به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ تیم ملی با امیر قلعه‌نویی در دو بازی دوستانه مقابل روسیه و کنیا تغییرات محسوسی داشت. در این دو بازی نسبت به قبل تغییرات قابل توجهی در ترکیب اصلی شاهد بودیم و این نشان می‌دهد مشخصاً کادرفنی به‌دنبال سنجش چینش‌های مختلف و تاکتیک‌های مختلف و امتحان کردن بازیکنان است تا به ترکیب و روش بازی موردنظرش برسد. در کل بازی دوستانه هدفی جز این نباید داشته باشد و نتیجه بازی خیلی اهمیتی ندارد. هم روسیه و هم کنیا تیم‌های جنگنده و فیزیکی بوند و از همین رو محک قابل قبولی برای ملی پوشان ما محسوب می‌شدند. نکته مهمی که در تیم ملی دیده شد روحیه برتری‌طلبی تا دقیقه پایانی بازی است و بخوبی توانستند بازی باخته را با برد عوض کنند. این روحیه در تیم ملی ما می‌تواند خیلی مهم و مفید باشد و در دیدارهای رسمی که چند برابر جدی‌تر است هم احتمالاً جدیت بیشتری در این خصوص از بازیکنان می‌بینیم.
یکی از چهره‌های ویژه دو بازی اخیر تیم ملی محمد محبی بود که نمایش مؤثری داشت. نمی‌دانم چرا کی‌روش او را با خودش به جام جهانی نبرد و یک مهره خوب و با کیفیت را از دست دادیم؛ ستاره‌ای که می‌توانست در قطر خیلی به تیم ملی کمک کند. حضور محبی و سایر نفرات تازه‌وارد در تیم ملی یکی از تغییرات مثبتی است که از زمان آمدن قلعه‌نویی شاهد آن بودیم.
هنوز برای قضاوت در مورد عملکرد تیم ملی زود است ولی اتفاقات و تغییرات امیدوارکننده‌ای در این دو بازی دیدیم و فکر می‌کنم تیم ملی هنوز خیلی جا دارد بهتر از این شود.
شاهرخ بیانی – هافبک اسبق تیم ملی
ارسال دیدگاه