به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سال 1401 برای ورزش ایران یک سال شلوغ و پرحادثه بود. سالی که با فروکش کردن نسبی بحران منحوس کرونا شاهد از سرگیری رویدادهای ورزشی بودیم که در آن اتفاقات ریز و درشتی رقم خورد و در این رویدادهای بزرگ و بااهمیت، نتایجی پر فراز و نشیب رقم زد. مثل هر مسابقه دیگری پیروزی و شکست های ریز و درشتی را در سالی که گذشت، تجربه کردیم که اشکها و لبخندها را به همراه داشت. چهره های پرتعدادی در این سال خبرساز شدند و نام آنها در صدر اخبار جای گرفت تا ورزش یک سال شلوغ و پرهیاهو را تجربه کند. در ژیمناستیک پس از دو سال بلاتکلیفی و کش و قوس فراوان بالاخره انتخابات برگزار و تکلیف این فدراسیون مشخص شد اما در دل همین بلاتکلیفی مهمی احمد کهنی ژیمناست ایرانی درخشید و یک سال نقره ای را رقم زد. روایت این سال رویایی با پیرنگ تاریخ سازان جذاب است.
مهدی احمد کهنی
مهدی احمد کهنی در میان ستاره های انگشت شمار نوظهور ژیمناستیک یک چهره ویژه است. ستاره ای که عاشق ژیمناستیک است، با مدال نقره قرارداد بسته و عشق را از سر دار نقره ای روایت می کند. احمد کهنی 3 سال پیش در جام جهانی ملبورن سریال نقره ایش را آغاز کرد اما بدشناس بود که اپیدمی منحوس کرونا فرصت ادامه این درخشش و کسب سهمیه المپیک را از از او گرفت.
بعد از 2 سال سوت و کور و خروج از بند کووید 19، احمد کهنی سریال نقره ای خود را دوباره از سر گرفت. ابتدا در نهمین دوره رقابتهای ژیمناستیک هنری قهرمانی آسیا در بهار امسال در قطر؛ آنجا که در رقابت با شینگ یو چینی قهرمان آسیا و المپیک در دارحلقه با امتیاز 433. 14 مددال برنز دوره قبلی را بدل به نقره کرد.
چند ماه بعد این بار در ورلدکاپ جهانی آلمان احمد کهنی به دار نقره ای چنگ زد. این بار با امتیاز 14.766 و باز هم هم در رقابت با یک قهرمان المپیکی از یونان.
چند هفته بعد این نقره برای بار سوم تکرار شد؛ در رقابتهای جام جهانی باکو تا احمد کهنی باز هم بدرخشد. احمد کهنی با این روند همه را امیدوار کرده که در سال پیش رو نخستین سهمیه ژیمناستیک ایران در المپیک و نخستین مدال ژیمناستیک در بازیهای آسیایی را بر سر دار روایت کند؛ از هانگژو تا پاریس.
ارسال دیدگاه