به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری تحلیلی شیرازه، پیرزن 85 ساله اهل روستای نوایگان شهرستان داراب از هفت سالگی تاکنون کار رویه بافی گیوه را انجام می دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا،, پایگاه خبری تحلیلی شیرازه,داراب آنلاین نوشت: مشهدی زینب علی رغم نداشتن سواد به دلیل شرکت در جلسات قرآن چندین سوره قرآن را حفظ است، ادعیه را به راحتی می خواند و نمازهایش را اول وقت می خواند. کهولت سن این مادر 85 ساله روستایی باعث نشده کارهای شخصی خود را به دیگران واگذار کند، مشهدی زینب لباس هایش را خودش شستشو می دهد.
,او به خبرنگار داراب آنلاین گفت: از هفت سالگی رویه بافی گیوه می کنم و فرزندم آنها را در استهبان می فروشد چون داراب مشتری زیادی ندارد. من برای سرگرمی این کار را می کنم و به درآمدش اصلا فکر نمی کنم.
, .,گیوه نوعی پاپوش ویژه مردان روستایی و از جمله صنایع دستی مناطقی مختلف ایران است. همه مراحل تولید این پاپوش، دستی است و مواد اولیه آن نخ قالی (که اصطلاحاً تنه نامیده می‌‌شود) و ضایعات چرم است.
,رویه گیوه بدست زنان و توسط گونه‌ای سوزن که جوالدوز خوانده می‌‌شود بافته شده و قسمت کفی آن بدست مردان با استفاده از ابزاری که تخت نامیده می‌‌شود به اصطلاح آجیده می‌‌شود. در صورت لزوم رویه این پاپوش با استفاده از سریشم اندوده می‌‌شود تا در کشتزارها مانع نفوذ آب به درون آن شود.
,گیوه‌بافی یا گیوه‌دوزی از قدیمی ترین صنایع دستی ایران است و طبق سندهای تاریخی بدست آمده پیشینه ی این صنعت به حدود ۱۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد.
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه