آیا روحیه انحصار طلبی در اصلاحطلبان نهادینه شده است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون؛ سخنان اخیر صادق زیبا کلام و احمد شیرزاد در دانشگاه تهران، و مباحث مطرح شده در مورد پرونده هسته ای ایران بار دیگر این نکته را مشخص و برجسته نمود که عمده ی اصلاحطلبان به درد شیفتگی مزمن به غرب مبتلا هستند و در توصیف غرب از هزینه کردن منافع ملی و قربانی کردن آن ابایی ندارند.سخنان زیباکلام و شیرزاد در حالی مطرح شد که تیم مذاکره کننده هسته ای نیازمند وحدت ملی و صرف فعل خواستن انرژی هسته ای است.مروری بر آنچه که در دانشگاه تهران گفته شده می تواند گویای خیلی از مسائل باشد.

موارد مطرح شده در دانشگاه تهران :

شیرزاد: چرا موضوع هسته ای را ناموسی کرده اید؟/ چه فرقی می کند 10 هزار سانتریفیوژ داشته باشیم یا 10 تا!؟ 

عضو فراکسیون مشارکت در مجلس ششم با بیان اینکه از این چاه (صنعت هسته‌ای) آبی در نمی‌آید، مگر اینکه برای برخی افراد نانی درآید، افزود: از سال 82 تاکنون دریغ از یک لیوان آب برای کشور.

هیچکس در ایران نمی‌داند که ما به چه دلیلی به مسیر هسته‌ای شدن پا گذاشته‌ایم و این امر دقیقاً‌ به مانند ادامه جنگ بعد از آزادسازی خرمشهر بود در حالیکه برخی افراد شعارهایی مانند راه قدس از کربلا می‌گذرد را بیان می‌کردند.

نماینده اصلاح طلب مجلس ششم با تأکید بر اینکه متأسفانه برخی افراد خصوصاً دلواپسان مسئله هسته‌ای را به ناموس یا ایدئولوژی نظام تبدیل کرده‌اند، افزود: وقتی چیزی به ناموس تبدیل شود نمی‌توان برای آن چانه‌زنی کرد.

زیبا کلام: ضرر انرژی هسته ای برای ایران از جنگ بیشتر بود!

هر وقت به مردم، مطبوعات و رسانه‌ها اجازه اظهارنظر در مورد آن داده نشده متأسفانه حاصل کار خوب از کار درنیامده است. 

وی ادامه داد: اشغال سفارت آمریکا نیز اینگونه بود و اجازه داده نشد افکار و نظرات دیگر ارائه شود و تصمیمی بود که وحشتناک به زیان منافع ملی بود و همچنان از منافع ملی قربانی می‌گیرد.  

فعالیت‌های هسته‌ای دست کم از سال 82 به این سو خیلی شیره گلوسوزی برای مملکت نبوده است، نه از نظر پیشرفت علمی خیلی خبری بوده و نه از لحاظ اقتصادی و چه بسا با مطالبی که مطرح شد به ضرر ما بوده است.

هرمیداس باوند: باید مشکلمان را با آمریکا حل کنیم/ هنوز برای گروگان گیری هزینه می دهیم .

بعد از این اظهارات بسیاری از سیاسیون و مسئولین در واکنش به این موضوعات سخیف مطرح شده مباحثی را در دفاع از ادامه مقاومت بر سر پرونده هسته ای را در رسانه ها مطرح کردند .  

زیباکلام در بخشی از نامه دیروز خود در پاسخ به منتقدان و مشخصاً حسین شریعمداری آورده است : 

"...آقایان دکتر هرمیداس باوند، احمد شیرزاد، سیروس ناصری و این بنده حقیر از طرف انجمن دعوت شده بودیم. آقای سیروس ناصری البته نتوانستند حضور پیدا کنند . بخش هایی از آنچه که در آن نشست گفته شد توسط سایت ها درج شدند. مطالب گفته شده بالاخص توسط آقای دکتر شیرزاد و بنده با مخالفت و واکنش تند جنابعالی و برخی دیگر از همفکرانتان قرار گرفت.

برخی از این واکنش ها را که بنده بعد از نشست دانشگاه تهران رصد کردم عبارت بودند: مصاحبه خود جنابعالی و جناب سردار محمد کوثری با خبرگزاری فارس؛ اشاره اخبار ساعت 19 شبکه اول (27 آذر)؛ پاسخ های سردار محمد کوثری و آقای هادی ثروتی در برنامه زنده " بدون خط خوردگی" رادیو گفتگو (27 آذر) ، مصاحبه جناب ابراهیم کارخانه ایی رئیس محترم کمیته هسته ایی مجلس، اظهارات سرکار زهره طیب زاده (نماینده مجلس)؛ سرمقاله جناب محمد اسماعیلی در روزنامه جوان (27 آذر) تحت عنوان "دانشگاه تهران پاتوق مخالفان هسته ایی".

... دست کم چند صد دانشجو در آن سه ساعت شاهد و شنونده حرفهای ما بودند و می توانند شهادت دهند که آیا در آن سه ساعت کلامی که در جهت مصالح و منافع ملی کشور و نظام بود گفته شد یا نه؟

جنابعالی، آقای حمید رسایی و سایر "دلواپسان" توافق ژنو را سال گذشته بدتر از ترکمنچای اعلام فرمودید. بنده اما از توافق ژنو دفاع کردم و از جنابعالی و همفکرانتان این سئوال را پرسیدم که هسته ایی علیرغم این همه هزینه هنگفتی که مستقیم و غیر مستقیم ( هزینه تحریم ها) برای کشور داشته، چه فایده و ثمری اقتصادی برایمان به بار آورده؟ بالطبع شما و دوستانتان هم پاسخ هایی داده اید. اما متاسفانه "دعوا" صرفاً میان من و شما باقی نماند. "بزرگتری" بنام قوه قضائیه وارد مجادله من و شما شد و به شما کاری نداشت اما من را بواسطه آنچه در پاسخ شما در خصوص هسته ایی گفته بودم به اتهام "تشویش اذهان عمومی" و "تبلیغ علیه نظام" به یکسال حبس محکوم نمود. بنده یکسال دوندگی کردم تا با لطف برخی ازمقامات قوه قضائیه حبسم تبدیل شد به 5 میلیون تومان جزای نقدی..."

نکته

البته از شخصیتی مثل زیبا کلام که در حمایت از حکومت رضاخان تا به رسمیت شناختن اسرائیل صحبت میکند نمیتوان انتظار داشت تا در خصوص موضوع هسته ای نگاهی راهبردی داشته باشد به همین خاطر پرونده هسته ای کشورمان را فقط از باب عدم توجیه اقتصادی تحلیل میکند.

اگر چه حتی نگاه اقتصادی به این پرونده نیز لزوم پافشاری به این حق مسلم را بدیهی میداند . 

اظهارات چهره های اصلاح طلب همچون باوند و زیباکلام و ... در حالی مطرح می شود که گروه های مختلف اصلاح طلبی مدعی هستند مذاکرات هسته ای دولت برای استیفای حقوق ملت ایران و کم کردن فشار تحریم ها همزمان با حفظ اقتدار علمی ایران دنبال می شود؛ اما با توجه به اظهارات این چهره های اصلاح شاید بتوان به عمق نگاه اصلاح طلبان به موضوع هسته ای پی برد و دلیل عقب نشینی ها پیاپی این جریان در سال های 82 تا 84 درباره مساله هسته ای را درک کرد. 

پرونده ای که رهبر انقلاب بارها بهانه بودن آن برای تاخت استکبار به اصل انقلاب را گوشزد نموده اند و صد البته بعد از عبور از این پرونده موضوعاتی همچون حقوق زن ، حقوق بشر و زندانیان احکام صادره قوه قضائیه درباره اعدام سوداگران مواد مخدر  ... ادامه حرکت غرب برای مقابله با انقلاب اسلامی خواهد بود . 

حال چرا سیاسیون جبهه اصلاحات درباره موضوع هسته ای روحیه ای واپس زده و مسامحه گر دارند خود بحثی است که مجال دیگری میطلبد تا از چرایی آن سخن گفت . اما آنچه در خصوص منافع ملی و صدا و سیما و یکجانبه نگری در خصوص موضوع هسته ای و انحصار طلبی و ... در نامه زیباکلام به آنها اشاره شده است جای تذکر جدی دارد . 

زیباکلام و همقطارانش هرگز در این موضوع به تجمعات ، راهپیمایی های میلیونی ، شهدای راه هسته ای ، نظرسنجی های نهادهای داخلی و حتی موسسات بین المللی در خصوص پرونده هسته ای از بین مردم کشورمان ، توجه ویژه رهبر انقلاب به این موضوع و دفاع همه جانبه از آن ، حمایتهای مراجع و ... توجهی ندارند و باید این سوال را از ایشان پرسید که آیا روحیه انحصار طلبی در افکار اصلاحات نهادینه شده است یا مردم انقلابی کشورمان؟ 

جبهه اصلاحات بعد از روی کار آمدن دولت خاتمی ، در خصوص بهانه هایی همچون نگاه جهانی به موضوعات ، آشتی با جهان و بایکوت نمودن استکبارستیزی و ... چراغ سبز و فضای بسیار مناسبی برای طرف غربی و مخصوصا آمریکا برای ورود به موضوعات مختلف داخلی داده است.

انتهای پیام/گ