقط این است که ما گریه کنیم برای سیدالشهدا، سیدالشهدا احتیاج به این گریه‌ها دارد و نه این گریه‌ها خودش - فی نفسه - کاری از آن می‌آید، لکن این مجلس‌ها مردم را مجتمع می‌کنند و یک وجهه می‌دهند، سی میلیون، سی و پنج میلیون جمعیت در دو ماه محرّم و خصوصاً دهه عاشورا، یک وجهه، طرف یک راه می‌روند.
یکپارچگی جلوی آسیب دیدن را می‌گیرد که امام در این زمینه مطالب بسیاری دارند. مثلاً می‌فرمایند «همین اجتماعات است که ملت را بیدار می کند.» امام به ظرفیت عزاداری امام حسین(ع) نگاه می‌کند. هیچ عامل روانی دیگری نمی‌تواند در دنیا موجب این پدیده شود.
,
,
امام زمان(عج) برای ظهورش چنین مقدمه‌ای لازم دارد. «اگر شیعیان ما جمع شوند و قلب‌های خود را با هم متحد کنند برای اینکه به عهدی که با ما دارند وفا کنند، مژده ملاقات ما به تأخیر نخواهد افتاد و دیدار ما برای آنها سرعت خواهد گرفت.» لذا تجمع در اربعین علامت ظهور است. شرط کمک خدا این است اجتماع قلوب برای وفای به عهد صورت گیرد و ما این امر را در اربعین می‌بینیم که همه یک دل‌اند و یک چیز می خواهند.
,
ارسال دیدگاه